8 faktów, na które warto zwrócić uwagę przed 31. kolejką T-ME
Patryk Motyka, Michał Kołodko· 6 min czytania
Fot. Tomasz Jodłowiec; Finał Pucharu Polski.
Po ukończeniu rundy zasadniczej tabela T-Mobile Ekstraklasy została podzielona na grupę mistrzowską i spadkową, a już w piątek rozegrane zostaną pierwsze mecze. Z tej okazji zapraszamy Was do zapoznania się z najważniejszymi wydarzeniami tej kolejki.
1) Korona bez Radka Dejmka. Ale czy to źle? Podstawowy stoper kielczan nabawił się urazu kolana, wykluczającego go z gry do końca sezonu. Z jednej strony strata zawodnika z wyjściowej jedenastki notującego sporo solidnych spotkań powinna być zmartwieniem. Z drugiej jednak – najbardziej wyrównana rywalizacja w Koronie toczy się z lewej strony defensywy, gdzie gra Leandro lub Kamil Sylwestrzak. Jako że ten drugi może grać również na środku, daje to trenerowi Tarasiewiczowi okazję do wystawienia dwóch zawodników znajdujących się w naprawdę dobrej formie. Brazylijczyk znacznie poprawił grę w obronie, do tego miło patrzy się na jego ofensywne wejścia i solidne wrzutki spod linii końcowej. Sylwestrzak z kolei to znakomity… egzekutor w polu karnym rywala, mający typowe dla napastnika nawyki przy wykańczaniu akcji. Obecność obu na boisku może dać Koronie trzy punkty w spotkaniu z bardzo przyzwoicie grającym w tej rundzie chorzowskim Ruchem.
2) Rekordowe młode wilki – Walczymy o mistrzostwo i na pewno się nie poddamy – tymi słowami Michał Probierz skomentował sytuację „Jagi” na koniec rundy zasadniczej. Odważnie – można by powiedzieć. Ale o co ma walczyć drużyna, która na 7 kolejek przed końcem traci tylko 3 punkty do lidera, który z reguralnym punktowaniem na wiosnę ma wyraźne problemy? Drużyna z najmłodszą kadrą w lidze (średnia wieku 22,7 r.) rozgrywa swój najlepszy sezon w historii, poprawiając rekord zdobytych punktów w czasie jednych rozgrywek. Dzięki ewentualnemu zwycięstwu nad Śląskiem w piątkowy wieczór zdobywca Pucharu Polski z 2010 roku może odskoczyć już na 5 punktów od swojego bezpośredniego rywala. Przypuszczając, że to Legia lub Lech zdobędzie mistrzostwo, klub z Podlasia może śmiało myśleć o europejskich pucharach, gdyż 4 pierwsze miejsca w tabeli gwarantują przepustkę do rozgrywek UEFA. Niestety z tak mało doświadczonym składem Jagiellonia Starego Kontynentu nie zawojuje, chociaż innego zdania jest jej prezes. – Europejskie puchary to wielka sprawa dla miasta, kibiców, piłkarzy. Mogę się jasno określić, że chcemy zaistnieć w Europie – odważnie zadeklarował Cezary Kulesza. No cóż, my życzymy jak najlepiej…
3) Lech żądny rewanżu
Nic chyba bardziej nie boli niż porażka z odwiecznym rywalem. Jeśli na dodatek przegrywa się w finale Pucharu Polski… wypadałoby jak najprędzej zmazać plamę. Na całe szczęście Lecha polskie rozgrywki są tak ułożone, że poznaniacy bardzo szybko będą mogli zrewanżować się za spotkanie sprzed tygodnia. Tym razem jednak Hamalainen i spółka pojadą nie na Narodowy, a na Stadion Wojska Polskiego. Stawka też już nie ta sama, bo chodzi o mistrzostwo kraju, które umożliwi walkę o upragnioną Ligę Mistrzów. Na starcie lepsza Legia, ale tylko o punkt. Walka o tytuł zaczyna się zatem od nowa. Dodatkowego smaczku temu starciu dodaje rywalizacja na boku boiska między Żyrą a Douglasem, który sprawił, że ten pierwszy dołączył do grona „Batmanów”. „Kolejorz” obiecuje kibicom wygraną. Czy im się uda? Na pewno będą bardziej zdeterminowani niż kiedykolwiek.
Drużyna Legii; Finał Pucharu Polski. (fot. Grzegorz Rutkowski)
4) Na ratunek – Michniewicz Trzeci trener w Pogoni w obecnym sezonie okazał się chyba w końcu tym właściwym. Specjalista od trudnych przypadków, Czesław Michniewicz, został w kwietniu sprowadzony do Pogoni w miejsce Jana Kociana. Jako cel postawiono mu awans do pierwszej ósemki. 45-latek zadanie wykonał perfekcyjnie, wygrywając 3 z 4 spotkań, dzięki czemu w sobotę „Portowcy” nie walczą o utrzymanie, ale o mistrzostwo kraju. „Polski Mourinho” dokonał niesamowitej przemiany w szczecińskim klubie: pod jego skrzydłami formę strzelecką złapał Łukasz Zwoliński, który zrównał się bramkami z Marcinem Robakiem, a Nunes pokazał, że jednak potrafi grać w piłkę. Sobotnim rywalem Pogoni będzie Lechia, którą Michniewicz bardzo dobrze zna: jako mieszkaniec Trójmiasta obejrzał większość spotkań „Biało-zielonych”. – To dla nas kolejny mecz-kierunkowskaz. Zagramy o wygraną, bo chcemy zbliżyć się do czołówki. Ile ugramy? Nie wiem, chcemy powalczyć o możliwie jak najwięcej – mówi szkoleniowiec.
5) Czy Górnik jeszcze o coś gra? Celem sezonu dla piłkarzy z Zabrza była grupa mistrzowska. Jako że ów cel został już zrealizowany, warto zastanowić się, czy Górnik ma jeszcze jakiekolwiek aspiracje w obecnych rozgrywkach. Powiedzmy sobie otwarcie: szanse na uzyskanie licencji na grę w europejskich pucharach są nikłe, kadry pozostałych zespołów bardziej zbilansowane, infrastruktura nadal w budowie. Co zatem zrobi duet trenerski Warzecha-Dankowski? Na ostatnich treningach udział wzięło kilku zawodników z rezerw i ekip juniorskich, niewykluczone więc, że mecze z najbardziej wymagającymi ligowymi rywalami okażą się poligonem doświadczalnym przed przyszłorocznymi rozgrywkami ekstraklasy. Pierwszą przeszkodą będzie solidnie punktująca Wisła – czy w składzie Górnika pojawią się nowe twarze już w tym meczu? Jeśli tak, to zabrzanom może to wyjść wyłącznie na zdrowie. Każdy młody talent potrzebuje szans, by się ograć w lidze, a w Zabrzu takowych nie brakuje.
6) Wejście do tej samej rzeki? Czy Kubicki nie utonie? Zwolnienie Leszka Ojrzyńskiego z Podbeskidzia odbiło się szerokim echem w mediach sportowych. Jego następcą został Dariusz Kubicki, a więc człowiek, który już raz był trenerem Podbeskidzia i gdy już zaczął układać drużynę po swojemu, zdezerterował do rosyjskiego Sybira Nowosybirsk. Co znamienne, przed „ucieczką” mówił o tym, że nigdzie się nie wybiera, bo byłoby to niepoważne. Teraz coś podobnego twierdził, gdy był pytany o powrót do Podbeskidzia. Utrzymywał, że jedyne miejsce, gdzie się wybiera, to trening Olimpii Grudziądz, którą prowadził. Kubicki wraca w trudnym momencie. Z jednej strony wiele mówiło się o apodyktycznych rządach Ojrzyńskiego, z drugiej – trener ten był gwarantem solidnej gry zespołu. Przewaga nad miejscami spadkowymi wielka nie jest i nowy szkoleniowiec tak naprawdę nie ma czasu na eksperymenty. Jeśli drużyna nie zacznie punktować od razu, może ją czekać bardzo niemiła niespodzianka. Pierwszy test – bardzo trudny. Ponowny debiut Kubickiego pod Klimczokiem przypada na rywalizację z bydgoskim Zawiszą, który zapewne zrobi wszystko, by wyszarpać rywalom zwycięstwo z gardeł i w końcu opuścić strefę spadkową.
Szkoleniowiec TS Podbeskidzie, Dariusz Kubicki (fot. Tspodbeskidzie.pl / Krzysztof Dzierżawa)
7) Efekt miotły – drugie starcie Zieliński i Zub to dwaj panowie, którzy wiosną dostali za zadanie wspomóc swoje nowe drużyny w walce o utrzymanie. O ile ten pierwszy odmienił Cracovię na tyle, by ta po raz pierwszy w sezonie zwyciężyła dwa razy z rzędu, o tyle ten drugi jeszcze bardziej pogrążył „Gieksę”, która w tym roku zdobyła tylko 4 punkty. W ostatniej kolejce oba zespoły zmierzyły się ze sobą w Krakowie, gdzie wynik 3:1 na korzyść gospodarzy potwierdził, że „efekt nowej miotły” nie zawsze wychodzi na dobre, a zwolnienie Kieresia było chyba zbyt pochopne. W sobotę oba kluby zmierzą się ze sobą ponownie i to Marek Zub jest tym, który musi w końcu pokazać, że potrafi wygrywać. Jacek Zieliński z kolei jest na tyle w komfortowej sytuacji, że początek miał świetny, dzięki czemu 4 z 7 meczów „Pasy” rozegrają u siebie.
8) Czy Wilczek zmierza po koronę króla strzelców? Wiele na to wskazuje. Gdy przyjrzymy się z kim mierzyć się będą rywale napastnika Piasta, łatwo dojdziemy do wniosku, że jest on głównym faworytem do sukcesji korony po Marcinie Robaku. Paweł Brożek, Flavio Paixao, duet Robak i Zwoliński grają w grupie mistrzowskiej, gdzie, w teorii, powinno padać mniej bramek. Piątkowski może z kolei straszyć rywali w rezerwach „Jagi”. Jedynym konkurentem do korony, który gra w grupie spadkowej, jest Grzegorz Kuświk – lecz staruje z dwubramkową stratą do rywala. Wilczek zaczyna od domowego pojedynku z Łęczną, a więc zespołem, któremu wbił dwie bramki podczas meczu ostatniej kolejki sezonu zasadniczego. Innymi słowy: dostaje idealną szansę, by odskoczyć od konkurentów. Mecz, w teorii, nie zapowiada się na wielkie widowisko, toteż Piast robi wszystko, by przyciągnąć fanów na to spotkanie. Otóż w najbliższej kolejce cena wszystkich biletów, oprócz trybuny VIP, wyniesie 10 złotych. O stawce na kolejny mecz zdecydują kibice, a dokładniej rzecz ujmując frekwencja na stadionie. Im więcej kibiców na meczu z Łęczną, tym tańsze bilety na mecz z Bełchatowem. Jeśli stadion wypełni się w połowie – zniżka wyniesie 50% procent, jeśli cały… bilety będą darmowe. Kapitalna akcja, czapki z głów!
Po ukończeniu rundy zasadniczej tabela T-Mobile Ekstraklasy została podzielona na grupę mistrzowską i spadkową, a już w piątek rozegrane zostaną pierwsze mecze. Z tej okazji zapraszamy Was do zapoznania się z najważniejszymi wydarzeniami tej kolejki.
1) Korona bez Radka Dejmka. Ale czy to źle? Podstawowy stoper kielczan nabawił się urazu kolana, wykluczającego go z gry do końca sezonu. Z jednej strony strata zawodnika z wyjściowej jedenastki notującego sporo solidnych spotkań powinna być zmartwieniem. Z drugiej jednak – najbardziej wyrównana rywalizacja w Koronie toczy się z lewej strony defensywy, gdzie gra Leandro lub Kamil Sylwestrzak. Jako że ten drugi może grać również na środku, daje to trenerowi Tarasiewiczowi okazję do wystawienia dwóch zawodników znajdujących się w naprawdę dobrej formie. Brazylijczyk znacznie poprawił grę w obronie, do tego miło patrzy się na jego ofensywne wejścia i solidne wrzutki spod linii końcowej. Sylwestrzak z kolei to znakomity… egzekutor w polu karnym rywala, mający typowe dla napastnika nawyki przy wykańczaniu akcji. Obecność obu na boisku może dać Koronie trzy punkty w spotkaniu z bardzo przyzwoicie grającym w tej rundzie chorzowskim Ruchem.
2) Rekordowe młode wilki – Walczymy o mistrzostwo i na pewno się nie poddamy – tymi słowami Michał Probierz skomentował sytuację „Jagi” na koniec rundy zasadniczej. Odważnie – można by powiedzieć. Ale o co ma walczyć drużyna, która na 7 kolejek przed końcem traci tylko 3 punkty do lidera, który z reguralnym punktowaniem na wiosnę ma wyraźne problemy? Drużyna z najmłodszą kadrą w lidze (średnia wieku 22,7 r.) rozgrywa swój najlepszy sezon w historii, poprawiając rekord zdobytych punktów w czasie jednych rozgrywek. Dzięki ewentualnemu zwycięstwu nad Śląskiem w piątkowy wieczór zdobywca Pucharu Polski z 2010 roku może odskoczyć już na 5 punktów od swojego bezpośredniego rywala. Przypuszczając, że to Legia lub Lech zdobędzie mistrzostwo, klub z Podlasia może śmiało myśleć o europejskich pucharach, gdyż 4 pierwsze miejsca w tabeli gwarantują przepustkę do rozgrywek UEFA. Niestety z tak mało doświadczonym składem Jagiellonia Starego Kontynentu nie zawojuje, chociaż innego zdania jest jej prezes. – Europejskie puchary to wielka sprawa dla miasta, kibiców, piłkarzy. Mogę się jasno określić, że chcemy zaistnieć w Europie – odważnie zadeklarował Cezary Kulesza. No cóż, my życzymy jak najlepiej…
3) Lech żądny rewanżu
Nic chyba bardziej nie boli niż porażka z odwiecznym rywalem. Jeśli na dodatek przegrywa się w finale Pucharu Polski… wypadałoby jak najprędzej zmazać plamę. Na całe szczęście Lecha polskie rozgrywki są tak ułożone, że poznaniacy bardzo szybko będą mogli zrewanżować się za spotkanie sprzed tygodnia. Tym razem jednak Hamalainen i spółka pojadą nie na Narodowy, a na Stadion Wojska Polskiego. Stawka też już nie ta sama, bo chodzi o mistrzostwo kraju, które umożliwi walkę o upragnioną Ligę Mistrzów. Na starcie lepsza Legia, ale tylko o punkt. Walka o tytuł zaczyna się zatem od nowa. Dodatkowego smaczku temu starciu dodaje rywalizacja na boku boiska między Żyrą a Douglasem, który sprawił, że ten pierwszy dołączył do grona „Batmanów”. „Kolejorz” obiecuje kibicom wygraną. Czy im się uda? Na pewno będą bardziej zdeterminowani niż kiedykolwiek.
Drużyna Legii; Finał Pucharu Polski. (fot. Grzegorz Rutkowski)
4) Na ratunek – Michniewicz Trzeci trener w Pogoni w obecnym sezonie okazał się chyba w końcu tym właściwym. Specjalista od trudnych przypadków, Czesław Michniewicz, został w kwietniu sprowadzony do Pogoni w miejsce Jana Kociana. Jako cel postawiono mu awans do pierwszej ósemki. 45-latek zadanie wykonał perfekcyjnie, wygrywając 3 z 4 spotkań, dzięki czemu w sobotę „Portowcy” nie walczą o utrzymanie, ale o mistrzostwo kraju. „Polski Mourinho” dokonał niesamowitej przemiany w szczecińskim klubie: pod jego skrzydłami formę strzelecką złapał Łukasz Zwoliński, który zrównał się bramkami z Marcinem Robakiem, a Nunes pokazał, że jednak potrafi grać w piłkę. Sobotnim rywalem Pogoni będzie Lechia, którą Michniewicz bardzo dobrze zna: jako mieszkaniec Trójmiasta obejrzał większość spotkań „Biało-zielonych”. – To dla nas kolejny mecz-kierunkowskaz. Zagramy o wygraną, bo chcemy zbliżyć się do czołówki. Ile ugramy? Nie wiem, chcemy powalczyć o możliwie jak najwięcej – mówi szkoleniowiec.
5) Czy Górnik jeszcze o coś gra? Celem sezonu dla piłkarzy z Zabrza była grupa mistrzowska. Jako że ów cel został już zrealizowany, warto zastanowić się, czy Górnik ma jeszcze jakiekolwiek aspiracje w obecnych rozgrywkach. Powiedzmy sobie otwarcie: szanse na uzyskanie licencji na grę w europejskich pucharach są nikłe, kadry pozostałych zespołów bardziej zbilansowane, infrastruktura nadal w budowie. Co zatem zrobi duet trenerski Warzecha-Dankowski? Na ostatnich treningach udział wzięło kilku zawodników z rezerw i ekip juniorskich, niewykluczone więc, że mecze z najbardziej wymagającymi ligowymi rywalami okażą się poligonem doświadczalnym przed przyszłorocznymi rozgrywkami ekstraklasy. Pierwszą przeszkodą będzie solidnie punktująca Wisła – czy w składzie Górnika pojawią się nowe twarze już w tym meczu? Jeśli tak, to zabrzanom może to wyjść wyłącznie na zdrowie. Każdy młody talent potrzebuje szans, by się ograć w lidze, a w Zabrzu takowych nie brakuje.
6) Wejście do tej samej rzeki? Czy Kubicki nie utonie? Zwolnienie Leszka Ojrzyńskiego z Podbeskidzia odbiło się szerokim echem w mediach sportowych. Jego następcą został Dariusz Kubicki, a więc człowiek, który już raz był trenerem Podbeskidzia i gdy już zaczął układać drużynę po swojemu, zdezerterował do rosyjskiego Sybira Nowosybirsk. Co znamienne, przed „ucieczką” mówił o tym, że nigdzie się nie wybiera, bo byłoby to niepoważne. Teraz coś podobnego twierdził, gdy był pytany o powrót do Podbeskidzia. Utrzymywał, że jedyne miejsce, gdzie się wybiera, to trening Olimpii Grudziądz, którą prowadził. Kubicki wraca w trudnym momencie. Z jednej strony wiele mówiło się o apodyktycznych rządach Ojrzyńskiego, z drugiej – trener ten był gwarantem solidnej gry zespołu. Przewaga nad miejscami spadkowymi wielka nie jest i nowy szkoleniowiec tak naprawdę nie ma czasu na eksperymenty. Jeśli drużyna nie zacznie punktować od razu, może ją czekać bardzo niemiła niespodzianka. Pierwszy test – bardzo trudny. Ponowny debiut Kubickiego pod Klimczokiem przypada na rywalizację z bydgoskim Zawiszą, który zapewne zrobi wszystko, by wyszarpać rywalom zwycięstwo z gardeł i w końcu opuścić strefę spadkową.
Szkoleniowiec TS Podbeskidzie, Dariusz Kubicki (fot. Tspodbeskidzie.pl / Krzysztof Dzierżawa)
7) Efekt miotły – drugie starcie Zieliński i Zub to dwaj panowie, którzy wiosną dostali za zadanie wspomóc swoje nowe drużyny w walce o utrzymanie. O ile ten pierwszy odmienił Cracovię na tyle, by ta po raz pierwszy w sezonie zwyciężyła dwa razy z rzędu, o tyle ten drugi jeszcze bardziej pogrążył „Gieksę”, która w tym roku zdobyła tylko 4 punkty. W ostatniej kolejce oba zespoły zmierzyły się ze sobą w Krakowie, gdzie wynik 3:1 na korzyść gospodarzy potwierdził, że „efekt nowej miotły” nie zawsze wychodzi na dobre, a zwolnienie Kieresia było chyba zbyt pochopne. W sobotę oba kluby zmierzą się ze sobą ponownie i to Marek Zub jest tym, który musi w końcu pokazać, że potrafi wygrywać. Jacek Zieliński z kolei jest na tyle w komfortowej sytuacji, że początek miał świetny, dzięki czemu 4 z 7 meczów „Pasy” rozegrają u siebie.
8) Czy Wilczek zmierza po koronę króla strzelców? Wiele na to wskazuje. Gdy przyjrzymy się z kim mierzyć się będą rywale napastnika Piasta, łatwo dojdziemy do wniosku, że jest on głównym faworytem do sukcesji korony po Marcinie Robaku. Paweł Brożek, Flavio Paixao, duet Robak i Zwoliński grają w grupie mistrzowskiej, gdzie, w teorii, powinno padać mniej bramek. Piątkowski może z kolei straszyć rywali w rezerwach „Jagi”. Jedynym konkurentem do korony, który gra w grupie spadkowej, jest Grzegorz Kuświk – lecz staruje z dwubramkową stratą do rywala. Wilczek zaczyna od domowego pojedynku z Łęczną, a więc zespołem, któremu wbił dwie bramki podczas meczu ostatniej kolejki sezonu zasadniczego. Innymi słowy: dostaje idealną szansę, by odskoczyć od konkurentów. Mecz, w teorii, nie zapowiada się na wielkie widowisko, toteż Piast robi wszystko, by przyciągnąć fanów na to spotkanie. Otóż w najbliższej kolejce cena wszystkich biletów, oprócz trybuny VIP, wyniesie 10 złotych. O stawce na kolejny mecz zdecydują kibice, a dokładniej rzecz ujmując frekwencja na stadionie. Im więcej kibiców na meczu z Łęczną, tym tańsze bilety na mecz z Bełchatowem. Jeśli stadion wypełni się w połowie – zniżka wyniesie 50% procent, jeśli cały… bilety będą darmowe. Kapitalna akcja, czapki z głów!
