Antonio Conte zdobywał mistrzostwa z Juventusem, Chelsea, Interem i Napoli. W każdym z tych klubów szukał ustawienia pasującego do piłkarzy.
Antonio Conte urodził się 31 lipca 1969 roku w Lecce. Jako piłkarz trafił stamtąd do Juventusu, w którym spędził trzynaście sezonów i został kapitanem. W reprezentacji Włoch wystąpił na mistrzostwach świata w 1994 roku oraz na Euro 2000. Z klubem i kadrą poznał więc drużyny walczące o trofea, zanim sam zaczął je prowadzić. Praca szkoleniowa rozpoczęła się w 2006 roku na ławce Arezzo w Serie B.
Pierwsze lata przyniosły mu zarówno awanse, jak i przedwczesne rozstanie z klubem. Bari pod jego kierunkiem wywalczyło promocję do Serie A w sezonie 2008/2009. Następny etap, w Atalancie, zakończył się rezygnacją w trakcie sezonu. W 2010 roku objął Sienę i ponownie wprowadził zespół z Serie B do najwyższej ligi. Ten wynik otworzył mu drogę do Juventusu, który po dwóch kolejnych siódmych miejscach szukał nowego początku.
Conte wrócił do Turynu w maju 2011 roku. Klub sprowadził między innymi Andreę Pirlo i Arturo Vidala, ale przed sezonem faworytem rozgrywek pozostawał Milan. Juventus przeszedł jednak całą ligę 2011/2012 bez porażki i zdobył mistrzostwo. Początkowe 4-2-4 ustąpiło miejsca 4-3-3, a później 3-5-2. Zmiana nie przerwała biegu po tytuł; pozwoliła trenerowi lepiej wykorzystać skład, który miał do dyspozycji. W kolejnych dwóch sezonach Juventus obronił mistrzostwo, kończąc rozgrywki 2013/2014 z 102 punktami. W tym okresie wygrał także dwa Superpuchary Włoch. Trzy kolejne tytuły dały Conte miejsce w krótkiej historii trenerów, którzy dokonali tego z Juventusem.
W sierpniu 2014 roku objął reprezentację Włoch. Federacja powierzyła mu nie tylko pierwszą drużynę, lecz także udział w projekcie szkolenia młodych zawodników. Na Euro 2016 Włosi dotarli do ćwierćfinału, gdzie po rzutach karnych przegrali z Niemcami. Praca z kadrą wymagała od Conte innego planowania niż codzienne treningi w klubie: zawodników miał do dyspozycji tylko podczas zgrupowań. Podkreślał wtedy potrzebę wykorzystania każdej wspólnej sesji.
Po turnieju rozpoczął pracę w Chelsea. Dwie ligowe porażki z Liverpoolem i Arsenalem jesienią 2016 roku skłoniły go do przejścia na 3-4-3. W tej strukturze César Azpilicueta, David Luiz i Gary Cahill tworzyli trójkę obrońców, a Victor Moses i Marcos Alonso grali na wahadłach. Po pierwszym meczu w nowym ustawieniu Chelsea wygrała trzynaście spotkań Premier League z rzędu i na koniec sezonu zdobyła mistrzostwo Anglii. Rok później, mimo piątego miejsca w lidze, wygrała Puchar Anglii po finale z Manchesterem United. Conte mówił po nim o wysiłku zawodników w trudnym sezonie.
Kolejne mistrzostwo zdobył z Interem w sezonie 2020/2021. Mediolańczycy zakończyli ligę z 91 punktami, najlepszą defensywą i drugim najlepszym atakiem. Conte podkreślał, że drużyna utrzymała zaangażowanie nawet po zapewnieniu sobie tytułu. W listopadzie 2021 roku objął Tottenham. Już w pierwszym sezonie doprowadził go do awansu do Ligi Mistrzów, a w marcu 2023 roku rozstał się z klubem za porozumieniem stron. Przed końcem tego okresu mówił o pracy treningowej i atmosferze, którą chciał stworzyć z piłkarzami.
W czerwcu 2024 roku podpisał kontrakt z Napoli. Pierwszy sezon zakończył mistrzostwem Włoch, czwartym w historii klubu. Po decydującym meczu z Cagliari nazwał je najtrudniejszym i najbardziej emocjonującym tytułem w swojej karierze. Wskazał na grupę piłkarzy, która po wcześniejszych rozczarowaniach została w klubie i podjęła kolejną próbę. Dla Conte był to kolejny przypadek zdobycia ligi już w pierwszym sezonie pracy z nowym zespołem, po podobnym początku w Juventusie i Chelsea.
Conte sam porównał trenera do krawca: system powinien być skrojony pod cechy dostępnych piłkarzy. Historia pierwszego mistrzostwa z Juventusem pokazuje trzy kolejne ustawienia w ciągu jednego sezonu. W Chelsea przejście na 3-4-3 nastąpiło po dwóch porażkach i poprzedziło serię trzynastu ligowych zwycięstw. Te przykłady opisują konkretne decyzje, a nie jedno ustawienie obowiązujące przez całą karierę.
Conte tłumaczył w 2016 roku, jak buduje pracę na treningach. W Juventusie skupiał się na taktyce, intensywności, determinacji i organizacji. W klubie mógł codziennie wpływać na sposób myślenia zawodników; przy reprezentacji musiał zmieścić tę pracę w krótkich oknach zgrupowań. Dlatego mówił o maksymalnym wykorzystaniu czasu, kiedy piłkarze są razem. Jego wypowiedzi i zmiany ustawienia łączy zasada: najpierw rozpoznać możliwości grupy, potem wybrać sposób gry.
89
meczów
1,93
punktu na mecz
50
zwycięstw · 22 remisy, 17 porażek
| Okres | Klub | Pkt/mecz | |||
|---|---|---|---|---|---|
| 2024–2026Serie A | Serie A | 89 | 50-22-17 | 1,93 | |
| 2021–2023Premier League | Premier League | 57 | 32-8-17 | 1,82 | |
| 2019–2021Serie A | Serie A | 88 | 58-20-10 | 2,20 | |
| 2016–2018Premier League | Premier League | 84 | 56-11-17 | 2,13 | |
| 2014–2016 | |||||
| 2012–2014Serie A | Serie A | 62 | 50-7-5 | 2,53 | |
| 2011–2012Serie A | Serie A | 42 | 24-17-1 | 2,12 | |
| 2010–2011 | Robur Siena | ||||
| 2009–2010 | |||||
| 2007–2009 | SSC Bari | ||||
| 2007 | |||||
| 2006 |
Antonio Conte ma 57 lat. Urodził się 31 lipca 1969 roku.
W 2006 roku objął Arezzo w Serie B. Później awansował do Serie A z Bari i Sieną, zanim w 2011 roku został trenerem Juventusu.
Pięć razy: trzy razy z Juventusem w latach 2012–2014, raz z Interem w 2021 roku i raz z Napoli w 2025 roku.
Po porażkach z Liverpoolem i Arsenalem jesienią 2016 roku wprowadził ustawienie 3-4-3. Chelsea wygrała następnie trzynaście meczów ligowych z rzędu i zdobyła mistrzostwo Anglii.
Mówi, że system trzeba dopasować do cech piłkarzy. Juventus w sezonie 2011/2012 przechodził od 4-2-4 przez 4-3-3 do 3-5-2, a Chelsea w sezonie 2016/2017 zaczęła grać 3-4-3.