W ostatni weekend stycznia pracę w Stuttgarcie stracił Hannes Wolf. Był to trener, który odmienił oblicze „Die Schwaben” i wrócił z nimi do Bundesligi. W najwyższej klasie rozgrywkowej w Niemczech początek miał przyzwoity. Niestety seria meczów bez zwycięstwa zmusiła władze beniaminka do zrobienia wstrząsu w drużynie przez zwolnienie szkoleniowca. Jego następcą został, dość nieoczekiwanie, Tayfun Korkut.Władze Stuttgartu po porażce z Schalke w sobotnią noc zebrały się na naradę. Ostatecznie doszły do wniosku, że najlepszym wyjściem będzie zmiana trenera. Tayfun Korkut to postać nieanonimowa w Niemczech. Dla Turka będzie to trzecie podejście do drużyny z Bundesligi i co ciekawe, będzie to jego trzeci angaż w roli ratownika.
Powrót 43-latka na ławkę trenerską klubu Bundesligi wywołał spore poruszenie w social mediach. Jedni nie dowierzali, że ktoś jeszcze jest skłonny dać kolejną szansę Korkutowi na tak wysokim poziomie. Drudzy, ale to raczej ci bardziej związani ze Stuttgartem, byli zadowoleni z tej decyzji.
Początek kariery trenerskiej
Tayfun Korkut urodził się w Stuttgarcie i właśnie w tym mieście rozpoczął karierę piłkarską. Przeszedł wszystkie szczeble młodzieżowe w Stuttgarter Kickers, a następnie grał w Hiszpanii oraz w Turcji. Był również reprezentantem kraju znad Bosforu. Swoją przygodę z futbolem w roli piłkarza zakończył w Turcji w 2006 roku. Rok później rozpoczęła się jego kariera trenerska. Zaczynał od drużyn młodzieżowych Realu Sociedad, w których spędził rok. Potem wrócił do Niemiec i został trenerem Hoffenheim U-17.
Z młodą ekipą „Wieśniaków” wiodło mu się dość przeciętnie. W 12 meczach w roli trenera odniósł tylko trzy zwycięstwa. Tam wytrzymał tylko rok i kolejną posadę otrzymał w rodzimym mieście – Stuttgarcie. Prowadził drużynę U-19, a młodzieżówka „Die Schwaben” pod jego sterami osiągała dobre wyniki. Po zaledwie pół roku pracy pojawiło się dla niego światełko w tunelu oznaczające duży przeskok. Dostał propozycję pracy w roli asystenta w seniorskiej reprezentacji Turcji. Była to życiowa szansa, więc Korkut spakował się i został asystentem Abdullaha Avciego.
Kadra Turcji pod wodzą tego duetu niestety nie zanotowała progresu. Słaby początek eliminacji do mundialu 2014 postawił Turków w trudnej sytuacji. Avci nie doczekał do końca eliminacji, bo został zwolniony przed ostatnim etapem kwalifikacji. Wtedy już w zasadzie było wiadomo, że Turcja nie pojedzie na mistrzostwa świata. Po tym nieudanym etapie szkoleniowym Avci trafił do Basaksehir, gdzie do dziś pozostaje na stanowisku pierwszego trenera. Natomiast Korkut wrócił do Niemiec, gdzie wreszcie otrzymał szansę prowadzenia seniorskiej drużyny klubowej.
Wychowany na piłce reprezentacyjnej, niezapomniany Mundial 1998. MŚ/ME/PNA > LM. Lubię Bundesligę i mecze w polskiej 1. i 2. lidze. Człowiek śmieszek, zdolny leń i mistrz ciętej riposty. Poza sportem obserwuję… esport. Marzę o czasowstrzymywaczu, żeby nadrobić zaległe książki i seriale.
Na początku 2014 roku Tayfun Korkut został przedstawiony jako nowy trener Hannoveru 96. Przychodził w roli następcy Mirko Slomki, który wprowadził „Die Roten” do europejskich pucharów. Osiągał też z tym zespołem przyzwoite wyniki, tak że nie zapowiadało się na łatwe zadanie dla Turka. Przyjmował posadę w momencie, kiedy Hannover był dziesiąty w tabeli. Zaczął dobrze od dwóch wygranych, ale później do końca sezonu łapał na przemian serie porażek i serie punktowe. Sezon 2013/2014 zakończył na dziesiątym miejscu i przystąpił po raz pierwszy do okresu przygotowawczego przed startem nowego sezonu.
Sezon 2014/2015 znowu Tayfun Korkut zaczął efektownie. Pierwsze cztery kolejki z punktami, potem ponowna seria z przegranymi i łapaniem punktów. Do przerwy zimowej wyglądało to dość przyzwoicie, a Hannover zajmował ósme miejsce tuż za strefą europejskich pucharów. Niestety rok 2015 był czarną serią „Die Roten” pod kierunkiem Turka. Ekipa Korkuta zapomniała, jak się wygrywa. Jedyne punkty, jakie udało się zdobyć, pochodziły z sześciu remisów. Tak mizerna seria i spadek w dół tabeli sprawiły, że Turek nie doczekał do końca sezonu. Został zwolniony po 29. kolejce Bundesligi.
Jak wspominają Korkuta fani Hannoveru, zapytaliśmy naszego byłego kolegę redakcyjnego Macieja Iwanowa, który na co dzień mieszka w Hanowerze: – Po zatrudnieniu Korkuta nie wiadomo było, czego oczekiwać. Przed Hannoverem pokazał się tylko w juniorach i radził sobie nawet dobrze. To miał być taki powiew świeżości po wypalonym Slomce. Objął „Die Roten” w rundzie wiosennej i raz było dobrze, a raz fatalnie. A kadra była naprawdę dobra. Zajął dziesiąte miejsce, spokojne utrzymanie – ok. Następny sezon zaczął świetnie – po pięciu kolejkach dziesięć punktów. A potem się zaczęło. Zdarzały się przebłyski jak np. 1:0 w Dortmundzie, ale ogólnie przestał panować nad sytuacją, nie potrafił odpowiednio zareagować. Jako teoretyk Korkut jest bardzo dobry, jako praktyk jest mizerny. Za bardzo kombinował z taktyką (nieśmiertelne 4-2-3-1 zmienione z 4-4-2). Jak dwa razy w sezonie zagrał piątką obrońców, to mógł przegrać nawet 0:10 z Bayernem. Ogólnie kibice starają się zapomnieć, że on w ogóle był w Hannoverze. Do dzisiaj chowają się pod łóżko, jak przypomną sobie Korkuta.
Krok w dół
Następna szansa przyszła po roku czasu. Tym razem była to ekipa z 2. Bundesligi. W czerwcu 2016 roku Tayfun Korkut został przedstawiony jako nowy trener 1. FC Kaiserslautern. „Czerwone Diabły” w sezonie 2011/2012 pożegnały się z Bundesligą. Po spadku przez trzy sezony były blisko strefy awansu, a raz nawet zagrały w barażach. Sezon 2015/2016 był szokiem dla wszystkich, bo Kaiserslautern zajęło ledwie dziesiąte miejsce w tabeli. Turek został zatrudniony w czerwcu, aby mieć czas na odpowiednie przygotowanie drużyny. Oczywiście celem było zajęcie przynajmniej miejsca w górnej części tabeli.
Niestety pobyt w Kaiserslautern ani kibice, ani Korkut dobrze nie wspominają. „Czerwone Diabły” od początku sezonu grały bardzo słabo. Na pierwszą wygraną trzeba było poczekać aż do 6. kolejki. Niestety było to tylko tymczasowe przełamanie, bo drużyna zaskoczyła jak należy tylko na moment. Runda jesienna została zakończona na 13. miejscu. Cele były inne, ale władze klubu stały za Tayfunem Korkutem. Po ostatnim meczu pierwszej części sezonu trener sam zrezygnował z posady.
O pracy Turka w Kaiserslautern opowiedział nam świetnie znany kibicom Bundesligi z Twittera Michał Serafin, który mieszka w Niemczech i jest fanem „Czerwonych Diabłów”: – Kibice z umiarkowanym optymizmem przyjęli wiadomość o zatrudnieniu Turka. W klubie, wskutek rezygnacji Stefana Kuntza z funkcji prezesa klubu, panowała gorąca atmosfera. Jak na 2. Bundesligę inwestował potężne pieniądze w piłkarzy z nazwiskami jak Alexander Baumjohann czy Mo Idrissou. Takie ruchy nadszarpywały finanse klubu w mocnym stopniu. Jak widać, Korkut przybył do K’lautern w trudnym dla klubu okresie. Mimo wszystko miał do dyspozycji kadrę, której potencjał pozwalał na walkę o miejsca w czołowej dziewiątce ligi. Po dość dobrych wynikach w okresie przygotowawczym przyszedł czas na inaugurację sezonu. Na Betzenberg przyjechała była drużyna Korkuta – Hannover 96. Przybysze ze stolicy Dolnej Saksonii w dość łatwy sposób rozprawili się z Kaiserslautern aż 4:0.
– Szefostwo klubu stanęło murem za Turkiem – dodaje Serafin. – Drużyna Kaiserslautern w 6. kolejce wygrała mecz z Dynamem 3:0 i w kolejnych tygodniach nabierała tempa. Aż do listopada. W pięciu ostatnich spotkaniach Kaiserslautern zremisował czerty razy i przegrał raz, zdobywając w tym okresie zaledwie dwie bramki. Dzień po przegranym 1:2 meczu w Norymberdze Korkut zaskoczył wszystkich i zrezygnował z posady trenera Kaiserslautern. Według „Bilda” Korkut zrezygnował z braku perspektyw w klubie oraz trudnej sytuacji finansowej, co może dziwić, ponieważ patrząc na wyżej wymienioną sytuację klubu, Korkut wiedział, na co się pisze. Po kilku tygodniach „Kicker” informował o możliwym konflikcie przewodniczącego rady nadzorczej N. Riesenkampffa z Korkutem. Jednak do dziś nikt tak naprawdę nie wie, czemu Korkut ostatecznie złożył rezygnację po rundzie jesiennej.
Co ciekawe, Michał Serafin znalazł kilka pozytywów z pobytu Turka w Kaiserslautern: – Żeby nie było, że wszystko było złe – dwa plusy. Pierwszy to praca z młodymi zawodnikami. Pod wodzą Korkuta zadebiutowali bramkarz Pollersbeck i obrońca lub defensywny pomocnik Robin Koch. Obaj dziś grają w Bundeslidze. Klub na nich zarobił mniej więcej 7-8 mln euro. Ponadto sprowadzony przed sezonem ze Stuttgartu prawy obrońca Mwene był jednym z najlepszych zawodników klubu w sezonie 2016/2017. Drugi – szczelna obrona. Korkut zbudował jedną z najbardziej szczelnych defensyw ligi. W 17 ligowych spotkaniach „Czerwone Diabły” straciły zaledwie 15 goli. Z drugiej strony, zdobyły jedynie 11 bramek.
Opcja tymczasowa
Ku zdziwieniu fanów niemieckiej piłki nożnej Turek nie czekał bardzo długo na nową posadę. W marcu 2017 roku został zatrudniony jako trener Bayeru Leverkusen. Sympatycy Bundesligi pamiętają doskonale, jak słabo wyglądał poprzedni sezon „Aptekarzy”. Cały czas balansowanie w środku tabeli, a po wysokiej porażce z Borussią Dortmund na wiosnę z pracą pożegnał się Roger Schmidt. Na wstępie przy zatrudnianiu Tayfuna Korkuta podawano, że jest on tylko opcją do końca sezonu. Ewentualne wyciągnięcie drużyny z kryzysu mogło spowodować zmianę decyzji władz Bayeru.
Niestety zmiana trenera nie odmieniła oblicza zespołu. Nawet dobra postawa w Madrycie w meczu rewanżowym Ligi Mistrzów w starciu z Atletico nie zamazała mizerii w wykonaniu „Aptekarzy”. W zasadzie patrząc na grę Bayeru, miało się wrażenie, że czekają oni tylko na koniec sezonu. Bilans Korkuta w Leverkusen był słaby. Udało mu się wygrać tylko w dwóch spotkaniach. Styl gry Bayeru nie był przyjemny dla oka i wydawało się, że Turek pożegna się na dłużej z Bundesligą.
Na temat pracy Korkuta w Bayerze wypowiedział się dla nas Adrian Liput z Bayerleverkusen.pl: – Z Tayfunem było tak, że od początku wszyscy podchodzili do jego zatrudnienia mocno sceptycznie. Miał ratować sezon, walczyć o górną połówkę tabeli, a w Hannoverze przecież punktował tragicznie. Bayer pozbawił jakiegokolwiek stylu, w każdym meczu piłkarze grali na alibi. Uwypukliły się największe bolączki Bayeru, frajerzenie na ostatniej prostej meczu, pechowe bramki, tragiczne błędy przy defensywnych stałych fragmentach gry itd. Bayer Korkuta grał nierówno, łapał czasami wiatr w żagle na 10-15 minut, a potem następowało oklapnięcie. Nie odmienił zespołu, bo zwyczajnie nie potrafił udźwignąć niczego więcej niż walki o utrzymanie. Miałki, bez wyrazu, bez charyzmy. Na pewno wpłynęło na to zatrudnienie go na okres tylko do końca sezonu. Kibice byli ostro przeciw niemu, szatnia pewnie też. Jeśli chodzi o moje oczekiwania, to jedynym było definitywne odejście po sezonie.
Ostatnia szansa
Dobrej prasy ani wśród dziennikarzy, ani wśród fanów Tayfun Korkut praktycznie nigdzie po sobie nie zostawił. Tyle szans zmarnowanych spowodowało, że zaczął być kojarzony z porażką. Styl gry drużyn prowadzonych przez niego był słaby, a także dorobek punktowy był mizerny. Efekty pracy Turka były tylko chwilowe, a im dalej w las, tym bardziej gubił się w roli trenera. Warto dodać, że Korkut często dysponował dobrymi kadrami i nie potrafił wydusić wszystkiego z posiadanych piłkarzy. Niestety nawet efekt nowej miotły przestał działać, bo najprawdopodobniej chciałby zapomnieć o pracy w Leverkusen. Bundesliga miała na długo zapomnieć o Turku.
Teraz po pół roku przerwy rękę do niego wyciąga klub z rodzimego miasta. W Stuttgarcie pamięta się o jego dobrej pracy z młodzieżą. Tayfun Korkut po raz trzeci wchodzi do Bundesligi jako trener ratownik. W Stuttgarcie wiążą z nim nadzieje, bo podpisał kontrakt do końca następnego sezonu. „Die Schwaben” chcą krok po kroku wprowadzać swój plan odbudowy dawnej siły VfB. Władze Stuttgartu chciałyby nawiązać do czasów z początku XXI w., kiedy klub walczył o mistrzostwo oraz grał w europejskich pucharach. Do tego ma się przyczynić Turek, który wraca do barw VfB po siedmiu latach.
Dobre wyniki z młodzieżą VfB spowodowały duży skok w karierze Korkuta. Teraz albo sytuacja się powtórzy i wreszcie 43-latek udowodni swoją wartość w roli trenera, albo najprawdopodobniej pożegna się z Bundesligą na długo. Wszystko zweryfikuje boisko. W pierwszym meczu z Wolfsburgiem udało mu się zdobyć pierwszy punkt.
W ostatni weekend stycznia pracę w Stuttgarcie stracił Hannes Wolf. Był to trener, który odmienił oblicze „Die Schwaben” i wrócił z nimi do Bundesligi. W najwyższej klasie rozgrywkowej w Niemczech początek miał przyzwoity. Niestety seria meczów bez zwycięstwa zmusiła władze beniaminka do zrobienia wstrząsu w drużynie przez zwolnienie szkoleniowca. Jego następcą został, dość nieoczekiwanie, Tayfun Korkut.Władze Stuttgartu po porażce z Schalke w sobotnią noc zebrały się na naradę. Ostatecznie doszły do wniosku, że najlepszym wyjściem będzie zmiana trenera. Tayfun Korkut to postać nieanonimowa w Niemczech. Dla Turka będzie to trzecie podejście do drużyny z Bundesligi i co ciekawe, będzie to jego trzeci angaż w roli ratownika.
Powrót 43-latka na ławkę trenerską klubu Bundesligi wywołał spore poruszenie w social mediach. Jedni nie dowierzali, że ktoś jeszcze jest skłonny dać kolejną szansę Korkutowi na tak wysokim poziomie. Drudzy, ale to raczej ci bardziej związani ze Stuttgartem, byli zadowoleni z tej decyzji.
Początek kariery trenerskiej
Tayfun Korkut urodził się w Stuttgarcie i właśnie w tym mieście rozpoczął karierę piłkarską. Przeszedł wszystkie szczeble młodzieżowe w Stuttgarter Kickers, a następnie grał w Hiszpanii oraz w Turcji. Był również reprezentantem kraju znad Bosforu. Swoją przygodę z futbolem w roli piłkarza zakończył w Turcji w 2006 roku. Rok później rozpoczęła się jego kariera trenerska. Zaczynał od drużyn młodzieżowych Realu Sociedad, w których spędził rok. Potem wrócił do Niemiec i został trenerem Hoffenheim U-17.
Z młodą ekipą „Wieśniaków” wiodło mu się dość przeciętnie. W 12 meczach w roli trenera odniósł tylko trzy zwycięstwa. Tam wytrzymał tylko rok i kolejną posadę otrzymał w rodzimym mieście – Stuttgarcie. Prowadził drużynę U-19, a młodzieżówka „Die Schwaben” pod jego sterami osiągała dobre wyniki. Po zaledwie pół roku pracy pojawiło się dla niego światełko w tunelu oznaczające duży przeskok. Dostał propozycję pracy w roli asystenta w seniorskiej reprezentacji Turcji. Była to życiowa szansa, więc Korkut spakował się i został asystentem Abdullaha Avciego.
Kadra Turcji pod wodzą tego duetu niestety nie zanotowała progresu. Słaby początek eliminacji do mundialu 2014 postawił Turków w trudnej sytuacji. Avci nie doczekał do końca eliminacji, bo został zwolniony przed ostatnim etapem kwalifikacji. Wtedy już w zasadzie było wiadomo, że Turcja nie pojedzie na mistrzostwa świata. Po tym nieudanym etapie szkoleniowym Avci trafił do Basaksehir, gdzie do dziś pozostaje na stanowisku pierwszego trenera. Natomiast Korkut wrócił do Niemiec, gdzie wreszcie otrzymał szansę prowadzenia seniorskiej drużyny klubowej.
Hannover pierwszym przystankiem
Na początku 2014 roku Tayfun Korkut został przedstawiony jako nowy trener Hannoveru 96. Przychodził w roli następcy Mirko Slomki, który wprowadził „Die Roten” do europejskich pucharów. Osiągał też z tym zespołem przyzwoite wyniki, tak że nie zapowiadało się na łatwe zadanie dla Turka. Przyjmował posadę w momencie, kiedy Hannover był dziesiąty w tabeli. Zaczął dobrze od dwóch wygranych, ale później do końca sezonu łapał na przemian serie porażek i serie punktowe. Sezon 2013/2014 zakończył na dziesiątym miejscu i przystąpił po raz pierwszy do okresu przygotowawczego przed startem nowego sezonu.
Sezon 2014/2015 znowu Tayfun Korkut zaczął efektownie. Pierwsze cztery kolejki z punktami, potem ponowna seria z przegranymi i łapaniem punktów. Do przerwy zimowej wyglądało to dość przyzwoicie, a Hannover zajmował ósme miejsce tuż za strefą europejskich pucharów. Niestety rok 2015 był czarną serią „Die Roten” pod kierunkiem Turka. Ekipa Korkuta zapomniała, jak się wygrywa. Jedyne punkty, jakie udało się zdobyć, pochodziły z sześciu remisów. Tak mizerna seria i spadek w dół tabeli sprawiły, że Turek nie doczekał do końca sezonu. Został zwolniony po 29. kolejce Bundesligi.
Jak wspominają Korkuta fani Hannoveru, zapytaliśmy naszego byłego kolegę redakcyjnego Macieja Iwanowa, który na co dzień mieszka w Hanowerze: – Po zatrudnieniu Korkuta nie wiadomo było, czego oczekiwać. Przed Hannoverem pokazał się tylko w juniorach i radził sobie nawet dobrze. To miał być taki powiew świeżości po wypalonym Slomce. Objął „Die Roten” w rundzie wiosennej i raz było dobrze, a raz fatalnie. A kadra była naprawdę dobra. Zajął dziesiąte miejsce, spokojne utrzymanie – ok. Następny sezon zaczął świetnie – po pięciu kolejkach dziesięć punktów. A potem się zaczęło. Zdarzały się przebłyski jak np. 1:0 w Dortmundzie, ale ogólnie przestał panować nad sytuacją, nie potrafił odpowiednio zareagować. Jako teoretyk Korkut jest bardzo dobry, jako praktyk jest mizerny. Za bardzo kombinował z taktyką (nieśmiertelne 4-2-3-1 zmienione z 4-4-2). Jak dwa razy w sezonie zagrał piątką obrońców, to mógł przegrać nawet 0:10 z Bayernem. Ogólnie kibice starają się zapomnieć, że on w ogóle był w Hannoverze. Do dzisiaj chowają się pod łóżko, jak przypomną sobie Korkuta.
Krok w dół
Następna szansa przyszła po roku czasu. Tym razem była to ekipa z 2. Bundesligi. W czerwcu 2016 roku Tayfun Korkut został przedstawiony jako nowy trener 1. FC Kaiserslautern. „Czerwone Diabły” w sezonie 2011/2012 pożegnały się z Bundesligą. Po spadku przez trzy sezony były blisko strefy awansu, a raz nawet zagrały w barażach. Sezon 2015/2016 był szokiem dla wszystkich, bo Kaiserslautern zajęło ledwie dziesiąte miejsce w tabeli. Turek został zatrudniony w czerwcu, aby mieć czas na odpowiednie przygotowanie drużyny. Oczywiście celem było zajęcie przynajmniej miejsca w górnej części tabeli.
Niestety pobyt w Kaiserslautern ani kibice, ani Korkut dobrze nie wspominają. „Czerwone Diabły” od początku sezonu grały bardzo słabo. Na pierwszą wygraną trzeba było poczekać aż do 6. kolejki. Niestety było to tylko tymczasowe przełamanie, bo drużyna zaskoczyła jak należy tylko na moment. Runda jesienna została zakończona na 13. miejscu. Cele były inne, ale władze klubu stały za Tayfunem Korkutem. Po ostatnim meczu pierwszej części sezonu trener sam zrezygnował z posady.
O pracy Turka w Kaiserslautern opowiedział nam świetnie znany kibicom Bundesligi z Twittera Michał Serafin, który mieszka w Niemczech i jest fanem „Czerwonych Diabłów”: – Kibice z umiarkowanym optymizmem przyjęli wiadomość o zatrudnieniu Turka. W klubie, wskutek rezygnacji Stefana Kuntza z funkcji prezesa klubu, panowała gorąca atmosfera. Jak na 2. Bundesligę inwestował potężne pieniądze w piłkarzy z nazwiskami jak Alexander Baumjohann czy Mo Idrissou. Takie ruchy nadszarpywały finanse klubu w mocnym stopniu. Jak widać, Korkut przybył do K’lautern w trudnym dla klubu okresie. Mimo wszystko miał do dyspozycji kadrę, której potencjał pozwalał na walkę o miejsca w czołowej dziewiątce ligi. Po dość dobrych wynikach w okresie przygotowawczym przyszedł czas na inaugurację sezonu. Na Betzenberg przyjechała była drużyna Korkuta – Hannover 96. Przybysze ze stolicy Dolnej Saksonii w dość łatwy sposób rozprawili się z Kaiserslautern aż 4:0.
– Szefostwo klubu stanęło murem za Turkiem – dodaje Serafin. – Drużyna Kaiserslautern w 6. kolejce wygrała mecz z Dynamem 3:0 i w kolejnych tygodniach nabierała tempa. Aż do listopada. W pięciu ostatnich spotkaniach Kaiserslautern zremisował czerty razy i przegrał raz, zdobywając w tym okresie zaledwie dwie bramki. Dzień po przegranym 1:2 meczu w Norymberdze Korkut zaskoczył wszystkich i zrezygnował z posady trenera Kaiserslautern. Według „Bilda” Korkut zrezygnował z braku perspektyw w klubie oraz trudnej sytuacji finansowej, co może dziwić, ponieważ patrząc na wyżej wymienioną sytuację klubu, Korkut wiedział, na co się pisze. Po kilku tygodniach „Kicker” informował o możliwym konflikcie przewodniczącego rady nadzorczej N. Riesenkampffa z Korkutem. Jednak do dziś nikt tak naprawdę nie wie, czemu Korkut ostatecznie złożył rezygnację po rundzie jesiennej.
Co ciekawe, Michał Serafin znalazł kilka pozytywów z pobytu Turka w Kaiserslautern: – Żeby nie było, że wszystko było złe – dwa plusy. Pierwszy to praca z młodymi zawodnikami. Pod wodzą Korkuta zadebiutowali bramkarz Pollersbeck i obrońca lub defensywny pomocnik Robin Koch. Obaj dziś grają w Bundeslidze. Klub na nich zarobił mniej więcej 7-8 mln euro. Ponadto sprowadzony przed sezonem ze Stuttgartu prawy obrońca Mwene był jednym z najlepszych zawodników klubu w sezonie 2016/2017. Drugi – szczelna obrona. Korkut zbudował jedną z najbardziej szczelnych defensyw ligi. W 17 ligowych spotkaniach „Czerwone Diabły” straciły zaledwie 15 goli. Z drugiej strony, zdobyły jedynie 11 bramek.
Opcja tymczasowa
Ku zdziwieniu fanów niemieckiej piłki nożnej Turek nie czekał bardzo długo na nową posadę. W marcu 2017 roku został zatrudniony jako trener Bayeru Leverkusen. Sympatycy Bundesligi pamiętają doskonale, jak słabo wyglądał poprzedni sezon „Aptekarzy”. Cały czas balansowanie w środku tabeli, a po wysokiej porażce z Borussią Dortmund na wiosnę z pracą pożegnał się Roger Schmidt. Na wstępie przy zatrudnianiu Tayfuna Korkuta podawano, że jest on tylko opcją do końca sezonu. Ewentualne wyciągnięcie drużyny z kryzysu mogło spowodować zmianę decyzji władz Bayeru.
Niestety zmiana trenera nie odmieniła oblicza zespołu. Nawet dobra postawa w Madrycie w meczu rewanżowym Ligi Mistrzów w starciu z Atletico nie zamazała mizerii w wykonaniu „Aptekarzy”. W zasadzie patrząc na grę Bayeru, miało się wrażenie, że czekają oni tylko na koniec sezonu. Bilans Korkuta w Leverkusen był słaby. Udało mu się wygrać tylko w dwóch spotkaniach. Styl gry Bayeru nie był przyjemny dla oka i wydawało się, że Turek pożegna się na dłużej z Bundesligą.
Na temat pracy Korkuta w Bayerze wypowiedział się dla nas Adrian Liput z Bayerleverkusen.pl: – Z Tayfunem było tak, że od początku wszyscy podchodzili do jego zatrudnienia mocno sceptycznie. Miał ratować sezon, walczyć o górną połówkę tabeli, a w Hannoverze przecież punktował tragicznie. Bayer pozbawił jakiegokolwiek stylu, w każdym meczu piłkarze grali na alibi. Uwypukliły się największe bolączki Bayeru, frajerzenie na ostatniej prostej meczu, pechowe bramki, tragiczne błędy przy defensywnych stałych fragmentach gry itd. Bayer Korkuta grał nierówno, łapał czasami wiatr w żagle na 10-15 minut, a potem następowało oklapnięcie. Nie odmienił zespołu, bo zwyczajnie nie potrafił udźwignąć niczego więcej niż walki o utrzymanie. Miałki, bez wyrazu, bez charyzmy. Na pewno wpłynęło na to zatrudnienie go na okres tylko do końca sezonu. Kibice byli ostro przeciw niemu, szatnia pewnie też. Jeśli chodzi o moje oczekiwania, to jedynym było definitywne odejście po sezonie.
Ostatnia szansa
Dobrej prasy ani wśród dziennikarzy, ani wśród fanów Tayfun Korkut praktycznie nigdzie po sobie nie zostawił. Tyle szans zmarnowanych spowodowało, że zaczął być kojarzony z porażką. Styl gry drużyn prowadzonych przez niego był słaby, a także dorobek punktowy był mizerny. Efekty pracy Turka były tylko chwilowe, a im dalej w las, tym bardziej gubił się w roli trenera. Warto dodać, że Korkut często dysponował dobrymi kadrami i nie potrafił wydusić wszystkiego z posiadanych piłkarzy. Niestety nawet efekt nowej miotły przestał działać, bo najprawdopodobniej chciałby zapomnieć o pracy w Leverkusen. Bundesliga miała na długo zapomnieć o Turku.
Teraz po pół roku przerwy rękę do niego wyciąga klub z rodzimego miasta. W Stuttgarcie pamięta się o jego dobrej pracy z młodzieżą. Tayfun Korkut po raz trzeci wchodzi do Bundesligi jako trener ratownik. W Stuttgarcie wiążą z nim nadzieje, bo podpisał kontrakt do końca następnego sezonu. „Die Schwaben” chcą krok po kroku wprowadzać swój plan odbudowy dawnej siły VfB. Władze Stuttgartu chciałyby nawiązać do czasów z początku XXI w., kiedy klub walczył o mistrzostwo oraz grał w europejskich pucharach. Do tego ma się przyczynić Turek, który wraca do barw VfB po siedmiu latach.
Dobre wyniki z młodzieżą VfB spowodowały duży skok w karierze Korkuta. Teraz albo sytuacja się powtórzy i wreszcie 43-latek udowodni swoją wartość w roli trenera, albo najprawdopodobniej pożegna się z Bundesligą na długo. Wszystko zweryfikuje boisko. W pierwszym meczu z Wolfsburgiem udało mu się zdobyć pierwszy punkt.
Komentarze
Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu. Bądź pierwszy.
Jeśli Tayfun Korkut rzeczywiście obejmie VfB Stuttgart (na co wiele wskazuje), to albo Michael Reschke jest współczesnym Einsteinem, albo Korkut ma kwity na ludzi z tej ligi takie, że strach pomysleć.
Jeśli Tayfun Korkut rzeczywiście obejmie VfB Stuttgart (na co wiele wskazuje), to albo Michael Reschke jest współczesnym Einsteinem, albo Korkut ma kwity na ludzi z tej ligi takie, że strach pomysleć.
