Wojskowy klub z Sofii, który wyeliminował z Pucharu Europy trzech obrońców trofeum: Ajax, Nottingham Forest i Liverpool.
Domem CSKA jest stadion Bułgarska Armia w parku Borisowa Gradina w centrum Sofii. Wcześniej grał tu oficerski klub AS-23. Obiekt przebudowano w latach 1965–1967 według projektu architektów Antona Karawełowa i Simeona Iwanowa. W 2024 roku stary stadion rozebrano, a na jego miejscu powstaje nowy, w pełni zadaszony.
CSKA gra na czerwono, stąd przydomek „czerwenite”, czyli „czerwoni”. Piłkarzy nazywa się też „armejcite”, czyli „wojskowi”. Trzy gwiazdy nad herbem oznaczają po dziesięć tytułów mistrzowskich; pojawiły się po 30. mistrzostwie, zdobytym w 2005 roku.
Klub powstał 5 maja 1948 roku z połączenia drużyny Septemwri i kolektywu Czawdar jako Septemwri przy Centralnym Domu Wojska. We wrześniu tego roku zagrał z Lewskim w dwumeczu finałowym mistrzostw Bułgarii. Po porażce 1:2 CSKA wygrało rewanż 3:1, a decydującego gola strzelił w ostatniej minucie kapitan Nako Czakmakow.
Od 1949 do 1964 roku trenerem był Krum Milew, który zdobył z zespołem 11 tytułów. W latach 1954–1962 CSKA wygrało dziewięć mistrzostw z rzędu. W 1956 roku jako pierwszy bułgarski klub zagrało w europejskich pucharach i na start pokonało Dinamo Bukareszt 8:1. Pod koniec lat 60. do drużyny trafił Petyr Żekow. Strzelił dla CSKA 144 gole w lidze, najwięcej w historii klubu, a za sezon 1968/69 jako pierwszy Bułgar dostał Złotego Buta „France Football”.
W 1967 roku CSKA jako pierwszy bułgarski klub doszło do półfinału Pucharu Europy, w którym po trzech meczach odpadło z Interem Mediolan. W 1973 roku wyeliminowało Ajax, trzykrotnego z rzędu zdobywcę tego trofeum, wygrywając w Sofii 2:0 po dogrywce. W 1980 roku dwa razy po 1:0 pokonało Nottingham Forest, a w 1982 roku Liverpool, po golach Stojczo Mładenowa w rewanżu. W półfinale z Bayernem Monachium prowadziło u siebie 3:0 już w 18. minucie i wygrało 4:3, ale w Monachium przegrało 0:4.
Po finale Pucharu Bułgarii z Lewskim w czerwcu 1985 roku, zakończonym bójką piłkarzy, władze partii komunistycznej rozwiązały oba kluby. CSKA grało potem jako Sredec i odzyskało nazwę w 1990 roku. Drużyna Dimityra Penewa, z Christo Stoiczkowem, Lubosławem Penewem i Emiłem Kostadinowem, doszła w 1989 roku do półfinału Pucharu Zdobywców Pucharów. Przegrała w nim z Barceloną 2:4 i 1:2. Stoiczkow strzelił w tamtej edycji siedem goli, najwięcej ze wszystkich, a rok później przeszedł do Barcelony. Dimityr Penew uczestniczył we wszystkich trzech europejskich półfinałach CSKA: w 1967 roku jako piłkarz, w 1982 jako asystent trenera i w 1989 jako pierwszy trener.
Ostatnie mistrzostwo CSKA zdobyło w 2008 roku, bez porażki w 30 ligowych meczach. W 2015 roku spółka prowadząca klub nie dostała licencji na grę w elicie. Sezon 2015/16 drużyna Christo Janewa spędziła w trzeciej lidze, wygrała 31 z 32 meczów i jako pierwszy klub z tego poziomu zdobyła Puchar Bułgarii, pokonując w finale Montanę 1:0.
Latem 2016 roku Bułgarski Związek Piłki Nożnej dopuścił CSKA do nowej Pierwszej Ligi po połączeniu z Liteksem Łowecz i Czawdarem Etropole. Związek uznał wtedy nowy podmiot, CSKA-Sofia, za następcę prawnego Liteksu. W 2017 roku CSKA-Sofia wygrało przetarg na herb i majątek upadłej spółki PFK CSKA, a sąd zamknął tę sprawę w listopadzie 2019 roku. Część kibiców i byłych piłkarzy nie zaakceptowała tych zmian i założyła osobny klub, CSKA 1948.
W maju 2026 roku zespół Christo Janewa zdobył Puchar Bułgarii, wygrywając w finale z Lokomotiwem Płowdiw w rzutach karnych po remisie 1:1.
Wybrane trofea i osiągnięcia:
Największym rywalem jest Lewski Sofia, a mecze obu klubów nazywa się wiecznymi derbami. Już w 1948 roku oba kluby walczyły ze sobą w finale mistrzostw Bułgarii. Bójka w finale pucharu z 1985 roku skończyła się rozwiązaniem obu drużyn.
