Nasi południowi sąsiedzi nie mogą pochwalić się największymi i najnowocześniejszymi stadionami. Oddana do użytku w 2008 roku Eden Arena, która mieści 21 tys. widzów, jest obecnie największym obiektem w Czechach, gdzie rozgrywane są mecze piłkarskie. Zaskakujący jest zatem fakt, że największy stadion świata znajduje się w Paryżu Wschodu – jak często się mówi o Pradze.
Kiedy odwiedzimy praskie stare miasto, przejdziemy mostem Karola na drugą stronę Wełtawy, a następnie przespacerujemy się po Hradczanach, to stamtąd będziemy mieli już tylko rzut beretem do Petrzyna. Jest to wzgórze pełne ogrodów i parków, a na jego szczycie znajduje się wieża widokowa wybudowana na wzór wieży Eiffla. Z jej tarasu zobaczymy nie tylko rzekę poprzecinaną mostami i otoczoną zabytkowymi zabudowaniami, ale także znajdujący się po przeciwnej stronie wzgórza kompleks sportowy Strahov, w skład którego wchodzi Velky strahovsky stadion. Ulokowany wzdłuż dawnych kamieniołomów – w miejscu, w którym według historyków literatury dokonał swojego żywota Józef K., wygląda obecnie bardziej jak antyczna rzymska fasada, a nie centrum czeskiej rekreacji.
Płyta główna stadionu ma rozmiary 310,5 x 202,5 m – to znaczy, że zajmuje powierzchnię 62 876 m² (tj. około 6,3 hektara). Żeby te wymiary jeszcze bardziej przemówiły do wyobraźni, dodajmy, że między jego trybunami zmieściłoby się 9 pełnowymiarowych boisk piłkarskich. Maksymalna pojemność obiektu to, według różnych źródeł, od 220 do 250 tysięcy miejsc. Na pierwszy rzut oka może wydawać się, że trybuny wyglądają raczej niepozornie. Jednak biorąc pod uwagę to, że otaczają one tak ogromną powierzchnię, pojemność ta jest jak najbardziej realna. Wspomniane wcześniej liczby czynią praską arenę największym stadionem na świecie i drugim co do wielkości obiektem sportowym na naszej planecie (tor wyścigowy w Indianapolis może pomieścić blisko 400 000 widzów).
Pokazy gimnastyczne rodem z Korei Płn.
Stadion został oddany do użytku w 1926 roku. Obiekt według projektu Aloisa Dryaka powstał jako miejsce do organizowania nacjonalistycznych wieców. W początkowej wersji stadion nie wyglądał jeszcze tak imponująco – wybudowano drewniane trybuny znajdujące się na wałach. Sukcesywnie zastępowano je żelbetową konstrukcją – w 1932 roku okalały płytę obiektu z każdej strony, a w 1937 roku stadion osiągnął swoją maksymalną pojemność. Większość miejsc stanowiły wówczas trybuny stojące. Przed 1939 rokiem na stadionie odbywały się przede wszystkim ogromne pokazy gimnastyczne Towarzystwa „Sokół”. Były to cykliczne imprezy, które miały miejsce co kilka lat. Brało w nich udział nawet 10 tys. gimnastyków. Obecnie tego typu wydarzenie organizowane jest na tak wielką skalę jedynie w Korei Północnej. Oprócz tego stadion Strahov wykorzystywany był do organizowania parad wojskowych czy wystąpień.
