Włosi zawsze posiadali bardzo mocną drużynę, złożoną z wielkich indywidualności, lecz ich turniejowa metryka pełna jest wzlotów i bolesnych upadków. W tegorocznych Mistrzostwach Europy aktualni mistrzostwie świata zamierzają przerwać czterdziestoletnią klątwę i po raz drugi w historii wznieść Puchar Henriego Delaunaya. A trzeba przyznać, że już na starcie Włochom będzie bardzo ciężko i ich piękny plan może szybko „lec w gruzach”.
Włoski Związek Piłki Nożnej powstał już w 1898 roku, jednak narodowa reprezentacja pierwsze oficjalne spotkanie rozegrała dwanaście lat później. W maju 1910 roku w Mediolanie włoska drużyna bez kłopotów pokonała Francuzów 5:2. Włosi od początku przejawiali ogromny talent piłkarski. Liczne zwycięstwa sprawiły, że na Półwyspie Apenińskim futbol szybko stał się czymś nadzwyczajnym, ponadprzeciętnym. Popularność piłki nożnej w Italii wzrosła jeszcze bardziej po pierwszym znaczącym sukcesie reprezentacji, która w 1928 roku zdobyła brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie. Włoska reprezentacja nie wzięła udziału w pierwszych, historycznych Mistrzostwach Świata w 1930 roku. Squadra Azzurra z nawiązką wynagrodziła kibicom swoją nieobecność cztery lata później, kiedy finałowy turniej rozgrywany był…we Włoszech. W wielkim finale MŚ 1934 włoska reprezentacja pokonała po dogrywce Czechosłowację 2:1 i jako pierwsza europejska drużyna dostąpiła zaszczytu wzniesienia Złotej Nike. Do dzisiejszego dnia wiele osób uważa, że Włosi wywalczyli mistrzowski tytuł dzięki…Benito Mussoliniemu, który miał rzekomo, jako wielki duce, wpływać na sędziów i rezultaty spotkań. Trudno się zgodzić z takimi oskarżeniami skoro cztery lata później, już na neutralnym terenie, reprezentacja Włoch po raz drugi z rzędu triumfowała w światowym championacie. Tym razem Squadra Azzurra pokonała faworyzowanych Węgrów 4:2 w wielkim finale rozgrywanym w Paryżu.
W 1939 roku piłka nożna zeszła na dalszy plan, podobnie jak piękno, którym emanowała, łącząc przy tym miliony ludzi na całym świecie. Największy konflikt zbrojny w dziejach ludzkości sprawił, że futbol na ponad dziesięć lat praktycznie przestał istnieć. Znakomici piłkarze stracili szanse na rozwijanie swoich talentów, które często zostały bezwzględnie zmarnowane. Po II Wojnie Światowej piłkarska reprezentacja Włoch bardzo długo nie potrafiła odnaleźć dawnego blasku. Głęboki kryzys calcio trwał przez osiemnaście lat. W tym czasie zawodnicy z Półwyspu Apenińskiego fatalnie spisywali się zarówno na MŚ, jak i ME. Dość powiedzieć, że Squadra Azzurra na wielkich turniejach przegrywała ze światowymi słabeuszami tj. Chile, Korea Północna czy Szwajcaria, a kilka razy swoją przygodę z wielkim futbolem kończyła już w eliminacjach.
