Antwerpski klub z dzielnicy Kiel, mistrz Belgii z lat 20. i 30., który w 1979 roku zdobył puchar z Janem Tomaszewskim w bramce.
Beerschot gra na Stadionie Olimpijskim w dzielnicy Kiel na południu Antwerpii. Obiekt powstał jako boisko Beerschot AC, a gdy Antwerpia otrzymała Igrzyska Olimpijskie 1920, Pierre de Coubertin wybrał właśnie stadion na Kiel i przemianowano go na Stadion Olimpijski. Podczas tych igrzysk po raz pierwszy zaprezentowano flagę olimpijską z pięcioma kółkami i złożono przysięgę olimpijską.
Klub od początku gra w barwach fioletowo-białych. Fiolet był znakiem żałoby po Erneście Grisarze, ojcu założyciela, który zmarł tuż przed powstaniem klubu.
Beerschot Athletic Club założył 3 września 1899 roku Alfred Grisar na należącym do jego ojca terenie w dzielnicy Kiel. Sekcja piłkarska powstała w lutym 1900 roku. W latach 20. Beerschot był najpopularniejszą i najskuteczniejszą drużyną w Belgii: zdobył mistrzostwo w 1922, 1924, 1925, 1926 i 1928 roku, z trenerem Johnnym Dickenem i gwiazdą Raymondem Braine'em. Po powrocie Braine'a ze Sparty Praga klub wygrał ligę jeszcze w 1938 i 1939 roku.
Kolejną gwiazdą był Rik Coppens, a w 1969 roku do klubu trafił Lothar Emmerich, który w pierwszym sezonie z 29 golami został królem strzelców ligi. Beerschot zdobył Puchar Belgii w 1971 roku, wygrywając 2:1 po dogrywce z Sint-Truiden, i w 1979 roku, pokonując 1:0 Club Brugge. W bramce stał wtedy polski bramkarz Jan Tomaszewski, a decydujący gol padł po podaniu Emmanuela Sanona. Wychowankiem klubu był też Juan Lozano, później piłkarz Anderlechtu i Realu Madryt.
W 1981 roku związek ukarał Beerschot przymusową degradacją z powodu podejrzeń o przekupstwo, ale zespół od razu wrócił do pierwszej ligi. W 1999 roku, po bankructwie, klub połączono z Germinalem Ekeren jako Germinal Beerschot, a w 2013 roku, po kolejnej upadłości, kibice doprowadzili do porozumienia z KFCO Wilrijk. Nowy KFCO Beerschot Wilrijk zaczął od pierwszej ligi prowincjonalnej i cztery razy z rzędu wygrywał swoją ligę. Od 1 czerwca 2019 roku klub ma z powrotem dawny numer rejestracyjny 13 i dorobek starego Beerschotu oraz nazwę Beerschot VA. W 2020 roku, po dwóch nieudanych barażach, pokonał OH Leuven 1:0 i 4:1 i wrócił do ekstraklasy, z której spadł po dwóch sezonach.
