
Islandzki lewoskrzydłowy, który wychował się w Breiðabliku i w sierpniu 2026 roku przeszedł stamtąd do Excelsioru Rotterdam.
Urodził się 14 stycznia 2005 roku w Islandii. Jest wychowankiem Breiðabliku z Kópavogur. W pierwszej drużynie klubu zadebiutował w sezonie 2021, jeszcze w rozgrywkach Pepsi Max deild. Jako najlepszych trenerów, jakich miał, wymieniał w 2023 roku Óskara Hrafna i Ólafura Inga.
W 2022 roku Malmö FF kupiło go z Breiðabliku i grał w jego drużynie U-19. Po sezonie 2022 sam zdecydował o powrocie do Breiðabliku. W kwietniu 2023 roku, jako ofensywny pomocnik, wszedł na ostatnie dwadzieścia minut meczu o Superpuchar Islandii, który Breiðablik wygrał. W sierpniu 2023 roku kupiła go Genoa. Po ponad roku wrócił do Breiðabliku.
W sezonie 2025 znów grał w Breiðabliku i zwrócił na siebie uwagę występami w Lidze Konferencji. W sezonie 2026 był kluczowym zawodnikiem drużyny. Strzelał gole w drodze Breiðabliku do finału Pucharu Islandii. Sezon drużyny był nierówny, a kontuzje, jak mówił, wpływały na nią bardziej, niż ludzie sobie uświadamiali.
W sierpniu 2026 roku przeszedł do Excelsioru Rotterdam i podpisał kontrakt do 2029 roku z opcją przedłużenia o rok. Transfer zamknął się w dwa dni: umowę uzgodniono w piątek, a w niedzielę siedział już w samolocie. Excelsior szukał lewoskrzydłowego po odejściu Gyana de Regta. Przed decyzją piłkarz rozmawiał m.in. z Elíasem Mártem Ómarssonem, który grał w Excelsiorze w latach 2018-2021, oraz z byłym kolegą z Genoi, Seydou Finim, który spędził w klubie sezon na wypożyczeniu. Mówił, że to pierwszy raz, gdy wyjeżdża do zawodowej piłki seniorskiej, a po poprzednich zagranicznych epizodach nigdy nie czuł się tak dobrze przygotowany fizycznie i psychicznie.
Przez transfer ominął finał Pucharu Islandii z Aftureldingiem, zaplanowany na 11 września 2026 roku, co nazwał szczególnie rozczarowującym. W Rotterdamie od razu wyszedł w podstawowym składzie w derbach Rotterdamu ze Spartą (29 sierpnia 2026), które Excelsior wygrał 2:1 po golu Groena w ostatniej minucie. Mówił, że wrzucenie go od razu do takiego meczu pokazuje, jak mocno w niego wierzą, a poziom intensywności jest w Holandii znacznie wyższy niż w Islandii.
Excelsior ściągnął go z myślą o lewym skrzydle. Dyrektor techniczny Mark Ruijl mówił, że pasuje do profilu klubu dzięki szybkości, grze w głąb i bezpośredniemu stylowi. Piłkarz opisuje siebie jako szybkiego zawodnika, który lubi wysoko naciskać rywala, i walczaka, który nienawidzi przegrywać. Za swoje najważniejsze atuty uważa wytrzymałość i technikę.
Grał w kolejnych młodzieżowych reprezentacjach Islandii, a w marcu 2023 roku był w kadrze U-19, która awansowała do mistrzostw Europy. Należał też do kadry U-21. Zimą 2026 roku zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Islandii.
0
1
6,4
Minuty w sezonie
532′8 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Liga Konferencji | Breiðablik | Liga Konferencji | 8 | 672 | 0 | 2 |
| 2025/2026Liga Europy | Breiðablik | Liga Europy | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Breiðablik | Liga Mistrzów | 4 | 234 | 2 | 0 |
| 2023/2024 | Breiðablik | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Breiðablik | – | – | – | – |