
Przez osiemnaście lat pracował w banku, a jako trener wprowadził Gianę Erminio z Serie D do Serie C i utrzymał Virtus Entellę w Serie B.
Andrea Chiappella urodził się 13 listopada 1987 roku w Paullo pod Mediolanem. Jako obrońca grał głównie w Giana Erminio z Gorgonzoli. Do klubu trafił w sezonie 2008/2009 i do 2014 roku był jego kapitanem. W tym czasie Giana awansowała trzy razy z rzędu: z Promozione (2011/2012), z Eccellenzy (2012/2013) i z Serie D (2013/2014). Ostatni awans był historyczny, bo klub po raz pierwszy znalazł się wśród zawodowców.
Po awansie do Serie C kapitan odszedł do amatorów. Tłumaczył później, że jako piłkarz nie potrafił przeskoczyć bariery psychologicznej: gra w zawodowej lidze nie łączyła się z pracą w banku, więc wybrał pracę. Grał jeszcze w Crema, Real Milano i Tritium. Pracował w banku osiemnaście lat. Zaczynał jako kasjer, potem przeszedł do działu kredytów, a przez ostatnie pięć lat zajmował się papierami wartościowymi.
Nie uważa siebie za wielkiego piłkarza i mówi to otwarcie. Że zostanie trenerem, uświadomił mu jego dawny szkoleniowiec w Gianie, Cesare Albè, który przez trzydzieści lat prowadził pierwszy zespół Giany, a później został wiceprezesem klubu. Albè powtarzał mu: „Ty musisz być trenerem”. Chiappella nazywa go postacią ojcowską.
Od sezonu 2017/2018 prowadził w Gianie juniorów, najpierw Berretti, potem Primaverę. W sezonie 2021/2022 jego Primavera 4 wygrała ogólnokrajowy finał z Juve Stabią i zdobyła krajowy tytuł w tej kategorii. Awans do Primavery 3 przepadł, bo pierwszy zespół spadł z Serie C po przegranym barażu z Trento.
Latem 2022 roku prezes Oreste Bamonte i Albè postawili na swojego byłego kapitana i powierzyli mu pierwszy zespół w Serie D. W sezonie 2022/2023 Giana prowadziła w grupie D niemal od początku do końca, ścigana przez Pistoiese. Awans wywalczyła z kolejką w zapasie, kończąc z 80 punktami i przewagą siedmiu nad drugim miejscem. Zespół miał najlepszą obronę w grupie, a razem z mistrzem grupy A najlepszy atak w całej Serie D. Prezes otworzył na cały sezon stadion dla kibiców bez biletów. Giana przegrała jeszcze z Pineto finał Pucharu Włoch Serie D. Chiappella podkreślał potem, że jako kapitan przeżywał awans bardziej sercem, a jako trener potrzebował więcej równowagi. Prowadził teraz swoich dawnych kolegów z szatni, między innymi Pinto, Marottę i Pernę. O dwóch pierwszych mówi, że już jako koledzy byli pierwsi w klasie pod względem kultury pracy.
W pierwszym sezonie w Serie C, 2023/2024, Giana skończyła na siódmym miejscu i po raz pierwszy w historii zagrała w play-offach. W pierwszej rundzie wygrała 3:0 z Pro Vercelli, a w drugiej zremisowała 1:1 w Trieście. Fabio Perna strzelił w 93. minucie gola, który dałby awans do kolejnej rundy, ale po analizie VAR sędziowie go nie uznali. W sezonie 2024/2025 Giana skończyła szósta, doszła do ćwierćfinału play-offów i do finału Pucharu Włoch Serie C, przegranego z Rimini. W czerwcu 2025 roku klub i trener rozwiązali kontrakt za porozumieniem stron. Łączono go wtedy między innymi z Rimini, Campobasso, Cittadellą, Vicenzą i Novarą.
Albè mówił o nim: „Gdybym miał syna, który chce grać w piłkę, oddałbym go pod opiekę Andrei. To wyjątkowy zarządca grupy”. Chiappella widzi w Gianie i Entelli podobne środowiska, w których można się mylić i uczyć, bo opierają się na ludziach, a to pomaga najpierw jako człowiekowi, potem jako trenerowi.
Wybrał Virtus Entellę. Klub z Chiavari ogłosił go na początku lipca 2025 roku, po odejściu Fabio Gallo, który wcześniej awansował z nią do Serie B. Przy prezentacji powiedział, że drużyna ma autentyczność wielkich zespołów, skoro przegrała w lidze tylko raz, a hasłem ma być „ciągłość”. Dla Chiappelli był to pierwszy wyjazd z domu i przeprowadzka rodziny, ułatwiona tym, że klub wspiera przedszkole dla dzieci piłkarzy i trenerów. W sezonie 2025/2026 o utrzymaniu Entelli zdecydowała dopiero ostatnia kolejka. Wśród zwycięstw sezonu Chiappella wymienia mecz z Sampdorią, który nazywa wyjątkowym wieczorem dla całego miasta. W czerwcu 2026 roku klub zatrzymał go na kolejne sezony.
W Serie B nie mógł już łączyć pracy w banku z trenerską i wybrał piłkę. W Gianie wyglądało to tak: bank rano, trening po południu lub wieczorem. We wrześniu 2026 roku ukończył kurs UEFA Pro w Coverciano z oceną 110 na 110, jako jeden z trzech absolwentów z maksymalnym wynikiem (obok Francesco Magnanellego i Aleksandra Nizelika). Tytuł jego pracy dyplomowej brzmi „Passa la palla e mettila in banca” („Podaj piłkę i włóż ją do banku”).
Domyślnym ustawieniem Chiappelli jest 3-5-2, w którym Entella gra także w sezonie 2026/2027. Nie traktuje go jednak jak dogmatu: zdarzało mu się grać czwórką obrońców, z tridentem w ataku albo z dwoma ofensywnymi pomocnikami za napastnikiem, dopasowując system do kadry, którą ma. Uważa też, że trójka obrońców nie wyklucza dominującej gry.
W pracy dyplomowej porównał system gry do portfela finansowego. Portfel ma rozpoznawalną strukturę, ale zmienia się zależnie od wagi składników: płynności, obligacji i akcji, które dają więcej szans na wzrost, ale też większe ryzyko. Z 3-5-2 jest tak samo: system zostaje, a jego interpretacja zależy od tego, kogo ustawisz jako ósemki i wahadłowych. Do szatni, jak pisze, wnosi język odpowiedzialności znany z banku, czyli rozmowę o drogach i potrzebach piłkarzy, tak jak się rozmawia z klientami. Nie mówi z piłkarzami o finansach, ale w drużynie jest grupka miłośników inwestowania.
Jako wzór zarządzania wskazuje Carla Ancelottiego, którego książkę „Il leader calmo” nazywa podręcznikiem zarządzania, a ze ścieżki Maurizio Sarriego, także byłego bankowca, czerpał inspirację do odejścia z banku. Mówi, że trzeba brać po trochu od każdego: od Sarriego, Allegriego, Conte i od trenerów z zagranicy. Chiappella wierzy w komunikację i dialog, a wartości, które powtarza, to pokora, pozytywne podejście i równowaga. To słowo, jak mówi, często powtarza zawodnikom, bo pracować trzeba na teraźniejszości.
Stałe fragmenty gry to mocna strona Entelli. Zespół gra u siebie na sztucznej nawierzchni i trener przyznaje, że próbuje wykorzystać to, że rywale są mniej do niej przyzwyczajeni. Giana opiera się na piłkarzach z okolic Mediolanu, których rozwija; z klubu wyszli między innymi późniejsi gracze Serie A, jak Augello i Iovine. Na pytanie, jak wydobywa z zawodników to, co najlepsze, odpowiada, że stara się być jak najbardziej prawdziwy i szczery, a do tego trzeba mieć propozycję gry na boisku.
„Portfel może mieć rozpoznawalną strukturę, ale zmienia się głęboko zależnie od wagi składników. Z 3-5-2 jest tak samo: system pozostaje ten sam, ale interpretacja zależy od tego, kogo ustawiasz jako ósemki i wahadłowych.” (La Gazzetta dello Sport, październik 2026)
„Miałem to marzenie w szufladzie także dlatego, że, mówiąc szczerze, nie byłem wielkim piłkarzem.” (Fanpage.it, maj 2026)
10
meczów
1,10
punktu na mecz
2
zwycięstwa · 5 remisów, 3 porażki
| Okres | Klub | Pkt/mecz | |||
|---|---|---|---|---|---|
| od lipca 2025Serie B | Serie B | 10 | 2-5-3 | 1,10 | |
| 2023–2025 | Giana Erminio | ||||
| 2022–2025 | Giana Erminio |