Eivinas Černiauskas

Pochodzenie

Eivinas Černiauskas urodził się 24 września 1984 roku w Marijampolė, dawnym Kapsukas, na południu Litwy. Grał jako pomocnik. Studiował w Litewskiej Akademii Kultury Fizycznej w Kownie i jednocześnie występował w Atletas Kaunas, który w 2009 roku grał w najwyższej lidze. Po studiach wrócił do Marijampolė i dołączył do Sūduvy, gdzie grał w rezerwach, a w 2015 roku zaliczył trzy mecze w drugiej lidze. Drogę trenera wybrał jeszcze w czasie studiów. Ma licencję UEFA Pro.

Kariera trenerska

Do sztabu Sūduvy wszedł na początku 2015 roku. Od 2016 roku pracował jako asystent Vladimira Čeburina, uznawanego za najskuteczniejszego trenera w historii litewskiej ekstraklasy. Z Čeburinem spędził pięć lat, w tym część w Wilnie, i uważa go za jednego z najlepszych cudzoziemców w lidze. Pracował też u boku Sauliusa Širmelisa, Víctora Basadre, Aleksandara Veselinovicia, Heimo Pfeifenbergera, Dariusa Gvildysa i Miguela Moreiry. Za jego czasów Sūduva trzykrotnie zdobyła mistrzostwo kraju i raz Puchar Litwy. Po odejściu Basadre w kwietniu 2022 roku przez kilka dni prowadził zespół jako tymczasowy trener.

W sierpniu 2022 roku, po siedmiu i pół roku w Marijampolė, przeniósł się do FK Žalgiris Wilno i zastąpił Nikolaja Gavriša jako asystent Čeburina. W Wilnie sztab sięgnął po mistrzostwo i Puchar Litwy. Na początku 2024 roku wrócił do Sūduvy i prowadził drużynę B, a w czerwcu tego roku został asystentem Širmelisa w Kauno Žalgiris.

29 listopada 2024 roku klub, dla którego był to już czwarty trener w roku, powierzył mu pierwszy zespół. Prezydent Mantas Kalnietis mówił, że ambicję bycia pierwszym trenerem słyszał od niego od pierwszych rozmów. Wielu obserwatorów przyjęło wybór z rezerwą, bo Černiauskas nigdy wcześniej nie prowadził zespołu na stałe. Poprzedni sezon skończył się dla klubu źle: siedem ostatnich meczów bez zwycięstwa i przegrany półfinał Pucharu Litwy z Gargždų Banga. Nowy trener ściągnął 15 piłkarzy, odmłodził skład i zmienił sztab. Do pomocy wziął Algisa Jankauskasa (obrońcy i stałe fragmenty), trenera bramkarzy Audriusa Ramonasa, z którym współpracował od dziesięciu lat, oraz przygotowawcę fizycznego Rimantasa Česnulisa z Sūduvy.

Pierwsza runda była trudna, ale w sezonie 2025 Kauno Žalgiris zdobyło pierwsze w historii klubu mistrzostwo Litwy i pierwsze dla Kowna od osiemnastu lat. Tytuł przypieczętowała porażka głównego rywala, Hegelmann, w Wilnie. Černiauskas nie oglądał tego meczu. Mówił, że to drugi raz w jego karierze, gdy mistrzostwo przychodzi dzięki wynikowi innego spotkania. W maju 2025 roku jego zespół w ciągu czterech dni dwa razy pokonał Žalgiris Wilno, w lidze 3:0 i w Pucharze Litwy 4:2 po dogrywce, czyli drużynę swojego dawnego nauczyciela Čeburina. Latem 2025 roku w eliminacjach Ligi Konferencji wyeliminował Penybont i Valur, a odpadł z bułgarską Ardą. Za 2025 rok wybrano go najlepszym trenerem Litwy. 16 lutego 2026 roku w Marijampolė, w jego rodzinnym mieście, Kauno Žalgiris pokonało 1:0 Panevėžys w meczu o Superpuchar Litwy i zdobyło to trofeum po raz pierwszy w historii klubu.

17 czerwca 2026 roku klub się z nim rozstał. Drużyna nie wygrała ośmiu meczów ligowych z rzędu, po serii remisów i trzech porażkach, a ostatnim spotkaniem była porażka 0:1 z Gargždų Banga. Kalnietis mówił, że potrzebne są zmiany, które wstrząsną zespołem. Černiauskas uważał, że wyniki były nieco gorsze niż gra, a decyzja zapadła na niecały miesiąc przed eliminacjami europejskimi, do których budował zespół.

Styl i metody

W 2025 roku Kauno Žalgiris grało najczęściej 4-2-3-1. Przed sezonem 2026 Černiauskas zapowiadał, że ani oblicze, ani charakter, ani styl gry zespołu się nie zmienią, a chodzi tylko o dopracowanie tego, co działało. Opisuje swoją drużynę jako zespół, który długo utrzymywał piłkę, przygotowywał ataki i agresywnie pressował bez piłki.

Skład budował na mieszance doświadczonych graczy i młodych Litwinów, którzy mają „oddychać w plecy” starszym. Do tego dochodzi codzienna praca nad mentalnością zwycięzców i zasada trzymania się planu oraz jednego kierunku w całej organizacji. Przy słabym początku meczu potrafi zmienić obraz gry w przerwie: w kwietniu 2026 roku w Wilnie po trudnej pierwszej połowie przegrupował drużynę i zmienił styl, co dało zwycięstwo 3:0. O sobie mówi, że presję czuje zawsze, sam ją sobie narzuca i zawsze chce wygrywać.

Wypowiedzi

„Mamy swoje zasady, a jedną z nich jest budowanie mentalności zwycięzców. Rozwijamy ją każdego dnia, na każdym treningu.” (LRT, luty 2025)

„Jeśli są wyniki, trener pracuje dalej, jeśli ich nie ma, będzie pracował ktoś inny.” (LRT, luty 2026)