Valentino Livramento

Pochodzenie

Urodził się 12 listopada 2002 roku w Croydon na południu Londynu. Jego rodzina ze strony ojca pochodzi z Portugalii. W dzieciństwie kibicował Chelsea, co, jak mówił, zawdzięcza wujkowi, a jego idolem był Cristiano Ronaldo.

Zaczynał w amatorskim klubie Roundshaw, gdzie najpierw grał jako środkowy obrońca, a potem jako napastnik lub skrzydłowy. W jednym sezonie został najlepszym strzelcem drużyny, a trener mówił mu, że świetnie wykańcza akcje i ma szybkość potrzebną skrzydłowemu. Do akademii Chelsea trafił na poziomie U-9. Z czasem ustawiono go na prawej obronie, a w ostatnich latach w akademii grał głównie jako wahadłowy.

W sezonie 2019/2020 wystąpił w pierwszym składzie we wszystkich meczach młodzieżowej drużyny Chelsea w drodze do finału Youth Cup. Zagrał też w rezerwach, które zdobyły mistrzostwo Premier League 2. Był kapitanem reprezentacji Anglii U-17. Opaskę dostał na początku sezonu 2019/2020 i wyprowadzał kadrę na rywali takich jak Brazylia. Mówił, że to go zaskoczyło, bo nie widział siebie w roli lidera.

Kariera

W sezonie 2020/2021 został piłkarzem roku akademii Chelsea. Frank Lampard zaprosił go na pierwsze treningi z pierwszą drużyną, a Thomas Tuchel dwa razy wpisał go na ławkę rezerwowych w Premier League, w meczach z Manchesterem City i Arsenalem.

W sierpniu 2021 roku przeszedł do Southampton. Mówił, że nie chciał podpisywać wielkiej umowy i potem rzadko grać w pierwszej drużynie, a gdy w wieku 18 lat zgłosiło się Southampton, niewielu piłkarzy odrzuciłoby taką ofertę. 14 sierpnia 2021 roku zadebiutował w Premier League w pierwszym składzie, w przegranym 1:3 meczu z Evertonem. W pierwszych miesiącach sezonu opuścił w lidze zaledwie cztery minuty.

24 kwietnia 2022 roku w meczu z Brighton zerwał więzadło krzyżowe przednie w kolanie, a klub przewidywał, że nie zagra do końca roku. Wrócił po 392 dniach, 21 maja 2023 roku, wchodząc w 77. minucie meczu z Brighton.

8 sierpnia 2023 roku Newcastle United ogłosiło jego transfer z Southampton. Mówił, że styl gry trenera Eddiego Howe'a bardzo mu odpowiada. W sezonie 2023/2024 zagrał w Lidze Mistrzów, a w marcu 2024 roku strzelił pierwszego gola dla Newcastle, w doliczonym czasie wygranego 3:0 meczu z Wolverhampton. Wszedł wtedy z ławki za kontuzjowanego kapitana Kierana Trippiera.

16 marca 2025 roku Newcastle pokonało w finale Pucharu Ligi Liverpool 2:1 i zakończyło 70-letnie oczekiwanie na krajowe trofeum. Livramento był na boisku, a jego dośrodkowanie zapoczątkowało akcję przy drugim golu Alexandra Isaka.

Sukcesy

• 2025 Mistrzostwo Europy U-21 z Anglią
• 2025 Jedenastka turnieju Mistrzostw Europy U-21
• 2025 Puchar Ligi Angielskiej z Newcastle United

Styl gry

Jest silnym, atletycznym i technicznym obrońcą, który regularnie włącza się do akcji ofensywnych. Na Euro U-21 w 2025 roku jego dośrodkowania dały dwa gole w meczu z Czechami. Po jego występie w tym meczu Ashley Cole, asystent trenera kadry U-21, mówił, że ma przed sobą świetną przyszłość i może dojść na dowolny poziom, jaki sobie wybierze.

Wywodzi się z prawej obrony, ale potrafi grać także wyżej, jako skrzydłowy, a na mistrzostwach U-21 występował na lewej obronie. W Southampton trener Ralph Hasenhüttl nazywał go jednym z najlepszych młodych graczy na tej pozycji w kraju.

Reprezentacja

Pierwsze powołanie do reprezentacji Anglii U-21 dostał w sierpniu 2021 roku. W kadrze seniorów po raz pierwszy znalazł się w sierpniu 2024 roku, gdy Lee Carsley, który prowadził go w U-21, ogłosił pierwszy skład po objęciu tymczasowo reprezentacji. Zadebiutował w listopadzie 2024 roku w wygranym 5:0 meczu Ligi Narodów z Irlandią i dośrodkował przy pierwszym golu Anthony'ego Gordona w kadrze.

Latem 2025 roku pojechał z U-21 na mistrzostwa Europy w Słowacji, zamiast do seniorskiej kadry na mecze z Andorą i Senegalem. Był to jego pierwszy turniej w jakiejkolwiek kategorii wiekowej. W pierwszym meczu z Czechami (3:1) został wybrany zawodnikiem meczu. Odpoczywał w ostatnim meczu grupowym z Niemcami, przegranym 1:2. W finale w Bratysławie wystąpił od początku, a Anglia pokonała Niemcy 3:2 po dogrywce.

Selekcjoner Thomas Tuchel powołał go na mundial 2026 roku. W połowie czerwca 2026 roku, jeszcze przed pierwszym meczem turnieju, wycofał się z kadry z powodu urazu łydki z treningu. Jego miejsce zajął Trevoh Chalobah.