Mario Kohnen

Pochodzenie

Mario Kohnen urodził się w 1986 roku w Eupen, w niemieckojęzycznej części Belgii, i do dziś jest związany z tym miastem. Piłkarzem zawodowym nigdy nie był. Z wykształcenia jest inżynierem, od szkoły miał dobrze z matematyki, i prowadził dwie własne firmy: jedna zbierała dane o amatorskiej piłce, druga pisała oprogramowanie dla stacji benzynowych. Mówi, że dało mu to kartezjański umysł, nastawiony na organizację i porządkowanie, co przydaje się przy zarządzaniu grupą ludzi, i że w tamtych pracach miał więcej presji niż w futbolu, bo ludzie potrzebowali pensji na rachunki. W 2007 roku, mając 21 lat, wszedł do zarządu FC Eupen, mniejszego brata KAS Eupen.

Kariera trenerska

Do zawodowej piłki wszedł w Eupen. Od 2014 roku pracował w KAS Eupen przy Kehrweg: najpierw w akademii i skautingu jako dyrektor szkolenia, od 2019 roku także jako dyrektor rozwoju i analityk. Od lipca 2021 roku był asystentem kolejnych trenerów pierwszej drużyny: Stefana Krämera, Bernda Storcka, Michaela Valkanisa i Edwarda Stilla. W październiku 2022 roku, po zmianie trenera, przez około miesiąc prowadził zespół jako trener tymczasowy, do przyjścia Stilla. Eupen spędził w sumie dziewięć lat.

Za Stillem poszedł latem 2023 roku do Kortrijk, gdzie ich współpraca trwała osiem meczów. Od końca listopada 2023 roku pracował w Denderze jako asystent najpierw Timmy'ego Simonsa, potem Vincenta Euvrarda. Wiosną 2025 roku, 24 marca, zgłosił się do niego Charleroi: Rik De Mil chciał dalej profesjonalizować sztab i szukał kogoś, kto dobrze zna ligę. Gdy De Mil odszedł do Gent, a Cornelis został zwolniony 7 kwietnia 2026 roku, klub powierzył mu zespół tymczasowo.

Kohnen poprowadził Charleroi w play-offach o Europę i skończył je na trzecim miejscu, wygrywając ostatni mecz 2:0 na wyjeździe ze Standardem. Nie próbował wywracać tego, co zbudowali De Mil i Cornelis; wprowadził trochę więcej realizmu, bardziej bezpośrednie schematy i mniej ryzyka. 16 czerwca 2026 roku klub potwierdził go jako pierwszego trenera na nowy sezon, uzasadniając to wynikami, jakością codziennej pracy, trafnością analiz i naturalnym przywództwem. Jego asystentem został Mickaël Seoudi z RAAL La Louvière. Sezon 2026/2027 zaczął z młodym zespołem, po odejściu kilku podstawowych piłkarzy.

Sam mówi, że jako asystent musiał łączyć pierwszego trenera i piłkarzy, a jako szef musi decydować, kto gra i w jakim systemie, i to zmienia relację z zawodnikami. Podkreśla, że nie został pierwszym trenerem, by zdobywać kolegów.

Styl i metody

W lidze w sezonie 2026/2027 Charleroi gra 4-2-3-1. Kohnen chce, by drużyna dominowała z piłką i bez niej, była aktywna i podejmowała odważne decyzje; ryzyko traktuje jako część gry, ale obliczone. O sobie mówi, że jest bardziej trenerem pozycji niż linii biegowych: zwraca uwagę na strukturę i zajmowanie przestrzeni. Skład układa od dołu, od bramkarza i stopera. Jego ulubione słowo w pracy to intensywność. Wzorem jest Jürgen Klopp, a z Nicolasem Frutosem, dyrektorem piłkarskim, łączy go zachwyt nad tym, jak broni drużyna Diego Simeone, choć Frutos wolałby wygrywać 1:0, a on 6:5.

Dzieli błędy piłkarzy na techniczne i taktyczne, które da się wypracować, oraz błędy mentalności, których nie akceptuje. Ceni odporność psychiczną, jest bardzo bezpośredni wobec zawodników, czasem aż za bardzo. Najlepszym taktykiem, z jakim pracował, nazywa Edwarda Stilla, ale przestrzega, że dane można ustawić w dowolną stronę, a jedyną prawdą pozostaje boisko. Przed meczami korzysta z wideo, żeby piłkarze znali sytuacje, zanim się wydarzą. Potrzebuje wokół siebie ludzi, którzy mu się sprzeciwiają, i mówi, że Frutos codziennie stawia mu wyzwania. Najlepszym piłkarzem, którego prowadził, był według niego Luis García z Eupen.

Wypowiedzi

„Jestem bardziej trenerem pozycji niż linii biegowych.” (RTBF, wrzesień 2026)

„Nie zostałem pierwszym trenerem, żeby zdobywać kolegów. Jestem tu, żeby wygrywać mecze i rozwijać kariery: moich piłkarzy i swoją.” (RTBF, wrzesień 2026)