Vítor Pereira zdobył dwa mistrzostwa Portugalii z Porto, podwójną koronę z Olympiakosem i pierwszy tytuł ligowy Shanghai SIPG.
Vítor Manuel de Oliveira Lopes Pereira urodził się w Espinho w Portugalii. Grał amatorsko w miejscowych klubach, a równolegle studiował wychowanie fizyczne na Uniwersytecie w Porto. Po studiach pracował jako asystent w Esmoriz i prowadził drużyny młodzieżowe Porto. W 2003 roku zajmował się w tym klubie zespołem do lat 15.
W sezonie 2004/2005 objął pierwszą seniorską drużynę w Sanjoanense. Następnie pracował w Espinho i Santa Clara. Z tym ostatnim klubem, występującym w drugiej lidze portugalskiej, zajął trzecie i czwarte miejsce w dwóch kolejnych sezonach. Awans był blisko, ale drużyna go nie wywalczyła.
W 2010 roku Pereira wrócił do Porto jako asystent André Villas-Boasa. Zespół zdobył wtedy cztery trofea, w tym Ligę Europy, lecz pierwszym trenerem był Villas-Boas. Po jego odejściu do Chelsea w czerwcu 2011 roku klub powierzył drużynę Pereirze. Nowy trener zdobył Superpuchar Portugalii w swoim pierwszym oficjalnym meczu, a potem mistrzostwo kraju. W następnym sezonie obronił tytuł ligowy.
Po pracy w Porto prowadził Al Ahli, a w styczniu 2015 roku przejął Olympiakos. Grecki zespół wygrał pod jego kierunkiem ligę i puchar. Latem 2015 roku Fenerbahçe zatrudniło go na kolejny sezon. W 2018 roku Pereira poprowadził Shanghai SIPG do pierwszego mistrzostwa Chin w historii klubu. Zespół zapewnił sobie tytuł przed ostatnią kolejką, kończąc serię dominacji Guangzhou Evergrande.
W grudniu 2024 roku objął Wolverhampton Wanderers. Przed pierwszym meczem z Leicester miał tylko trzy treningi, by wybrać i przekazać piłkarzom najważniejsze elementy swojego planu. W drugiej części sezonu Wolves poprawili wyniki i utrzymali się w Premier League. Klub rozstał się z Pereirą w listopadzie 2025 roku po początku nowych rozgrywek bez zwycięstwa. W oświadczeniu wyjaśnił, że wyniki i gra zespołu nie spełniały oczekiwań.
Pereira mówił, że na początku pracy trenerskiej zbyt mocno trzymał się własnych pomysłów taktycznych. Później zaczął dobierać je do cech zawodników. Chciał, by piłkarze rozumieli wspólny plan, ale sam nie prowadził już każdego ćwiczenia krok po kroku. Uważał, że muszą podejmować decyzje także bez ciągłych wskazówek trenera.
W obronie zwracał uwagę na moment uruchomienia pressingu. Jako sygnały wskazywał między innymi podanie rywala z powrotem do obrońcy i jego niekorzystne ustawienie przy przyjęciu piłki. Drużyna miała wtedy ruszać do odbioru razem, zamiast ścigać każdą piłkę osobno. Taki wybór pozwalał mu kierować przeciwnika w miejsce, w którym zespół mógł wywrzeć nacisk.
Pracując w Wolverhampton, Pereira mówił o potrzebie kontroli tempa. Szybka gra pod wpływem emocji kibiców mogła według niego pozbawić drużynę panowania nad meczem; czasem wolał zwolnić akcję. Przeciw Manchesterowi City na wyjeździe świadomie dopuścił rywala do nacisku. Zmienił też sposób bronienia po dołączeniu Emmanuela Agbadou. Były to rozwiązania dobrane do konkretnych zawodników i meczów.
25
meczów
1,32
punktu na mecz
10
zwycięstw · 3 remisy, 12 porażek
| Okres | Klub | Pkt/mecz | |||
|---|---|---|---|---|---|
| 2024–2025Premier League | Premier League | 25 | 10-3-12 | 1,32 | |
| 2024 | |||||
| 2022–2023 | |||||
| 2022 | Corinthians | ||||
| 2021Süper Lig | Süper Lig | 14 | 7-3-4 | 1,71 | |
| 2017–2020 | Shanghai Port | ||||
| 20172. Bundesliga | TSV 1860 Monachium | 2. Bundesliga | 15 | 5-2-8 | 1,13 |
| 2015–2016Süper Lig | Süper Lig | 34 | 22-8-4 | 2,18 | |
| 2015Grecka Super League | Grecka Super League | 19 | 14-3-2 | 2,37 | |
| 2013–2014 | |||||
| 2011–2013Primeira Liga | Primeira Liga | 60 | 47-12-1 | 2,55 | |
| 2008–2010 |
Vítor Manuel de Oliveira Lopes Pereira ma 58 lat. Urodził się 26 lipca 1968 roku.
Pereira został pierwszym trenerem Porto w czerwcu 2011 roku po odejściu André Villas-Boasa do Chelsea. Wcześniej był jego asystentem; jako główny szkoleniowiec zdobył dwa mistrzostwa Portugalii.
Wskazywał konkretne sygnały do wspólnego doskoku, takie jak podanie rywala do tyłu lub niekorzystne ustawienie przy przyjęciu. Chciał, by zespół naciskał w wybranym momencie, zamiast ścigać każdą piłkę.
Mówił, że szybka gra pod wpływem emocji może odebrać zespołowi kontrolę nad meczem. W niektórych sytuacjach wolał zwolnić akcję i poczekać na dogodny moment do ataku.