David Horejš

Pochodzenie

David Horejš urodził się 19 maja 1977 roku w Prachaticach. Jako chłopak mieszkał na osiedlu, po szkole od razu grał w piłkę z kolegami i uważał, że nic nie jest ważniejsze. Wychował się w Tatranie Prachatice, gdzie grał od drużyn przygotowawczych do osiemnastego, dziewiętnastego roku życia, a trenerzy, jak mówi, budowali w nim zamiłowanie do futbolu, zamiast je odbierać.

Karierę zawodniczą spędził niemal w całości w Dynamie Czeskie Budziejowice, jako środkowy obrońca. W pierwszej drużynie jest od 1998 roku, w ekstraklasie zadebiutował 17 października 1999 roku w meczu z Baníkiem Ostrawa (2:2), a stałym zawodnikiem podstawowego składu został w 2001 roku, gdy Dynamo spadło do drugiej ligi. Wypożyczano go do Třeboni (2000) i do Brna (sezon 2005/2006). Od sezonu 2006/2007 do stycznia 2012 był kapitanem. W ekstraklasie rozegrał 209 meczów, w tym 187 w barwach Dynama, i w klubowym rankingu występów ustępuje tylko Ladislavowi Fujdiarowi. Zimą 2011/2012, po przyjściu Tomáša Řepki, w kadrze zrobiło się za dużo stoperów i Horejš opuścił pierwszy zespół. Pod koniec kariery miał poważny problem z kolanem.

Kariera trenerska

Od stycznia 2012 roku pracował na pełny etat w akademii Dynama. Jiří Kotrba i Pavel Tobiáš dali mu szansę i, jak wspomina, zależało im, żeby zaczął od samego dołu: był szefem klas sportowych, prowadził starszych żaków (U-14), w 2013 roku został asystentem Petra Skały przy starszej młodzieży (U-19). W marcu 2015 roku wziął go do A-zespołu jako asystenta František Cipro, którego Horejš znał jeszcze jako zawodnik. Tam, jak sam mówi, zaczęła się jego trenerska kariera. 12 października 2015 roku, po zwolnieniu Cipra, został pierwszym trenerem drugoligowego Dynama. Początkowo traktowano go jako rozwiązanie tymczasowe.

Jesienią 2016 roku zespół był czwarty w drugiej lidze, tuż za strefą awansu, a wiosną 2019 roku Horejš wprowadził Budziejowice do ekstraklasy. Zespół zdobył 72 punkty i wyrównał klubowy rekord z sezonu 1998/1999, zimował z dwupunktową przewagą nad Jihlavą i wygrał tabelę zarówno u siebie, jak i na wyjazdach. Awans przypieczętował trzy kolejki przed końcem. Został wybrany trenerem roku drugiej ligi, a za marzec nagrodzono go też jako trenera miesiąca. W szatni wisiało pięć zasad, a pierwsza głosiła, że każdy poświęca ego dla zespołu. Latem sztab rozszerzyli Jiří Kohout i Pavel Průša. Doświadczonemu napastnikowi Peterowi Grajciarowi Horejš powiedział w McDonaldzie w Písku, że nie obiecuje mu gry, ale rola w zespole będzie ważna, i podali sobie ręce. Obrona była druga najlepsza w lidze i grała cały sezon w tym samym składzie.

W ekstraklasie Budziejowice przez trzy sezony nie miały kłopotów z utrzymaniem: skończyły na siódmym, trzynastym i dziesiątym miejscu. Na początku maja 2022 roku, po sześciu i pół roku, klub rozstał się z trenerem i jego asystentem, a po ostatnim meczu w Mladej Boleslavi Horejš potwierdził, że rozmawia z Jabloncem.

Do Jablonca przyszedł po sezonie 2021/2022, w maju 2022 roku, w miejsce Petra Rady. Po jesieni zespół był czternasty, w całym sezonie 2022/2023 skończył na trzynastym miejscu po grze w grupie o utrzymanie, a w pucharze odpadł już w trzeciej rundzie z drugoligowym Vyškovem. Właściciel Miroslav Pelta nadal mu ufał, ale po przegranej 0:2 z Teplicami w ostatnim meczu zwolnił go telefonicznie 29 maja 2023 roku, razem z całym sztabem. Horejš mówił, że tydzień wcześniej rozmawiał z właścicielem o uzupełnieniu kadry na kolejny sezon, a ostatni mecz był „wisienką na torcie”. Do kolejnej pracy czekał dziewięć miesięcy.

W lutym 2024 roku objął Hradec Králové po Václavie Kotalu. Powiedział, że nie wahał się ani chwili. Jego asystentem został Lukáš Vácha. Debiutował remisem 1:1 w Jablonci, a w kolejnym meczu pokonał 2:0 Pardubice we wschodnioczeskich derbach, na nowym stadionie i przed prawie pełnymi trybunami. Na początku mieszkał w pensjonacie. W sezonie 2024/2025 klub skończył siódmy. Latem 2025 roku przyszedł Vladimír Darida, były pomocnik Herthy Berlin i Freiburga, który wrócił do reprezentacji Czech i przed podziałem tabeli strzelił dziesięć goli. Sezon 2025/2026 Hradec zakończył na czwartym miejscu, najwyższym w historii samodzielnej czeskiej ekstraklasy i najlepszym od mistrzostwa w 1960 roku. Klub po 31 latach wrócił do europejskich pucharów. W lipcu 2026 roku wyeliminował norweskie Tromsø w eliminacjach Ligi Europy; Horejš nazwał rewanż największym meczem swojej kariery. W kolejnej rundzie odpadł z Beşiktaşem.

Styl i metody

Horejš powtarza to, czego uczyli go jako zawodnika jego trenerzy: dobry zespół wywodzi się z solidnej obrony. W awansowym sezonie chciał jednak, żeby Budziejowice były dominujące także na wyjazdach, agresywne i częściej przy piłce, i potrafiły wygrywać 1:0.

W Hradcu gra trójką stoperów z wahadłowymi: w sezonie 2025/2026 podstawę stanowili Tomáš Petrášek i Filip Čihák oraz lewy wahadłowy Daniel Horák. W sezonie 2026/2027 zespół gra najczęściej 3-4-2-1, rzadziej 3-4-3. O stoperze Karelu Spáčilu, który odszedł z klubu, mówił, że rozpoczynał dziewięćdziesiąt procent akcji. Horejš sam przygotowuje wideo dla zawodników, bo uważa, że informacja zwrotna jest najskuteczniejsza, gdy piłkarz widzi własne błędy, a nie tylko słyszy o nich. Mówi, że niechętnie krytykuje piłkarzy i nie ocenia meczu w emocjach, choć po czerwonej kartce Čiháka w meczu z Pardubicami w sierpniu 2025 roku powiedział wprost, że takiej sytuacji nie wolno dopuścić. W Budziejowicach stawiał na jasno rozdzielone role i szczerą rozmowę także z rezerwowymi.

Wypowiedzi

„Zawsze mówię zawodnikom, że musimy kibicom coś zaoferować. Ludzie płacą za bilet i chcą coś zobaczyć. To jest nasza praca” (Český rozhlas Hradec Králové, marzec 2024).

„Zwykle gdy zaczynasz czegoś bronić, pojawia się obawa. Nie chcemy czekać i się bać” (Eurofotbal, lipiec 2026).