Śląsk Wrocław pewnie pokonał na swoim stadionie poznańskiego Lecha 3:1. Wrocławianie prowadzili już 3:0 po strzałach Celebana, Madeja i Diaza, honorową bramkę dla Lecha zdobył Artiom Rudniew.
Już przed spotkaniem można było przewidzieć sposób gry obu drużyn. Lech miał szukać Rudniewa długimi piłkami, a nastawiony defensywnie Śląsk miał czyhać na kontry. Skoro plan taktyczny był oczywisty, to mogliśmy się spodziewać, że kto pierwszy popełni błąd, ten zejdzie z boiska jako pokonany. Strach przed takim scenariuszem spowodował, że zamiast gry ofensywnej oglądaliśmy początkowo piłkarskie szachy. Taki stan rzeczy nie trwał jednak zbyt długo, bo już w 13. minucie meczu wrocławianie objęli prowadzenie. Doskonałe podanie Sebastiana Mili niczym rasowy snajper wykończył Piotr Celeban i podopieczni Jose Marii Bakero znaleźli się w bardzo trudnym położeniu.
Stracony gol obudził sparaliżowanych lechitów. Już dwie minuty po stracie gola o krok od zdobycia gola był Rudniew. Zabrakło dosłownie centymetrów, bo po jego strzale piłka uderzyła w poprzeczkę. Od tej pory poznaniacy mieli wyraźną przewagę optyczną, długo utrzymywali się przy piłce, lecz nic z tego nie wynikało. Z kolei Śląsk miał wyśmienitą okazję do realizacji swojego planu taktycznego. Na efekty czekaliśmy do 40. minuty. Wówczas, po podaniu Waldemara Soboty, Łukasz Madej płaskim strzałem zza pola karnego pokonał rozpaczliwie interweniującego Kotorowskiego i wynik brzmiał już 2:0.
W ostatnich minutach pierwszej części spotkania podrażnieni lechici grali bardziej agresywnie i niewiele brakowało, aby po strzale Wołąkiewicza zdobyli gola kontaktowego. Reprezentantowi Polski zabrakło jednak precyzji, bo po jego uderzeniu piłka minimalnie minęła bramkę Kelemena.
Nie wiemy, co wydarzyło się w przerwie w szatni Lecha, ale wiemy, że… nic to nie zmieniło. Poznaniacy nie potrafili przejąć inicjatywy, wrocławianie również się do tego nie kwapili, więc przez dłuższy czas na boisku wiało nudą. Dopiero w 58. minucie gry kibiców rozgrzał Murawski. Po jego strzale Kelemen z najwyższym trudem sparował piłkę na poprzeczkę, chroniąc tym samym swój zespół przed utratą bramki. Po chwili odpowiedział Voskamp, który posłał piłkę głową tuż obok słupka. W rewanżu doskonałą okazję miał Stilić, ale tym razem zabrakło opanowania. Emocje zaczęły sięgać zenitu.
