
Były pokerzysta z Wiednia, który w 2025 roku jako mistrz 2. Ligi wprowadził SV Ried z powrotem do austriackiej Bundesligi.
Maximilian „Max” Senft urodził się 4 sierpnia 1989 roku w Wiedniu. Piłkę kopał od szóstego roku życia, ale wyłącznie amatorsko, głównie w klubach z niższych lig Dolnej Austrii: USV Gaweinstal, SV Stetten i DSG Inter Leopoldau. Sam mówił, że już jako nastolatek wiedział, że talentu na zawodowstwo nie starczy.
Skończył licencjat z zarządzania na Uniwersytecie Ekonomicznym w Wiedniu. W czasie studiów zaczął grać w pokera i przez około pięć lat robił to bardzo intensywnie. W 2014 roku w Las Vegas, jako jedyny gracz z krajów niemieckojęzycznych, dotarł do siódmego dnia głównego turnieju World Series of Poker i odpadł na 11. miejscu. O trenerce zaczął myśleć dopiero w połowie dwudziestki. Z pokerem skończył, bo, jak tłumaczył, gra się w niego dla siebie, a on chciał prowadzić zespół: ten społeczny wymiar uznał za największą wartość zawodu trenera. Zapisał się na kursy trenerskie, ukończył studia Training & Sport na FH Wiener Neustadt i pisał analizy taktyczne dla portalu Spielverlagerung.
Zaczął w sezonie 2015/2016 jako trener młodzieży w SV Leobendorf. Rok później został asystentem w czwartoligowym ASK Mannersdorf, od stycznia 2017 roku w SC Pinkafeld, a w maju 2017 roku awansował tam na pierwszego trenera klubu z Landesligi. Po kilku meczach odszedł jednak do drugoligowego Floridsdorfer AC, gdzie asystował Thomasowi Eidlerowi. Potem był asystentem i analitykiem wideo w Austrii Wiedeń u Thomasa Letscha (sezon 2018/2019).
W 2019 roku trafił do Wolfsberger AC, do Gerharda Strubera. Poznali się przez dawnego mentora Senfta: Struber pisał wtedy pracę dyplomową na licencję Pro, a Senft prowadził wykład na innym kursie na ten sam temat. W listopadzie 2019 roku obaj przenieśli się do Barnsley w angielskim Championship. Senft zamieszkał w mieście, a o tamtym sezonie mówi, że ukształtował go najmocniej: zespół przejęli po 16. kolejce z dziewięcioma punktami, do ostatniego meczu nie opuścił strefy spadkowej i utrzymał się dopiero po zwycięstwie 2:1 w doliczonym czasie w Brentford.
Zamiast kolejnej roli asystenta wybrał coś, co sam nazwał niekonwencjonalnym: z drugiej ligi angielskiej poszedł jako pierwszy trener do czwartoligowego Pinkafeld (od sierpnia 2020 roku). Ówczesna licencja nie pozwalała na więcej, a w kolejnych latach został przyjęty na kurs licencji Pro. Od sezonu 2021/2022 prowadził też FC Südburgenland w kobiecej Bundeslidze, z którym spadł z ligi. Latem 2022 roku objął rezerwy SV Ried.
Pierwszy zespół Ried przejął 1 marca 2023 roku po zwolnieniu Christiana Heinle, w roli strażaka. Przy objęciu zespołu mówił, że nie czuje się niedoświadczonym trenerem, bo jako asystent Strubera przetrwał ponad trzydzieści meczów w Championship, a styl, który chce grać, określał jako dynamiczny odbiór piłki i aktywny pressing, bliższy Ernstowi Happelowi niż marce Red Bull Salzburg. Jedno zwycięstwo w dwunastu meczach nie uratowało klubu przed spadkiem z Bundesligi, ale zarząd zostawił go na stanowisku: sportowy dyrektor Wolfgang Fiala miał dwuletni plan odbudowy i uznał Senfta za idealnego trenera do jego realizacji. W sezonie 2023/2024 Ried zajął drugie miejsce, dziesięć punktów za GAK. W sezonie 2024/2025 wygrał 2. Ligę, a awans przypieczętował 16 maja 2025 roku wygraną 4:1 w Bregencji. Za punkt zwrotny sezonu uznał domową porażkę z St. Pölten, po której zespół rozmawiał ze sobą „brutalnie szczerze”.
W sezonie 2025/2026 Ried zagrał w Bundeslidze, zaczynając od remisu 2:2 z Red Bull Salzburg. Po rundzie zasadniczej zabrakło niewiele do grupy mistrzowskiej, a drużyna zagrała w barażu o puchary z Rapidem Wiedeń. Po półfinale pucharu Austrii w marcu 2026 roku trener LASK Didi Kühbauer oświadczył, że nigdy więcej nie poda Senftowi ręki; Senft odpowiadał, że chciał mu ją podać i będzie to robił nadal. Zimą Senfta łączono z Sturmem Graz; do transferu nie doszło. W maju 2026 roku ogłoszono, że po czterech latach w Innviertel przejmie Karlsruher SC.
W Karlsruhe pracuje od 1 lipca 2026 roku jako następca Christiana Eichnera, który prowadził zespół ponad sześć lat. Klub zapowiedział trzy zmiany: odmłodzenie kadry, nowy styl gry i kulturę pracy nastawioną na wysoką wydajność. Z Ried przyszli z nim dwaj asystenci, Eduard Buxmann i Emmanuel Faloba, oraz trener przygotowania motorycznego Mauro Zanoguera. Senft mówi, że doświadczenie z Ried pomaga mu w tym procesie: wie, że moment, w którym zmiany stają się widoczne w wynikach, przychodzi z opóźnieniem.
W Ried opierał grę na pressingu i odbiorze piłki wysoko oraz na odważnym futbolu ofensywnym. Drużyna grała zwykle z trzema obrońcami (3-4-3 lub 3-5-2). Senft opisuje swoją „kluczową ideę” jako strukturę z piłką, w której każdy zawodnik wnosi swoje największe atuty, do tego bieganie w pressingu (Ried miał w lidze najwięcej kilometrów sprintów) i stałe fragmenty. Na nie przeznaczał jeden dzień treningowy w tygodniu; w sezonie 2024/2025 w statystykach Impect Ried należał do najlepszych w Europie pod względem bilansu goli oczekiwanych ze stałych fragmentów.
Nie narzuca sztywnego schematu. Pyta, jak wpisać w grę cechy konkretnych piłkarzy: jeśli bramkarz dobrze wznawia długim podaniem, to ma być częścią planu, a napastnik silny w powietrzu, jak Nikki Havenaar w Ried, staje się nietypową bronią ofensywną. Ried szukał też piłkarzy przez analizę danych: pomocnik Yusuf Maart trafił do klubu z listy wskazanej przez analityków. Młodym dawał szanse, w jednym meczu ligowym zagrało pięciu młodzieżowych reprezentantów Austrii.
W Karlsruhe zaczynał od ustawienia z czterema obrońcami, najczęściej 4-2-3-1, a w październiku 2026 roku próbował też gry trójką z tyłu. Chce, by zespół bronił aktywnie i odbierał piłkę wysokim pressingiem. Przed derbami z 1. FC Kaiserslautern publicznie zwrócił uwagę, że część rywali chętnie padała na murawę, a sędziów poinformował o tym osobno; tłumaczył to obserwacją, a nie prowokacją. Duży nacisk kładzie na komunikację z zawodnikami: chce pracować z drużyną „bardzo komunikacyjnie” i tłumaczyć, dlaczego zmienia sposób gry, szczególnie doświadczonym piłkarzom przyzwyczajonym do innego stylu. Najważniejsze cechy trenera to jego zdaniem empatia, spostrzegawczość i gotowość do nauki. Z pokera wyniósł zasadę oceniania decyzji niezależnie od wyniku, bo w futbolu, w którym pada niewiele goli, losowość gra dużą rolę. Inspiruje się stylem Ernsta Happela, a od Didiego Kühbauera i Petera Paculta chce uczyć się niezależności od zewnętrznych opinii.
„Wynik zawiera elementy prawdy, ale tylko elementy: wynik nie jest prawdą.” (The Athletic, sierpień 2025)
„Ważna jest, tak jak w pokerze, równowaga między ryzykiem a stabilnością w grze i analityczne spojrzenie na rzeczy.” (bundesliga.at, październik 2025)
11
meczów
1,00
punktu na mecz
3
zwycięstwa · 2 remisy, 6 porażek
| Okres | Klub | Pkt/mecz | |||
|---|---|---|---|---|---|
| od sierpnia 20262. Bundesliga | 2. Bundesliga | 11 | 3-2-6 | 1,00 | |
| 2023–2026 | |||||
| 2022 | Ried II |