Christian Benteke Liolo

Pochodzenie

Christian Benteke urodził się 3 grudnia 1990 roku w Kinszasie. Piłkarsko wychowywał się w Liège, zaczynając w JS Pierreuse i akademii Standardu. W ulicznych meczach grał między innymi z Axelem Witselem i Nacerem Chadlim.

Kariera

Przed wyjazdem do Anglii grał w Genku i Standardzie Liège oraz na wypożyczeniach w Kortrijk i KV Mechelen. Ponownie związał się z Genkiem w 2011 roku. Międzynarodowa szatnia i trener prowadzący zajęcia po angielsku przygotowywali go tam do kolejnej zmiany ligi.

Do gry w Anglii zachęcił go przykład Marouane’a Fellainiego, którego znał ze Standardu i obserwował później w Evertonie. Przed przeprowadzką uczył się angielskiego, uznając komunikację z partnerami za warunek szybkiego przystosowania się do zespołu. W sierpniu 2012 roku przeszedł do Aston Villi i strzelił gola Swansea City już w debiucie.

W 2015 roku pomógł Villi dotrzeć do finału Pucharu Anglii, zdobywając bramkę przeciwko Liverpoolowi w półfinale na Wembley. W lipcu tego samego roku został zawodnikiem Liverpoolu, pozyskanym przez Brendana Rodgersa.

Od sezonu 2016/2017 występował w Crystal Palace. W kwietniu 2017 roku wrócił na Anfield jako piłkarz Palace i strzelił oba gole w zwycięstwie 2:1 nad Liverpoolem. Wyrównał po niskim podaniu Yohana Cabaye’a, a zwycięską bramkę zdobył głową po rzucie rożnym.

Latem 2022 roku przeniósł się z londyńskiego klubu do D.C. United. W 2024 roku zdobył Złotego Buta MLS i znalazł się w oficjalnej jedenastce sezonu. Na początku 2026 roku dołączył do Al-Wahda ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, w którym grał także w sezonie 2026/2027.

Sukcesy

• 2024 Król strzelców MLS w barwach D.C. United.
• 2024 Jedenastka sezonu MLS.

Styl gry

Jednym z jego atutów była gra w powietrzu, którą wyróżniano również przy wyborze do najlepszej jedenastki MLS w 2024 roku.

Reprezentacja

Na Euro 2016 wystąpił w zwycięstwie Belgii 3:0 nad Irlandią, zastępując Romelu Lukaku w końcówce meczu. W październiku 2016 roku zdobył hat-tricka w wygranym 6:0 spotkaniu eliminacji mistrzostw świata z Gibraltarem. Pierwszą bramkę strzelił już po 8,1 sekundy, ustanawiając wówczas rekord szybkości gola w tych eliminacjach.