Mikołaj Raczyński

Pochodzenie

Mikołaj Raczyński urodził się 19 stycznia 1992 roku i wychowywał w Nieledwi w powiecie hrubieszowskim. Piłkę zaczynał w miejscowym Płomieniu Spartan Nieledew, a w liceum w Hrubieszowie biegał dla Unii Hrubieszów: na 400 metrów miał 51,96 s i medale wojewódzkich mistrzostw. Trenował więcej niż koledzy i często wstawał o piątej na bieg przed szkołą, a jak sam mówił, bywał krnąbrnym zawodnikiem, który robił po swojemu.

Po gimnazjum trafił do klasy sportowej w Warszawie pod patronatem Legii, ale po dwóch tygodniach wrócił do domu. Za daleko, trzysta kilometrów, nie był na to gotowy. Studiował na warszawskiej AWF, grał w IV-ligowym Okęciu Warszawa, a w trzecim roku zaczął kurs trenerski w Mazowieckim Związku Piłki Nożnej. Powód opisał sam: Cristiano Ronaldo już z niego nie będzie, ale dobrym trenerem może zostać. Dodatkowo skończył podyplomowe studia z przygotowania motorycznego w grach zespołowych na AWF w Katowicach.

Kariera trenerska

Zaczynał w komercyjnej szkółce Real Football Team i w projekcie Coerver Coaching Poland. Po studiach przez pół roku pracował w Indiach jako trener i koordynator akademii Green Field Cubs, a po powrocie w 2017 roku objął w Warszawie rocznik 2003 w Drukarzu. Prowadził tam młodzież przez dwa lata, wprowadził zespół U-14 do ekstraligi i z rocznikiem 2005 wygrał w 2018 roku międzynarodowy turniej Api Cup w Zakopanem. Równolegle był asystentem kadry Mazowsza U-14, która zdobyła brązowy medal mistrzostw Polski kadr wojewódzkich. Potem studiował w Barcelonie i w 2019 roku ukończył MBP School of Coaches. Od lipca do października 2020 roku prowadził U-17 Podhala Nowy Targ.

Pierwsza praca w seniorskiej piłce przyszła 30 października 2020 roku w Olimpii Grudziądz, gdzie został asystentem Pawła Crettiego. Odpowiadał za analizę wideo i dane GPS, a ponieważ w drużynie grało wielu obcokrajowców, tłumaczył też na odprawach. Gdy Cretti odszedł, w grudniu 2020 roku poprowadził drugoligową Olimpię w dwóch meczach: przegranym 0:1 z Kaliszem i zremisowanym 1:1 w Suwałkach. Potem został asystentem Zbigniewa Smółki. Z Olimpii odszedł pod koniec marca 2021 roku, a drużyna zaczęła tracić punkty. Z Olimpią zagrał też w Pucharze Polski z Lechią Gdańsk.

Pierwszy samodzielny klub dostał w kwietniu 2021 roku. Trzecioligowe Orlęta Spomlek Radzyń Podlaski po trzech porażkach z rzędu zwolniły Jacka Fiedenia, a członek zarządu zadzwonił do 29-letniego Raczyńskiego. Miał kilka godzin na decyzję i rozmowę z żoną. Pracę zaczął w czwartek o 16, w sobotę zagrał z Siarką Tarnobrzeg i przegrał 0:1. Zespół był w strefie spadkowej, a utrzymał się dopiero w ostatniej kolejce sezonu. Kolejny sezon był spokojny, a jesienią 2022 roku Orlęta pokonały między innymi Wieczystą Kraków, Stalową Wolę i Cracovię II, mimo jednego z najniższych budżetów w lidze. Wygrał też wojewódzki Puchar Polski, co dało awans do 1/32 finału Pucharu Polski. W kwietniu 2023 roku po czterech porażkach z rzędu sam podał się do dymisji. Pożegnał się wpisem, w którym napisał, że praca w Radzyniu rozwinęła go jako trenera.

W sierpniu 2023 roku został asystentem Marka Zuba w pierwszoligowej Stali Rzeszów. Zastąpił w sztabie Mariusza Jopa, który wybrał rezerwy Wisły Kraków. Odchodząc w styczniu 2024 roku, podziękował Sławomirowi Cisakowskiemu, poprzedniemu asystentowi z Olimpii, słowami: „Bez Ciebie by mnie tu nie było”.

18 stycznia 2024 roku objął drugoligową Wisłę Puławy po Michale Pirosie. Klub wakat na ławce zapełnił w kilkanaście minut, a Raczyński miał pięć tygodni przygotowań, czyli dużo więcej niż w Radzyniu. Drużyna walczyła o utrzymanie, on mówił o miejscach w pierwszej szóstce. Wiosną puławianie utrzymali się w lidze. W czerwcu pojechał do Bragi na kurs Raymonda Verheijena o 35 zasadach Louisa van Gaala i periodyzacji zasad taktycznych. Pod koniec miesiąca ogłosił koniec pracy w Puławach.

Od 1 lipca 2024 roku prowadził trzecioligową Polonię Środa Wielkopolska. Zapowiadał walkę o wojewódzki Puchar Polski i w dalszej perspektywie o awans na szczebel centralny. Rozstał się z klubem we wrześniu 2024 roku, a pierwszym trenerem został jego asystent Maciej Rozmarynowski.

W maju 2025 roku Raczyński objął litewskie FC BE1 Jonava. Drużyna była ostatnia w Pirma Lydze z dwoma punktami po siedmiu kolejkach, miała najmłodszą kadrę w lidze a najstarszy zawodnik miał 21 lat. W debiucie, 10 maja, wygrała 4:2 w Atmosferze po przegranej 0:2 w piątej minucie. Utrzymanie zapewnił na kolejkę przed końcem rozgrywek. Był tam także dyrektorem sportowym i pomagał trenerom akademii. W ciągu sezonu do składu wszedł zawodnik z rocznika 2009, który dostał powołanie do reprezentacji Litwy U-17, a debiutowali również chłopcy z roczników 2010 i 2011. Rocznik 2008 wygrał ligę U-18 i mistrzostwo Litwy, co dało klubowi miejsce w młodzieżowej Lidze Mistrzów. Dla niego było to najtrudniejsze wyzwanie w karierze. W marcu 2026 roku, tuż przed startem nowego sezonu, rozstał się z klubem. Twierdzi, że mógł zostać, gdyby zgodził się na „wskazówki” dotyczące składu i taktyki, a klub wybrał trenera z Hiszpanii z lokalnym trenerem użyczającym licencję.

19 marca 2026 roku został trenerem Dainavy Alytus, drugoligowego klubu, który spadł z najwyższej ligi litewskiej. Cel brzmiał: utrzymać zespół i dać grać młodzieży. Pierwsze dni zbiegły się z atakiem nożownika na jednego z piłkarzy klubu: Raczyński pojechał z drużyną do szpitala, a wyjazdowy mecz odwołano. Zapowiadał tam kurs UEFA Pro.

Styl i metody

W Puławach zapowiadał zespół „bardzo zorganizowany w każdej fazie gry”. Powiedział, że nie lubi posiadania piłki dla samego posiadania i woli grę bezpośrednią. W sparingu z Motorem Lublin zespół grał wysokim pressingiem, a nad fazami przejścia, jak mówił, trzeba było jeszcze pracować. W Radzyniu grał ostrożniej na wyjazdach: w maju 2022 roku w Sandomierzu plan zakładał kontry, a po zmianie systemu i dołożeniu jednego środkowego pomocnika zespół przejął kontrolę.

Trening ma być intensywny taktycznie, nie tylko biegowo. W maju 2024 roku mówił, że ważniejsze od tempa zajęć jest to, by zawodnicy umieli organizować się z piłką i bez niej przez 90 minut, a podczas stażu na Słowacji usłyszał, że o jakości pressingu decydują drugi, trzeci, a nawet czwarty krok. Idolem był dla niego José Mourinho, a w zagranicznych klubach, od Freiburga i Wolfsburga po Benficę, Slavię i Espanyol, oglądał treningi akademii. Ma licencję UEFA A i UEFA Elite Youth A.

Od Radzynia po Jonavę prowadził zespoły z niskimi budżetami. W Puławach przeglądał zawodników akademii, a w Jonavie systematycznie wprowadzał młodzież do pierwszego zespołu. Na Litwie dołożył do sztabu analityka z Ukrainy, który długo pracował w Polsce.

Wypowiedzi

„Jestem trenerem, który nie lubi posiadania piłki dla samego jej posiadania. Lubię natomiast grę bezpośrednią.” (Kurier Lubelski, styczeń 2024)

„Żaden kurs krajowy czy zagraniczny nie pozwoli doświadczyć jak radzić sobie w meczach z nożem na gardle” (Słowo Podlasia, kwiecień 2023)