Vlad Dragomir

Pochodzenie

Urodził się 24 kwietnia 1999 roku w Timișoarze. Szkolił się w LPS Banatul i ACS Poli Timișoara, gdzie trener Dan Alexa wprowadził go do seniorów w II lidze. Był kapitanem reprezentacji Rumunii U-16.

Latem 2015 roku, jako szesnastolatek, przeszedł do akademii Arsenalu i został pierwszym Rumunem w tym klubie. Odrzucił wtedy oferty Steauy i Universitatei Craiova, był też na testach m.in. w Parmie. Po testach w Londynie Poli nie pozwalało mu trenować z drużyną. Sam porównywał się wtedy do Kroosa, a jego ulubionym klubem był Real Madryt.

Kariera

W Arsenalu kazano mu studiować nagrania Mesuta Özila, bo grał na jego pozycji, i uczyć się, jak podaje i jak myśli na boisku. Na treningach drużyny U-18 ostro traktował go asystent trenera Thierry Henry, który, jak mówił Dragomir, kilka razy powalił go na ziemię, ale też dawał mu rady. Później trenował też z pierwszą drużyną i zaprzyjaźnił się z Özilem, z którym razem przechodził regenerację po treningach. W marcu 2017 roku, mając 17 lat, dostał pierwsze powołanie do reprezentacji U-21.

Po trzech latach w Londynie odszedł jako wolny zawodnik do Perugii, a w styczniu 2021 roku Perugia sprzedała go do Virtusu Entella. Gdy Entella spadła do Serie C, w czerwcu 2021 roku jego kontrakt wygasł.

Pod koniec sierpnia 2021 roku podpisał trzyletni kontrakt z cypryjskim Pafos FC, który zajął w poprzednim sezonie siódme miejsce w lidze. 18 maja 2024 roku w finale Pucharu Cypru z Omonią w Nikozji strzelił drugiego gola w wygranym 3:0 meczu i został wybrany piłkarzem meczu. Był to pierwszy puchar w historii klubu założonego w 2014 roku.

4 maja 2025 roku zagrał cały mecz z Arisem Limassol, strzelił drugiego gola w wygranym 4:0 meczu i Pafos na dwie kolejki przed końcem zapewnił sobie pierwsze w historii mistrzostwo Cypru. W sezonie 2025/26 zagrał we wszystkich meczach fazy ligowej Ligi Mistrzów. 28 stycznia 2026 roku, jako kapitan Pafos, strzelił w niej pierwszego gola: uderzeniem z około 30 metrów otworzył wynik wygranego 4:1 meczu ze Slavią Praga. Pafosowi zabrakło dwóch goli do awansu do fazy play-off. Pod koniec maja 2026 roku zagrał cały finał Pucharu Cypru, wygrany 2:0 z Apollonem Limassol.

Sukcesy

• 2026 Puchar Cypru z Pafos FC
• 2025 Mistrzostwo Cypru z Pafos FC
• 2024 Puchar Cypru z Pafos FC

Styl gry

To środkowy pomocnik, który już jako junior uczył się gry w roli rozgrywającego na wzór Özila: miał przede wszystkim podawać, czytać grę i obsługiwać napastników. Potrafi uderzyć z dystansu, czego przykładem był gol ze Slavią.

Reprezentacja

Grał we wszystkich młodzieżowych reprezentacjach Rumunii. Do pierwszej reprezentacji Mircea Lucescu powołał go po raz pierwszy w marcu 2025 roku, gdy Pafos prowadził w lidze cypryjskiej. Zadebiutował 24 marca 2025 roku w San Marino, w eliminacjach mistrzostw świata, wchodząc w 61. minucie za Nicolae Stanciu przy prowadzeniu Rumunii 3:0. W 2026 roku powoływał go także selekcjoner Gică Hagi.