Były bramkarz Tottenhamu, Erik Thorstvedt, nie szczędząc pochwał pod adresem swojego klubu, przyznał, że nigdy nie widział tej drużyny prezentującej tak dobry futbol.
Początek sezonu w wykonaniu Tottenhamu nie był udany. Popularne „Koguty” przegrały dwa pierwsze spotkania, ulegając obu drużynom z Manchesteru. Jak się później okazało, były to tylko złe miłego początki, w kolejnych bowiem dziesięciu meczach podopieczni Redknappa wygrali dziewięciokrotnie i tylko raz zremisowali z rewelacyjnym w tym sezonie Newcastle.
Tak dobre rezultaty wzbudziły entuzjazm Thorstvedta, który bronił bramki Tottenhamu w latach 90. Były golkiper przyznał, że od kiedy do podstawowego składu dołączyli pomocnik Scott Parker i obrońca Kyle Walker, jego były klub nie ma słabych punktów.
– Wiem, że w latach 60. był mistrzowski Tottenham, który strzelał mnóstwo bramek, ale nigdy nie widziałem tej drużyny grającej tak dobrze. Oglądać ich to czysta przyjemność, to po prostu cholernie dobry zespół. Potrafią przejąć inicjatywę, mają świetne skrzydła, a w spotkaniu z Aston Villą liczbą podań zamęczyli rywala na śmierć. Potrafi to Barcelona, ale Tottenham robi to równie dobrze – zachwycał się Thorstvedt.
– Nie widzę żadnego słabego punktu w tym zespole. Prawa obrona, która w poprzednich sezonach sprawiała problemy, po przyjściu Kyle’a Walkera prezentuje się naprawdę dobrze. A lewego obrońcę Benoit Assou-Ekotto nie zamieniłbym z żadnym innym obrońcą Premier Leauge. Naprawdę. Jeśli sezon zakończą w pierwszej czwórce, to będę zadowolony. Nie proszę o więcej. Tottenham to nie jest najlepszy zespół świata, ale radzi sobie naprawdę dobrze. Nie tylko wygrywa, ale prezentuje własny styl i strzela mnóstwo bramek – pochwałom nie było końca.
– Tottenham odnalazł równowagę. W pomocy są Luka Modrić i Scott Parker, którzy grają bardzo dobrze i eliminują wszelkie słabostki wśród swoich kolegów z drużyny. Aaron Lennon znów wygląda bardzo dobrze, był w dołku przez dłuższy czas, ale teraz jest w gazie. Tak samo jak Bale – ocenił były bramkarz.
W tej beczce miodu Thorstvedt odnalazł jednak łyżkę dziegciu.
– Emmanuel Adebayor jest nierówny. Potrafi być bardzo zmotywowany przez pół roku, ale nagle traci zainteresowanie. Tak się zdarza. Jest zatem kilka chmur na tym niebie, ale wciąż są powody do radości – zakończył.
