
Wszechstronny angielski obrońca, który z czwartej ligi w barwach York City doszedł do Premier League i reprezentacji Anglii.
Urodził się 15 stycznia 1998 roku w Yorku. Szkolił się w akademiach York City i Middlesbrough, a potem wrócił do York City na poziomie drużyny do lat 15. Jako 17-latek zadebiutował w pierwszym zespole w League Two.
Sam mówił, że nie miał typowego akademickiego wychowania, ale w młodym wieku poznał dorosłą piłkę i walkę o utrzymanie. Jako 16-latek, w czasie serii słabych wyników, widział po meczu w Accrington bójkę dwóch kolegów w ciasnej szatni i wtedy zrozumiał, jak wiele dla zawodników znaczy każdy wynik.
W styczniu 2016 roku przeszedł z York City do Norwich City za 150 tys. funtów plus bonusy. York zaproponował mu pierwszy zawodowy kontrakt dopiero wtedy, gdy interesowały się nim już inne kluby; Godfrey mówił, że gdyby oferta przyszła wcześniej, podpisałby ją. Przeprowadzkę do Norwich nazywał spełnieniem marzeń. W pierwszym meczu w seniorskiej drużynie Norwich, w sierpniu 2016 roku, wszedł z ławki i strzelił gola Coventry City w Pucharze Ligi.
Sezon 2017/18 spędził na wypożyczeniu w Shrewsbury Town w League One. Grał tam jako defensywny pomocnik, a trener Paul Hurst chwalił go za występy w barażach. Po powrocie do Norwich stał się ważną częścią drużyny Daniela Farkego, która w 2019 roku wygrała Championship i awansowała do Premier League. W sezonie 2019/20 był podstawowym obrońcą Norwich w Premier League.
5 października 2020 roku Everton Carla Ancelottiego podpisał z nim pięcioletni kontrakt. Norwich dostało za niego wtedy rekordową kwotę w historii klubu, wyższą niż za Jamesa Maddisona. W Evertonie za Ancelottiego rozwinął się na tyle, że w 2021 roku zadebiutował w reprezentacji Anglii.
28 czerwca 2024 roku przeszedł do Atalanty. We Włoszech grał bardzo mało: przez pół roku uzbierał 22 minuty w Serie A i kilka występów w innych rozgrywkach, w tym dwa w Lidze Mistrzów. Mówił potem, że nauczył się tam włoskiego i nie żałuje tego rozdziału, ale ostatnie lata były dla niego burzliwe. Atalanta wypożyczała go kolejno do Ipswich Town (od stycznia 2025 roku), Sheffield United i Brøndby. W Danii od stycznia 2026 roku grał w podstawowym składzie aż do kontuzji, a dyrektor sportowy Benjamin Schmedes mówił, że szybko stał się liderem na boisku i poza nim. Latem 2026 roku Atalanta wypożyczyła go na sezon do Rangers, z opcją wykupu.
To przede wszystkim środkowy obrońca, który może grać też na boku obrony i w defensywnej pomocy. Jest silny, atletyczny i agresywny w obronie. Sam mówi o sobie, że lubi grać do przodu i dawać przykład. W Shrewsbury, gdzie grał w środku pola, chwalono go za spokój przy piłce pod pressingiem rywala.
Grał w młodzieżowych reprezentacjach Anglii do lat 20 i 21, a we wrześniu 2019 roku był kapitanem kadry do lat 21. W pierwszej reprezentacji Anglii zagrał dwa razy, w 2021 roku.
0
0
Łącznie · Na 90 min
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026The Atlantic Cup | Brondby | The Atlantic Cup | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024/2025FA Cup | Ipswich | FA Cup | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Atalanta | Liga Mistrzów | 2 | 22 | 0 | 0 |
| 2022/2023Premier League | Everton | Premier League | 13 | 802 | 0 | 1 |
| 2022/2023FA Cup | Everton | FA Cup | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2021/2022Premier League | Everton | Premier League | 23 | 2031 | 0 | 0 |
| 2021/2022FA Cup | Everton | FA Cup | 3 | 224 | 0 | 0 |
| 2021/2022Puchar Ligi Angielskiej | Everton | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 90 | 0 | 0 |





