Piotr Gierczak

Pochodzenie

Piotr Gierczak urodził się 2 maja 1976 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim i jest wychowankiem miejscowego KSZO. W 1990 roku wypatrzyli go skauci Gwarka Zabrze, w 1994 przeniósł się do Polonii Bytom, a w 1997 do Górnika Zabrze. W latach 1998-2003 był tam kluczowym zawodnikiem: walecznym pomocnikiem, który odbierał piłkę, konstruował akcje i potrafił strzelić. Kibice nazywali go „Gierkiem”.

Później grał w Szczakowiance Jaworzno, GKS-ie Bełchatów, Podbeskidziu Bielsko-Biała i trzecioligowym Diagorasie Rodos, a w grudniu 2006 roku wrócił do Górnika. Występował jeszcze w Odrze Wodzisław Śląski, Ruchu Radzionków i GKS-ie Katowice, a karierę skończył w Wilkach Wilcza w 2016 roku. W Ekstraklasie rozegrał dla Górnika 204 mecze i strzelił 42 gole.

Kariera trenerska

Po zakończeniu gry założył w Rudzie Śląskiej szkółkę piłkarską Bielik. W lipcu 2017 roku prezes Wilków Wilcza zadzwonił do niego z propozycją objęcia czwartoligowej drużyny, którą dopiero co opuścił jako piłkarz. „Nie będę ukrywał, że jest to powrót niespodziewany” - mówił. Równolegle szkolił rocznik 2005 w Górniku Zabrze. Z Wilkami pracował do jesieni 2017 roku.

Wiosną 2018 roku trener Marcin Brosz, z którym Gierczak grał kiedyś w jednej drużynie, zaprosił go na ławkę Górnika w derbach z Piastem Gliwice. Gierczak podkreślał wtedy, że nie jest jeszcze w sztabie, że dalej się uczy, i zapowiadał kurs UEFA Pro. W lipcu 2018 roku został pierwszym trenerem rezerw Górnika, występujących w III lidze. Zespół skończył sezon na szóstym miejscu i dotarł do finału regionalnego Pucharu Polski. Lepiej radził sobie na wyjazdach niż u siebie. Latem 2019 roku rezerwy przejął jednak Marcin Prasoł, a Gierczak został jego asystentem i przez dwa sezony pracował w sztabie drugiej drużyny.

W lipcu 2021 roku ponownie przejął drugą drużynę jako pierwszy trener. 14 czerwca 2022 roku Górnik zwolnił Jana Urbana, a klub poinformował, że zajęcia z pierwszym zespołem poprowadzi „w najbliższych dniach” właśnie Gierczak. Kilka dni później zatrudniono Bartoscha Gaula, a Gierczak w lipcu 2022 roku dołączył do sztabu pierwszej drużyny jako asystent. Pracował tam z Gaulem, a po jego odejściu z Urbanem, który wrócił na ławkę. W marcu 2024 roku zdał egzaminy końcowe kursu UEFA Pro w Szkole Trenerów PZPN w Białej Podlaskiej.

15 kwietnia 2025 roku, na sześć kolejek przed końcem sezonu, Górnik zwolnił Urbana po trzech ligowych porażkach z rzędu i powierzył drużynę Gierczakowi do końca rozgrywek. Dla niego to była pierwsza samodzielna praca na takim poziomie. Do pomocy dostał Seweryna Gancarczyka, Szymona Matuszka i Arkadiusza Przybyłę jako asystentów oraz Jakuba Kubackiego jako trenera przygotowania motorycznego. Zadebiutował bezbramkowym remisem w Mielcu ze Stalą. Wyniki nie przekonały zarządu do dalszej współpracy, więc po sezonie Gierczak przestał być pierwszym trenerem. W czerwcu 2025 roku Górnik zatrudnił Michala Gasparika, a Gierczak został w sztabie jako drugi trener.

Styl i metody

Gierczak przejął zespół w kryzysie i nie próbował go przebudować. W kwietniu 2025 roku powiedział, że nie ma czasu na wielkie zmiany, a przestawienie drużyny na inne ustawienie byłoby szaleństwem. W tych meczach Górnik grał najczęściej 4-4-2.

Za największy problem uważał skuteczność. Pracował nad obecnością zawodników w polu karnym przy akcjach skrzydłami, nad zwartym blokiem defensywnym i nad drugimi połowami, w których zespół nie zamykał meczów i grał nerwowo. Od piłkarzy wymagał zaangażowania, „serducha”, i powoływał się na własne dziesięć lat w tym klubie. Zapowiadał też, że gdyby został dłużej, chciałby stawiać na młodych, także z akademii Górnika.

Wypowiedzi

„Wiem, że kibice wybaczą porażkę, ale nigdy nie wybaczą, jeśli nie damy z siebie wszystkiego. Wiem, bo 10 lat tu grałem.” (PAP, kwiecień 2025)

„Byłbym szalony i strzeliłbym sobie w kolano, gdybym teraz przestawił zespół na inne ustawienie.” (Sportowy24, kwiecień 2025)