Łukasz Mierzejewski

Pochodzenie

Urodził się 31 sierpnia 1982 roku w Ciechanowie i stawiał pierwsze kroki w Trójce Ciechanów. Jako nastolatek przeniósł się do Lechii Gdańsk, a w 1999 roku trafił do Legii Warszawa. W juniorskiej reprezentacji Polski był wicemistrzem Europy U-16 i mistrzem Europy U-18.

W ekstraklasie zadebiutował 4 listopada 2000 roku w barwach Legii. Z warszawskim klubem zdobył w 2002 roku mistrzostwo Polski i Puchar Ligi, choć grał niewiele i wiosną został przesunięty do rezerw. W 2003 roku mówił, że w Legii „młodzież nie ma racji bytu”. Przez ŁKS Łódź i Świt Nowy Dwór Mazowiecki trafił w 2004 roku do Zagłębia Lubin, gdzie Franciszek Smuda przed wiosną 2005/2006 przekwalifikował go z napastnika na obrońcę. Początkowo nie był z tego zadowolony, ale z czasem, jak sam przyznał, okazał się na tej pozycji skuteczniejszy niż w ataku. Z Zagłębiem wywalczył w 2007 roku drugie mistrzostwo Polski.

Dalej grał w Widzewie Łódź, Cracovii (od stycznia 2009), greckiej Kavali, Podbeskidziu Bielsko-Biała i chorwackiej Rijece. Jako piłkarz Cracovii dostał od Smudy, wówczas selekcjonera, powołanie na turniej o Puchar Króla w Tajlandii i w styczniu 2010 roku zadebiutował w reprezentacji Polski w meczu z Danią. Zagrał w niej pięć razy. W styczniu 2014 roku związał się z Górnikiem Łęczna, prowadzonym przez Jurija Szatałowa, którego znał z Cracovii. W ekstraklasie rozegrał 225 meczów. Karierę zakończył w 2017 roku po przewlekłych kontuzjach, w tym dwóch zabiegach na ścięgnie Achillesa.

Kariera trenerska

Pierwszą pracę dostał we wrześniu 2017 roku w czwartoligowym Lewarcie Lubartów, który po sześciu kolejkach miał cztery punkty. Miał wtedy licencję UEFA A. Sezon 2018/2019 Lewart zakończył na drugim miejscu. Do sztabu dołączył Sergiusz Prusak jako trener bramkarzy. Z Lubartowa odszedł zmęczony, jak mówił, ciągłymi obietnicami wzmocnień: co pół roku musiał uzupełniać skład zawodnikami poniżej oczekiwanego poziomu.

W 2019 roku zamienił się miejscami pracy z Tomaszem Bednarukiem i przejął trzecioligową Avię Świdnik. Na asystenta wybrał Michała Macka, który był też trenerem bramkarzy. Start był trudny, bo w pierwszych sześciu kolejkach drużyna zdobyła pięć punktów, ale sezon 2019/2020 skończyła na ósmym miejscu. Prezes Radosław Szczerba chwalił „konkretną wizję budowania zespołu”. W kolejnych latach Avia była piąta, czwarta, druga i znów czwarta. Wiosną 2022 roku wygrała dziewięć meczów z rzędu i na trzy kolejki przed końcem traciła cztery punkty do lidera. W tym czasie Mierzejewski ukończył dwuletni, przedłużony przez pandemię kurs UEFA Pro.

Najlepszy był sezon 2022/2023, w którym Avia zajęła drugie miejsce. Po rundzie jesiennej była wiceliderem i traciła mało bramek. W sezonie 2023/2024 drużyna była czwarta, ze stratą 21 punktów do Wieczystej Kraków,, a po sezonie Mierzejewski odszedł z klubu. Z klubu odszedł wtedy także prezes Radosław Szczerba.

Od 9 lipca 2024 roku prowadził Sandecję Nowy Sącz, wtedy w III lidze, w której zastąpił Roberta Kasperczyka. Jesienią 2024 roku Sandecja była liderem grupy IV i doszła do 1/8 finału Pucharu Polski, gdzie przegrała z ekstraklasową Puszczą Niepołomice. Awans do II ligi zapewniła sobie w maju 2025 roku na trzy kolejki przed końcem. Kadra z końcówki sezonu była przetrzebiona, drużyna grała często bez nominalnych napastników.

W II lidze Sandecja zaczęła dobrze, ale ani razu nie wygrała na nowym stadionie przy Kilińskiego, a po porażce 0:4 ze Śląskiem II Wrocław 21 października 2025 roku klub rozstał się z trenerem dzień później, po trzynastu kolejkach. 5 stycznia 2026 roku został asystentem Jurija Szatałowa w Górniku Łęczna, który po rundzie jesiennej sezonu 2025/2026 miał jedenaście punktów i zamykał tabelę I ligi. Pracuje tam także w sezonie 2026/2027.

Styl i metody

Pierwsza zasada, którą powtarza od lat, to drużyna przed indywidualnościami. Po zatrudnieniu w Sandecji mówił, że chce przygotować zespół na każdą fazę gry, by zawodnicy wiedzieli, jak się zachować, ale ważniejsze jest, aby biegali i walczyli jeden za drugiego.

Strukturę dobiera do ludzi, których ma. W Avii zaczynał od zespołu grającego z szybkiego ataku, a z czasem przeszedł do gry bardziej pragmatycznej. Jesienią 2022 roku w około połowie meczów drużyna wychodziła z trójką obrońców z tyłu, a trener rotował dwoma ustawieniami w zależności od rywala. Wynikało to z tego, że przeciwnicy cofali się nisko i trzeba było budować akcje na ich połowie. Sztab świadomie postawił wtedy na tracenie jak najmniej bramek kosztem efektownej gry. W Sandecji szukał zagrożenia bocznymi sektorami.

W rozmowach przyznaje, że potrzebuje konkurencji na każdej pozycji, ale zna realia niższych lig i nie oczekuje dwóch równorzędnych zawodników na każde miejsce. Chce mieć decydujący głos w transferach. W Sandecji zapowiadał, że będzie przyglądać się młodzieży. We wrześniu 2024 roku dostał czerwoną kartkę na ławce za impulsywny protest po decyzji sędziego w meczu z Lewartem.

Wypowiedzi

„Najlepiej to wszystko zbalansować, by był styl, z którego kibice są zadowoleni i by szedł za tym wynik.” (swidnik.pl, styczeń 2023)

„Z doświadczenia wiem, iż najważniejsze jest to, by to była drużyna, bo indywidualności nie wygrywają meczów.” (Mój Powiat, lipiec 2024)