
Węgierski napastnik, wychowanek Debreceni VSC, autor hat-tricka w 17 minut przeciwko Ferencvárosowi w grudniu 2024 roku.
Urodził się 4 września 2000 roku w Debreczynie. Na pierwszy trening zabrano go jako czterolatka i od początku najlepiej czuł się przed bramką. Pierwszego dnia strzelił wiele goli, na drugim treningu poszło mu gorzej, płakał i przez jakiś czas nie chciał grać. Wrócił do piłki w Debreceni Olasz Focisuli, szkółce znanej z wyjazdowych turniejów, a jego trenerem był László Szabó. Na turnieju w Klagenfurcie jego drużyna wyeliminowała Barcelonę. Jako dwunastolatek, gdy szkółka się przekształciła, przeszedł do DVSC.
Jak mówił, mając około 15 lat był blisko tego, by odesłano go z futbolu, bo trenerzy uznali, że jego krępa sylwetka nie jest piłkarska. Stanęli za nim jego własni trenerzy, a gdy działacze przychodzili na mecze, strzelał więcej goli niż zwykle. W wieku 17–18 lat zrobił szczegółowe badanie dietetyczne i od tego czasu pilnuje diety. Wcześniej, próbując schudnąć na własną rękę, miał najgorszy sezon, bo brakowało mu sił.
W domu najpierw liczyła się nauka, a dopiero potem trening. Skończył gospodarkę i zarządzanie na Uniwersytecie w Debreczynie, a później magisterkę z ekonomii sportu.
Jako nastolatek został królem strzelców w rezerwach DVSC, grających na poziomie komitatu, zdobywając tam 35 goli. W sezonie 2019/2020 przeszedł do Debreceni EAC z trzeciej ligi (NB III), bo w rezerwach DVSC miejsca w składzie dostawali głównie piłkarze zsyłani z pierwszej drużyny. Właśnie wtedy podpisał z DVSC pierwszy zawodowy kontrakt. W DEAC strzelił 20 goli, został królem strzelców ligi, a drużyna awansowała do NB II. Tymczasem DVSC spadł z NB I i w 2020 roku wezwano go z powrotem. Trener Elemér Kondás, który prowadził go w DEAC i znał jego styl, od razu na niego postawił. W sezonie 2020/2021 Bárány był najlepszym strzelcem klubu z 15 golami, a DVSC wygrał NB II i wrócił do najwyższej klasy.
Pierwsze lata w NB I przerywały mu kontuzje. Od 15–16 roku życia zmagał się z nawracającym zapaleniem ścięgien Achillesa. Gdy trafił do pierwszego zespołu, zerwał więzadło jednej kostki, po zbyt wczesnym powrocie drugiej, i po sezonie zdecydował się na operację obu ścięgien Achillesa u specjalisty w Finlandii. Operację przeszedł w grudniu 2021 roku, w pierwszym sezonie w NB I. Po powrocie zerwał mięsień uda. W sumie ponad półtora roku walczył ze zdrowiem i mówił później, że pierwszy raz zagrał bez bólu w wieku 21 lat. W tym czasie u Srđana Blagojevicia rzadko grał, a na treningach zdarzało się, że ustawiano go jako środkowego obrońcę. Gdy odeszli Antonio Mance i Dorian Babunski, w sezonie 2023/2024 został pierwszym napastnikiem i strzelił osiem goli.
W sezonie 2024/2025 zdobył 13 goli w lidze. 5 grudnia 2024 roku w wygranym 5:4 meczu z Ferencvárosem strzelił trzy gole w drugiej, piątej i siedemnastej minucie, a później zszedł z boiska z kontuzją. 5 kwietnia 2025 roku strzelił trzy gole w wygranym 4:1 meczu z Diósgyőrem, co było jego trzecim hat-trickiem w sezonie. Do końca walczył o koronę króla strzelców, ale z powodu urazu stopy opuścił dwa z czterech ostatnich meczów. Mówił, że ważniejsze było utrzymanie DVSC w NB I, które się udało. Skończył rozgrywki na drugim miejscu na liście strzelców.
W sezonie 2025/2026, pod wodzą Sergio Navarro, do kontuzji w marcu 2026 roku strzelił w NB I 12 goli. Uraz kostki lewej stopy odniósł w meczu reprezentacji z Grecją. Zerwał więzadła zewnętrzne i wewnętrzne i 15 kwietnia 2026 roku przeszedł operację.
15 lipca 2026 roku podpisał czteroletni kontrakt z ADO Den Haag, które awansowało do Eredivisie. Klub poinformował, że ze względu na uraz jego oficjalny debiut będzie musiał poczekać. W ADO zadebiutował 12 września 2026 roku.
Sam określał się jako napastnika typu „poacher”, który żyje z goli zdobywanych w polu karnym. Najlepiej czuje się, gdy do okolic piątego metra trafia dużo piłek, jak u Kondása. Często strzela gole, obracając się z piłką w jednym kontakcie tyłem do obrońców, i mówił, że jego styl jest bliski stylowi Ollie'ego Watkinsa. Sylwetka, z którą walczył w młodości, daje mu siłę fizyczną. Dyrektor techniczny ADO Mark Wotte opisał go jako zawodnika z dużym zmysłem do strzelania goli i silnego fizycznie.
Na początku sezonu 2025/2026 mówił, że u Navarro, który prosi o częste rozglądanie się po boisku bez piłki i pozwala na błędy, ma w ataku do wyboru 10–15 opcji zamiast trzech czy czterech.
W reprezentacji Węgier U-21 zagrał pięć razy pod wodzą Zoltána Gery i w 2021 roku został powołany na mistrzostwa Europy U-21, rozgrywane na Węgrzech i w Słowenii.
W seniorskiej kadrze zadebiutował 28 marca 2026 roku, wchodząc po przerwie w wygranym 1:0 towarzyskim meczu ze Słowenią, razem z klubowym kolegą Tamásem Szűcsem. Trzy dni później, w meczu z Grecją (0:0), również wszedł po przerwie, ale w 77. minucie musiał zejść z kontuzją.
1
co 63 minut
0
6,7
Minuty w sezonie
63′3 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Liga węgierska | Debreceni VSC | Liga węgierska | 25 | 1931 | 12 | 0 |
| 2024/2025Liga węgierska | Debreceni VSC | Liga węgierska | 2 | 169 | 0 | 0 |
| 2023/2024 | Debreceni VSC | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Debreceni VSC | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Debreceni VSC | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Debreceni VSC | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Debreceni VSC | – | – | – | – |