Bramkarz, który w wieku 32 lat zadebiutował w tureckiej Süper Lig i obronił rzut karny w każdym z trzech pierwszych meczów.
Urodził się 18 grudnia 1986 roku w Poznaniu. Jest wychowankiem Olimpii Poznań.
W sezonie 2004/05 przeszedł do Unii Swarzędz, która grała wtedy w klasie okręgowej. Po pół roku sprowadziła go II-ligowa Jagiellonia Białystok.
W styczniu 2006 roku trafił do Odry Wodzisław Śląski. Jesienią 2006 roku był wypożyczony do II-ligowego Zawiszy Bydgoszcz, a potem wrócił do Wodzisławia i wywalczył miejsce w bramce zespołu Ekstraklasy.
22 marca 2008 roku, w meczu Wisły Kraków z Odrą przy Reymonta, z trybuny wyleciał na boisko scyzoryk. Stachowiak podniósł go i biegał z nim za sędzią. Wisła została ukarana grzywną i zamknięciem trybuny na dwa mecze, a dla wielu jej kibiców bramkarz stał się „konfidentem”. Później przyznawał, że niepotrzebnie się wtedy podpalił i wystarczyło wyrzucić scyzoryk za bramkę.
31 marca 2009 roku w rewanżu ćwierćfinału Pucharu Ekstraklasy z Piastem Gliwice (2:2) obronił w serii rzutów karnych strzały Kamila Glika i Tomasza Podgórskiego, a Odra wygrała karne 4:2 i awansowała do półfinału. Latem 2009 roku sprowadzenie go rozważał Lech Poznań.
W listopadzie 2009 roku, jako podstawowy bramkarz Odry, poważnie uszkodził bark w towarzyskim meczu reprezentacji Polski U-23 z Anglią i zszedł z boiska jeszcze w pierwszej połowie. W tym sezonie stracił miejsce w bramce na rzecz Arkadiusza Onyszki.
23 czerwca 2010 roku podpisał trzyletni kontrakt z Górnikiem Zabrze. W sezonie 2010/11 był podstawowym bramkarzem zespołu Adama Nawałki, ale w maju 2011 roku na wniosek trenera został przesunięty do Młodej Ekstraklasy. Klub mówił o wewnętrznych sprawach szatni. Według relacji jednego z piłkarzy w przerwie meczu z Koroną Kielce Nawałka ostro krytykował Daniela Sikorskiego, a Stachowiak jako jedyny wstał i odpowiedział, że bez goli Sikorskiego trenera dawno nie byłoby w klubie. Sikorski potwierdził, że bramkarz się za nim wstawił. Sam Stachowiak mówił później, że to sprawa między nim a trenerem. Po sezonie Górnik wystawił go na listę transferową.
W sierpniu 2011 roku był bliski wypożyczenia do Wisły Kraków, ale krakowski klub w ostatniej chwili się wycofał. W połowie sierpnia wyjechał na roczne wypożyczenie do Anorthosisu Famagusta. Trener Stanimir Stoiłow od początku zapowiadał, że numerem 1 będzie Matúš Kozáčik. Stoiłow stracił pracę po półtora miesiąca, a Polak do końca sezonu pozostał rezerwowym. Klub miał kłopoty finansowe i spóźniał się z wypłatami nawet o trzy miesiące. Na Cyprze Stachowiak musiał się nauczyć angielskiego.
Po wypożyczeniu w Górniku czekała na niego tylko Młoda Ekstraklasa. Nie chciał w niej siedzieć, bo potrzebował gry, więc w lipcu 2012 roku podpisał roczny kontrakt z GKS Bełchatów. Kilka dni po podpisaniu umowy dowiedział się, że klub traci głównego sponsora. Jesienią 2012 roku bronił w podstawowym składzie drużyny, która była na dnie tabeli.
15 stycznia 2013 roku podpisał kontrakt z Botewem Płowdiw. Sprowadził go Stoiłow, który zapamiętał go z Cypru. Przyjechał na pół roku, a potem przedłużył umowę o dwa lata. Latem 2013 roku Botew doszedł do trzeciej rundy eliminacji Ligi Europy i odpadł z VfB Stuttgart po remisach 1:1 w Bułgarii i 0:0 w Niemczech.
W sezonie 2013/14 jako jedyny piłkarz bułgarskiej ekstraklasy rozegrał każdą minutę wszystkich 38 meczów ligowych swojej drużyny. 15 maja 2014 roku zagrał cały finał Pucharu Bułgarii w Burgas, przegrany 0:1 z Łudogorcem Razgrad. Kibice Botewu wybrali go w głosowaniu na stronie klubu najlepszym piłkarzem tego sezonu. Jak sam mówił, oglądał go wysłannik PSV Eindhoven.
W lipcu 2015 roku przeniósł się do Turcji, do drugoligowego Gaziantep Büyükşehir Belediyespor, w którym spędził trzy sezony. W lipcu 2018 roku przeszedł do Denizlisporu i w sezonie 2018/19 wygrał z nim 1. Lig, co dało awans do Süper Lig. W czerwcu 2019 roku klub zatrzymał go na kolejny sezon.
W Süper Lig zadebiutował w sierpniu 2019 roku w wygranym 2:0 meczu z Galatasaray, w którym obronił rzut karny Selçuka İnana. W dwóch następnych kolejkach zatrzymał jedenastki Aatifa Chahechouhe i Sonera Aydoğdu, a po trzech rundach Denizlispor był liderem i jedyną drużyną ligi bez straconego gola.
W kwietniu 2020 roku rozstał się z Denizlisporem i przez dziewięć miesięcy był bez klubu. Pod koniec stycznia 2021 roku podpisał kontrakt z drugoligowym Altayem Izmir, który w maju awansował przez baraże; w finale baraży nie było go w kadrze meczowej. W sierpniu 2021 roku wrócił do Denizlisporu, wtedy już w 1. Lig, i grał tam do lipca 2022 roku.
10 marca 2023 roku dołączył do rezerw Lecha Poznań w II lidze. Odszedł latem 2024 roku, gdy wygasł mu kontrakt. 30 sierpnia 2024 roku, po 19 latach, wrócił do Unii Swarzędz, wtedy III-ligowej. W styczniu 2026 roku przeszedł do IV-ligowego wówczas Stilonu Gorzów Wielkopolski.
Wielokrotnie wyróżniał się przy rzutach karnych. W 2013 roku w Botewie, jak sam mówił, obronił trzy z czterech jedenastek. W 2019 roku zatrzymał cztery karne z rzędu: w kwietniu w meczu 1. Lig z Bolusporem i w trzech pierwszych kolejkach Süper Lig.
Przez większość kariery był podstawowym bramkarzem swoich drużyn, a w Odrze uchodził za mocny punkt zespołu.
W reprezentacji Polski U-21 zadebiutował 26 marca 2007 roku w Warszawie, w towarzyskim meczu z Łotwą (2:0), w którym zagrał pierwszą połowę. Dwa dni później w Mogoşoaia wszedł po przerwie w przegranym 0:1 meczu z Rumunią. Grał też w kadrze U-23.
Leo Beenhakker powołał go na grudniowe zgrupowanie pierwszej reprezentacji w Turcji w 2008 roku, ale w seniorskiej kadrze nie zadebiutował.
990
z 1080 możliwych
0
0
4:1
Stilon Gorzów904:1Stilon2:1
Barycz Sułów902:1Barycz Sułów
1:3Stilon Gorzów901:3Stilon0:0
ROW 1964 Rybnik900:0ROW Rybnik
4:2Stilon Gorzów904:2Stilon1:1
Warta Gorzów901:1Warta Gorzów
2:2Stilon Gorzów902:2Stilon0:1
MKS Kluczbork900:1MKS Kluczbork1:1
Polonia Nysa901:1Polonia Nysa
2:1Stilon Gorzów902:1Stilon3:1
Ślęza Wrocław903:1Ślęza
