England
Bramkarz z Kornwalii, mistrz League One z Wigan Athletic w 2018 roku i zdobywca Złotej Rękawicy League One 2023.
Urodził się 9 listopada 1995 roku w Kornwalii i wychował w okolicach Wadebridge. W bramce ustawił go w drużynie U-9 Wadebridge Town trener Richard Centini, gdy Walton miał siedem lat. Trener wiedział, że chłopak ma dobre ręce, bo prowadził go też w drużynie krykieta, w którym Walton był uzdolniony.
We wrześniu 2006 roku, jako dziesięciolatek, podpisał papiery akademii Plymouth Argyle. Był też kibicem tego klubu: przez siedem lat miał karnet na Home Park. Wzorował się na Petrze Čechu i Edwinie van der Sarze, a z ojcem jeździł na mecze Chelsea na Stamford Bridge.
W lutym 2013 roku, jako 17-latek, odszedł z Plymouth do Brighton & Hove Albion. Po tygodniowych testach miał miesiąc na decyzję. Mówił, że ciężko było mu opuścić rodzinę, przyjaciół i klub, w którym spędził dziesięć lat, ale tej decyzji nigdy nie żałował. W pierwszym zespole Plymouth nie zagrał; w listopadzie 2011 roku siedział na ławce w Pucharze Anglii w meczu ze Stourbridge.
W Brighton zadebiutował w październiku 2014 roku w Pucharze Ligi, w meczu z Tottenhamem Hotspur. Potem przez lata był wypożyczany: do Bury, Plymouth Argyle, Luton Town, Southend United, Wigan Athletic, Blackburn Rovers i w 2021 roku do Ipswich Town.
Najlepiej zapamiętano jego sezon 2017/2018 w Wigan, prowadzonym przez Paula Cooka. W lidze zagrał 31 razy, miał 19 czystych kont i wywalczył z klubem mistrzostwo League One, a za najwięcej czystych kont dostał Złotą Rękawicę. W Pucharze Anglii Wigan wyeliminowało Manchester City, wygrywając w piątej rundzie 1:0, a w ćwierćfinale ze Southampton Walton obronił rzut karny Manolo Gabbiadiniego. Wigan przegrało ten mecz 0:2, ale Walton został wybrany jego najlepszym zawodnikiem. Latem 2018 roku wrócił do Wigan na kolejny sezon, tym razem w Championship. W sezonie 2019/2020 był wypożyczony do Blackburn Rovers.
W sierpniu 2021 roku przyszedł do Ipswich na wypożyczenie, a w styczniu 2022 roku klub wykupił go z Brighton. W sezonie 2022/2023 w League One, już pod wodzą Kierana McKenny, rozegrał wszystkie 46 meczów ligowych. Drużyna miała 23 czyste konta, Walton wygrał Złotą Rękawicę, a Ipswich awansowało do Championship. Mówił, że zdobycie tej nagrody było jego celem na początek sezonu.
W lipcu 2023 roku doznał urazu stopy i stracił miejsce na rzecz Václava Hladkiego. W sezonie 2023/2024 wszedł na boisko dopiero w końcówce meczu z Huddersfield, który zapewnił Ipswich awans do Premier League. Mówił później, że ten sezon był dla niego trudny, ale dał mu czas, by przemyśleć, co może poprawić. Przyznał, że przez chwilę myślał o odejściu, lecz chciał być częścią drużyny w Premier League.
Latem 2024 roku klub sprowadził Arijaneta Muricia, który miał zostać numerem jeden. W pierwszej kolejce sezonu 2024/2025, z Liverpoolem, Walton wyszedł jednak w pierwszym składzie, bo Muric doznał urazu tuż przed meczem. Był to jego pierwszy występ w Premier League. W ostatnim meczu 2024 roku McKenna posadził Muricia na ławce i wystawił Waltona przeciwko Chelsea. Ipswich wygrało 2:0, a Walton obronił w nim między innymi akrobatyczny strzał Cole'a Palmera. Trener mówił, że bramkarz zasłużył na szansę, bo był profesjonalny i wspierał kolegów z grupy. Później uraz pachwiny przerwał jego serię, a w styczniu 2025 roku klub pozyskał Alexa Palmera.
Na początku sezonu 2025/2026 w bramce stał Palmer. W październiku, w przegranym 0:3 meczu u siebie z Charlton Athletic, Palmer doznał kontuzji łydki, a Walton wszedł w 24. minucie i stracił trzy gole. Mówił, że przez cały tydzień po tym meczu zastanawiał się nad swoją sytuacją. W następnym spotkaniu, z West Bromwich Albion, wygrał 1:0 i do końca sezonu pozostał w pierwszym składzie. Ipswich awansowało do Premier League 2 maja 2026 roku po wygranej 3:0 z Queens Park Rangers. Walton skończył sezon z 15 czystymi kontami.
To wysoki bramkarz, mierzący około 196 cm. W Ipswich Kierana McKenny drużyna rozpoczynała akcje od tyłu, a Walton uczestniczył w rozegraniu. Po wygranym 3:0 meczu z Accrington Stanley w marcu 2023 roku McKenna chwalił go i obrońców za grę z piłką, która otwierała przestrzeń wyżej na boisku.
Reprezentował Anglię w kadrach U-19, U-20 i U-21. W marcu 2015 roku, jako 19-latek, był numerem jeden kadry U-20, która zremisowała z Meksykiem 1:1 i wygrała w rzutach karnych 4:2.
0
6
1,5 na mecz
6,4
Minuty w sezonie
450′5 z 9 meczów
2:2
Ipswich Town901–6,12:2Ipswich Town1–6,11:1
Nottingham Forest90316,21:1Nottingham Forest316,2
3:2Ipswich Town90436,23:2Ipswich Town436,22:1
Fulham90316,62:1Fulham316,6
1:0Ipswich Town90117,01:0Ipswich Town117,0
2:3Ipswich Town––0–2:3Ipswich Town–00:2
Liverpool––0–0:2Liverpool–0
5:2Ipswich Town––0–5:2Ipswich Town–02:1
Sunderland––0–2:1Sunderland–0| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Championship | Ipswich Town | Championship | 37 | 3306 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Ligi Angielskiej | Ipswich Town | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2024/2025Premier League | Ipswich Town | Premier League | 7 | 630 | 0 | 0 |
| 2023/2024Championship | Ipswich Town | Championship | 0 | – | 0 | 0 |
| 2022/2023 | Ipswich Town | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Ipswich Town | – | – | – | – | |
| 2020/2021Puchar Anglii | Brighton & Hove Albion | Puchar Anglii | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2019/2020 | Blackburn Rovers | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Wigan Athletic | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Wigan Athletic | – | – | – | – | |
| 2016/2017Puchar Ligi Angielskiej | Luton Town | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2016/2017 | Brighton & Hove Albion | – | – | – | – | |
| 2015/2016Puchar Ligi Angielskiej | Bury | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2014/2015Puchar Ligi Angielskiej | Brighton & Hove Albion | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2013/2014 | Brighton & Hove Albion | – | – | – | – | |
| 2011/2012 | Plymouth Argyle | – | – | – | – |
