Rundę jesienną poprzedniego sezonu spędził w Polonii Bytom, w której był najskuteczniejszym strzelcem pierwszej ligi. Taki obrót wydarzeń zaowocował transferem do Niemiec, gdzie bronił barw FC Kaiserslautern. O kim mowa? O nowym napastniku Piasta Gliwice Jakubie Świerczoku, z którym przeprowadziliśmy rozmowę na temat powrotu na polskie boiska.
Wraca Pan do polskiej piłki po półrocznym pobycie w K’lautern. Czy dał Pan sobie za punkt honoru wywalczenie miejsca w podstawowej jedenastce Piasta?
Przyszedłem do Piasta, aby grać. Nie mam zamiaru siedzieć na ławce rezerwowych.
Czy przyjście do Piasta jest tymczasowe, czy też klub zapewnił sobie prawa do transferu definitywnego?
Nie, jestem tylko wypożyczony na rok.
Gra w Piaście była jedyną opcją, jaką brał Pan pod uwagę, czy były też inne propozycje?
Nie ma co zagłębiać się w ten temat. Jestem już dogadany w tej kwestii z Piastem. Na 100% jest już wszystko podpisane. W związku z tym lepiej się skoncentrować na tej drużynie.
Miniony sezon był dość dziwny w Pana wykonaniu. Świetne pół roku w barwach Polonii Bytom, w której był Pan najskuteczniejszym strzelcem rundy. Jednak potem, gdy przeszedł Pan do K’lautern, ta sinusoida poszła drastycznie w dół. Jak Pan oceni zetknięcie z niemiecką rzeczywistością?
Myślę, że mimo wszystko to była dla mnie dobra przygoda. Nie dostawałem szans w wielu meczach. A w tych, w których grałem na początku, myślę, że pokazałem się z niezłej strony. Wyszło jak wyszło. Trudno.
Nie rozegrał Pan wielu spotkań w barwach „Czerwonych Diabłów”, ale z pewnością były jakieś pozytywy z tego wyjazdu za granicę. Jakie?
Na pewno gra przy 50 tysiącach ludzi to jeden z powodów, bo często się to nie zdarza. Ponadto zagrałem również przeciwko bardzo dobrym zawodnikom, jak Raul na przykład. Zobaczyłem też, jak to wygląda na zachodzie, że wszystko jest dopracowane w najmniejszym szczególe.
Jak Pan porówna treningi, które przeżył Pan za naszą zachodnią granicą, z tym, co jest w Polsce?
Polska piłka zmierza cały czas ku dobremu. Myślę, że powolutku będzie się to wyrównywać.
Czy traktuje Pan powrót do Polski w kategorii kroku w tył?
No tak, ale wydaje mi się, że czasami trzeba zrobić jeden krok w tył, aby móc zrobić dwa kroki do przodu.
Ostatnia bramka, którą Pan strzelił na polskich boiskach – zanim Pan wyjechał do Niemiec – padła właśnie w meczu z Piastem. Czy Pana nowi koledzy żartobliwie podchodzili do tej sytuacji?
