
Brazylijski pomocnik, kapitan reprezentacji U-20 mistrzów Ameryki Południowej 2023 i zwycięzca Klubowych Mistrzostw Świata 2025 z Chelsea.
Urodził się 3 maja 2004 roku w Rio de Janeiro i dorastał w dzielnicy Bangu na zachodzie miasta. Gdy miał cztery lata, zapisała go na futsal w klubie Bangu babcia. Dwa lata później, po turnieju przeciwko Vasco da Gama, ten klub zaprosił go do swojej akademii. W Vasco spędził 12 lat. Pierwszy zawodowy kontrakt podpisał w sierpniu 2020 roku, mając 16 lat.
Jako dziecko najbardziej lubił Neymara. Jako nastolatek mówił, że wzorem dla jego roli na boisku jest Sergio Busquets.
W seniorach Vasco zadebiutował w 2021 roku, jako 17-latek wchodząc na końcówkę meczu Campeonato Carioca z Volta Redonda. W lidze zagrał po raz pierwszy w ostatniej kolejce Serie B tamtego sezonu. W 2022 roku został podstawowym środkowym pomocnikiem, a Vasco zajęło trzecie miejsce w Serie B i awansowało do ekstraklasy. Andrey rozegrał w tym sezonie 33 mecze i strzelił osiem goli.
W styczniu 2023 roku podpisał kontrakt z Chelsea, ale został jeszcze wypożyczony do Vasco, żeby uzbierać punkty potrzebne do pozwolenia na pracę w Anglii. Do Londynu miał zgłosić się w lipcu 2023 roku. Z Chelsea nie zagrał jednak od razu: wypożyczono go do Nottingham Forest, gdzie rozegrał tylko dwa mecze, i klub odwołał go z wypożyczenia. Wspominał to jako trudny moment.
1 lutego 2024 roku Chelsea wypożyczyła go do RC Strasbourg do końca sezonu. Transfer ogłoszono, gdy Andrey grał jeszcze w turnieju przedolimpijskim z reprezentacją Brazylii U-23. W marcu 2024 roku został wybrany Młodym Piłkarzem Miesiąca Ligue 1.
Latem 2024 roku wrócił do Strasbourga na cały sezon i pod wodzą Liama Rosenior stał się jednym z wyróżniających się pomocników ligi. W listopadzie 2024 roku, w meczu z OGC Nice, po raz pierwszy wyszedł na boisko z opaską kapitana, bo zabrakło Habiba Diarry. Rosenior tłumaczył, że wybrał go, bo codziennie pokazuje profesjonalizm, chce się rozwijać i trenuje na sto procent. Kapitanem był potem jeszcze wielokrotnie. W tym sezonie strzelił 11 goli i miał pięć asyst, a Strasbourg zakwalifikował się do Ligi Konferencji.
Latem 2025 roku wrócił do Chelsea i od razu pojechał z drużyną na Klubowe Mistrzostwa Świata w Stanach Zjednoczonych. Jak mówił, zagrał w ćwierćfinale z Palmeiras, półfinale z Fluminense i w finale z Paris Saint-Germain. W finale 13 lipca 2025 roku wszedł w 61. minucie za kontuzjowanego Enzo Fernándeza, a Chelsea wygrała 3:0. Nazwał to swoim pierwszym wielkim trofeum z Chelsea. W sezonie 2025/2026 po raz pierwszy grał w Lidze Mistrzów, między innymi w wygranym 3:0 meczu z FC Barceloną, w którym wszedł po przerwie.
13 lipca 2026 roku przeszedł z Chelsea do Manchesteru United. Mówił wtedy, że chce dawać drużynie energię do rywalizacji, odbierać piłkę i prowadzić zespół do przodu.
To środkowy pomocnik, który sam mówił, że lubi grać jako „szóstka” lub „ósemka”. Lubi pojedynki jeden na jednego w obronie i walkę o piłkę. Ma dobre widzenie gry, a jakość podań pozwala mu przełamywać linie obrony rywala. Dobrze radzi sobie pod pressingiem: przyjmując piłkę, ustawia ciało tak, by osłonić ją przed rywalem, i potrafi ruszyć z nią do przodu.
W obronie jest aktywny w pressingu i wraca pod własną bramkę. W sezonie 2024/2025 zdarzało mu się dać minąć, bo nie ustawiał całego ciała za wślizgiem, a czasem tracił piłkę we własnej połowie przez pewność siebie. Potrafi też późno dobiec do pola karnego, a jego gole w Strasbourgu padały głównie z bliska.
Rosenior mówił, że Andrey „gra, jakby miał 32 lata”, i nazywał go Dungą, od kapitana Brazylii z mundialu 1994 roku.
Pierwszy raz został powołany do młodzieżowej reprezentacji Brazylii jako 14-latek. W lutym 2023 roku jako kapitan kadry U-20 wygrał mistrzostwa Ameryki Południowej w Kolumbii. W decydującym meczu z Urugwajem w Bogocie w końcówce zdobył gola na 1:0, a Brazylia wygrała 2:0. Z sześcioma golami został współkrólem strzelców turnieju, razem z Vitorem Roque. Dowodził też Brazylią na mistrzostwach świata U-20 w Argentynie w maju i czerwcu 2023 roku.
W seniorskiej kadrze zadebiutował 25 marca 2023 roku, mając 18 lat, w towarzyskim meczu z Marokiem w Tangerze, przegranym 1:2. Wyszedł w pierwszym składzie w środku pola obok Casemiro i Lucasa Paquety, a w drugiej połowie zmienił go Raphael Veiga. Po meczu mówił, że obserwował Casemiro, bo to zawodnik z jego pozycji.
Jako kapitan Brazylii U-23 grał w turnieju przedolimpijskim w Wenezueli w styczniu i lutym 2024 roku. Brazylia przegrała w ostatniej kolejce 0:1 z Argentyną i nie awansowała na igrzyska w Paryżu.
W maju 2026 roku Carlo Ancelotti nie zabrał go na mundial w Ameryce Północnej, choć wcześniej regularnie dostawał powołania.
0
0
6,7
Minuty w sezonie
336′6 z 9 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Premier League | Chelsea | Premier League | 27 | 1280 | 1 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Chelsea | Liga Mistrzów | 6 | 306 | 0 | 2 |
| 2025/2026Puchar Ligi Angielskiej | Arsenal | Puchar Ligi Angielskiej | 5 | 435 | 1 | 2 |
| 2024/2025Ligue 1 | RC Strasbourg | Ligue 1 | 32 | 2866 | 10 | 3 |
| 2024/2025 | Chelsea | – | – | – | – | |
| 2023/2024Ligue 1 | RC Strasbourg | Ligue 1 | 11 | 830 | 1 | 0 |
| 2023/2024Premier League | Nottingham Forest | Premier League | 1 | 12 | 0 | 0 |
| 2022/2023 | Vasco DA Gama | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Vasco DA Gama | – | – | – | – |





