Carlos Alcaraz Duran

Pochodzenie

Urodził się 30 listopada 2002 roku w La Placie. Zaczynał w klubie Deportes Infantiles de Villa Elisa, a do Racingu trafił w 2017 roku. Wcześniej nie przyjęto go na testach w Gimnasii La Plata, bo był „zbyt chudy”. Do Avellanedy przyjechał z kombinowaną drużyną chłopców z La Platy na mecz z juniorami Racingu. Jego zespół przegrał, ale Alcaraz strzelił jedynego gola i zwrócił uwagę Alejandra Russo, który koordynował w klubie grupy młodzieżowe. Russo zaprosił go do ósmej kategorii wiekowej, wyższej niż ta, w której wtedy grał. W Racingu mieszkał w Casa Tita, na terenie ośrodka Predio Tita Mattiussi, gdzie wcześniej mieszkał między innymi Lautaro Martínez.

Kariera

W Primera División zadebiutował 26 stycznia 2020 roku, wchodząc na boisko na jedenaście minut przed końcem remisowego 1:1 meczu z Atlético Tucumán. Wprowadził go trener Sebastián Beccacece. W marcu 2020 roku, w drugim meczu w ekstraklasie, strzelił w końcówce zwycięskiego gola w wygranym 4:3 spotkaniu z Aldosivi w Mar del Plata. Mówił wtedy, że lubi grać do przodu i budować akcje, a w meczu rezerw w tym samym weekendzie zmienił tempo i przyspieszył z piłką przy nodze.

W sezonie 2022 stał się ważnym zawodnikiem Racingu. W listopadzie 2022 roku w San Luis klub zagrał z Boca Juniors w Trofeo de Campeones. Przy remisie 1:1, w drugiej połowie dogrywki, Alcaraz strzelił zwycięskiego gola głową po dośrodkowaniu Gonzalo Piovi. Długo świętował przed kibicami Boki, co wywołało bójkę. Sędzia Facundo Tello pokazał w meczu dziesięć czerwonych kartek, siedem dla piłkarzy Boki i trzy dla Racingu. Jedną z nich dostał Alcaraz, wyrzucony za zdjęcie koszulki i prowokacyjne gesty.

W styczniu 2023 roku odszedł do Southampton, które było wtedy ostatnie w tabeli Premier League. Na lotnisku Ezeiza mówił: „Będę bardzo tęsknił za Racingiem, bo to mój dom”. 11 lutego 2023 roku otworzył wynik w meczu z Wolverhampton, w 25. minucie, ale Southampton przegrało 1:2. W październiku 2023 roku, już w Championship, podpisał z klubem nową umowę, w tym samym tygodniu, w którym dostał pierwsze powołanie do seniorskiej reprezentacji Argentyny.

31 stycznia 2024 roku Southampton wypożyczyło go do Juventusu do końca sezonu. Dyrektor sportowy Jason Wilcox tłumaczył, że przy braku minut Alcaraz powinien zdobyć doświadczenie w jednej z czołowych lig Europy. 28 sierpnia 2024 roku podpisał kontrakt z Flamengo, ważny do sierpnia 2029 roku. Brazylijski klub w ogłoszeniu żartował z jego nazwiska, wspólnego z hiszpańskim tenisistą.

31 stycznia 2025 roku Flamengo ogłosiło wypożyczenie go do Evertonu z obowiązkową klauzulą wykupu po spełnieniu warunków. Trafił do klubu, gdy trenerem został David Moyes. 15 lutego 2025 roku w wygranym 2:1 meczu z Crystal Palace na Selhurst Park przy stanie 1:1 strzelił na dziesięć minut przed końcem zwycięskiego gola, a wcześniej asystował przy bramce Beto. 31 maja 2025 roku Everton ogłosił, że kupuje go na stałe. Umowa obowiązuje do czerwca 2027 roku.

Styl gry

To pomocnik, którego ceniono za wszechstronność. W Racingu grał w środku i na skrzydle pomocy, a z czasem to boczna strefa stała się jego ulubioną rolą. Juventus w ogłoszeniu wypożyczenia opisał go jako wszechstronnego pomocnika, który potrafi się przydać w różnych strefach i ma duże możliwości w ofensywie. Wilcox mówił, że potrafi strzelać gole z drugiej linii. Jest prawonożny, ale sam mówił, że gdy piłka spadnie mu na lewą nogę, też uderza.

Reprezentacja

W październiku 2023 roku Lionel Scaloni powołał go po raz pierwszy do seniorskiej reprezentacji Argentyny na mecze eliminacji mistrzostw świata z Paragwajem i Peru. Występował też w reprezentacji Argentyny U-23.