Piotr Jawny

Pochodzenie

Piotr Jawny urodził się 18 października 1971 roku we Wrocławiu i, jak sam mówi, wychował się na Oporowskiej. Był środkowym obrońcą, jego wzorem był Johan Cruyff. W Śląsku zadebiutował jako dziewiętnastolatek, ale okazało się, że za wcześnie: po przyjściu starszych zawodników nie złapał miejsca i trafił na wypożyczenie do drugiej ligi. Wrócił dopiero w wieku 23 lat, gdy, jak mówi, czuł się gotowy na grę w zespole ekstraklasowym.

W Śląsku spędził ponad dziesięć sezonów, z przerwą na Vartę Namysłów w latach 1994–1996. Po sezonie w izraelskim Hakoah Amidar Ramat Gan od stycznia 2005 roku grał w Arce Gdynia. Karierę kończył w Motobi Bystrzyca Kąty Wrocławskie, w 2012 roku.

Kariera trenerska

Do trenerki wszedł przez akademię Śląska, jeszcze jako piłkarz. W 2010 roku prowadził dziesięciolatków, potem juniorów młodszych i starszych. W 2014 roku klub zaskoczył go propozycją objęcia rezerw. Jak powiedział, nie wahał się. Po roku przeniesiono go do drużyny U19. Prowadził też U17, którą wprowadził do Centralnej Ligi Juniorów, a w marcu 2018 roku znów przejął U19, gdy dotychczasowy trener Dariusz Sztylka został dyrektorem sportowym. Z juniorami starszymi zdobył mistrzostwo zachodniej grupy CLJ.

W lipcu 2018 roku wrócił do rezerw, które grały w IV lidze. W ciągu niecałych trzech lat wprowadził je na szczebel centralny: najpierw do III ligi, potem do II. W 2019 roku, po awansie do III ligi, dołączył do niego Marcin Dymkowski. Pierwotnie to Dymkowski miał prowadzić rezerwy, a Jawny dostać inną funkcję, ale obaj zostali w jednym sztabie i podzielili obowiązki. Jawny odpowiadał za ofensywę, Dymkowski za defensywę. W sezonie 2020/2021, pierwszym w II lidze, rezerwy skończyły na ósmym miejscu, z taką samą liczbą punktów jak Skra Częstochowa, która grała w barażach.

Ta praca miała swoją specyfikę. Na treningach brakowało piłkarzy pierwszego zespołu, a w dniu meczu spadało z „jedynki” trzech, czterech zawodników. Informację o tym, kto dołączy, Jawny dostawał czasem po północy, a skład ustalał z Dymkowskim o pierwszej w nocy. Rezerwy działały jak „platforma do wprowadzania zawodników”: jedni odchodzili, dochodzili kolejni. Z tej drużyny do pierwszego zespołu przeszli m.in. Szymon Lewkot i Konrad Poprawa. Poprawa chciał odejść na wypożyczenie do I ligi, ale Jawny, Dymkowski i fizjoterapeuta namówili go, żeby został na wiosnę. Jacek Magiera zobaczył go później na jednym meczu i od razu zabrał na trening pierwszego zespołu.

Na początku 2021 roku Jawny rozpoczął kurs UEFA Pro, na którym przy egzaminie zasiadał m.in. Paweł Janas. Zapytany, jak wysoko chciałby pracować, odpowiedział „jak najwyżej”, a Janas odparł: „to leć na Giewont!”. Piłkarzom rezerw mówił, żeby byli ambitni, bo on sam chce kiedyś zostać trenerem Chelsea.

W czerwcu 2021 roku Jawny i Dymkowski przeszli do pierwszoligowego Podbeskidzia Bielsko-Biała, które właśnie spadło z Ekstraklasy. Formalnie Jawny był pierwszym trenerem, w praktyce prowadzili klub na równych prawach. Zastali kadrę, z której większość miała odejść, więc do klubu przyszło dwudziestu nowych piłkarzy, a latem Podbeskidzie zagrało pierwszy sparing w trzynastu. Kapitanem został Kamil Biliński. Jesienią 2021 roku drużyna grała ofensywnie i widowiskowo, skończyła rundę na czwartym miejscu, a klub mówił o szybkim powrocie do elity. Wiosną zespół przestał wygrywać. W kwietniu 2022 roku, po jedenastu meczach bez zwycięstwa i porażce u siebie ze Stomilem Olsztyn 0:1, klub rozstał się z trenerami.

Od tamtej pory Jawny nie prowadził pierwszego zespołu. W 2023 roku odrzucił propozycję Śląska Wrocław, który szukał trenera do końca sezonu. Latem 2025 roku media opisały, że pracuje jako kierowca autobusu miejskiego we Wrocławiu i prowadzi treningi juniorów Silesii Wrocław. We wrześniu 2025 roku opowiadał o tym w audycji „Popołudnie Kibica” w Radiu Wrocław.

Styl i metody

Jawny mówi, że chce „grać dobrze w piłkę”, ale defensywę traktuje jako fundament. W rezerwach Śląska zespół bronił zwarto: „jakby związany liną”, z przesuwaniem się całej drużyny za piłką, bez bronienia samego pola karnego. Pomocnicy mieli odzyskiwać piłkę blisko obrony rywala, a rywala prowokować do pressingu, żeby otwierać miejsce na podania prostopadłe. Atak miał iść do przodu, nie wszerz i do tyłu, przez podania prostopadłe. Dominacja nie była celem sama w sobie: miała dawać sytuacje bramkowe.

Z ustawieniami Jawny eksperymentował chętnie. Rezerwy grały czwórką i trójką z tyłu, w ataku linia obrony zmieniała się z czwórki w trójkę, a w III lidze często 3-5-2. Mówił, że ustawienie jest mniej ważne niż filozofia i że trójka z tyłu pasuje przeciw dwóm napastnikom, bo daje przewagę w wyprowadzeniu. Jawny nie zgadzał się z opinią, że trzeba na to dużo czasu: kto wie, jak chce grać, szybko przekaże to piłkarzom. W Podbeskidziu zespół odbierał piłkę wysoko i omijał środkową strefę obrony. Jeden z obrońców powiedział mu, że w poprzednich klubach miał tylko wybijać piłkę do przodu, a tu każe mu się ją rozgrywać od tyłu.

Dymkowski opisywał, że w Podbeskidziu pracowali we dwóch jako specjaliści od ataku i od obrony, z pięcioma osobami w sztabie, a skład i zmiany ustalali razem. Jawny podkreśla też, że z piłkarzami potrafi być „twardy i szorstki”, ale dba o szczerą informację zwrotną i prosi, by oceniali także trenerów. Młodym radzi cierpliwość: tylko nieliczni od razu radzą sobie w seniorskiej piłce. Rocznik 1999 i młodsi przeszli w rezerwach Śląska drogę od CLJ przez IV i III ligę do szczebla centralnego i, jak mówi, nikt się nie frustrował. Uważa, że polska liga jest bardzo fizyczna, a zawodnicy dobrzy technicznie zasługują na więcej miejsca.

Wypowiedzi

„Chciałbym pracować jako trener w jak najwyższej lidze. W 2010 roku trenowałem 10-latków. Potem prowadziłem juniorów młodszych i starszych, miałem trzecią ligę, teraz druga. Człowiek się rozwija.” (Weszło, kwiecień 2021)

„Jesteśmy jak rozpędzony pociąg. Zabierają nam wagony z przodu, a my dostawiamy kolejne z tyłu.” (Śląsknet, marzec 2021)