Skandaliczne kłamstwo w Debreczynie. UEFA musi ukarać Maccabi Hajfa

Polacy najliczniejszą grupą Sprawiedliwych wśród Narodów Świata

Polacy stanowią najliczniejszą grupę wśród uhonorowanych tytułem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata przyznawanym przez Instytut Yad Vashem. Tytuł ten otrzymało prawie 27 tysięcy ludzi z całego świata, wśród nich jest aż 7 tysięcy Polaków. W rzeczywistości skala pomocy była większa, niż pokazują odznaczenia. Ogromna część akcji ratunkowych odbywała się w konspiracji i bez świadków.

W okupowanej Polsce działała Żegota, czyli jedyna w Europie państwowa, podziemna instytucja powołana wyłącznie do ratowania Żydów. Irena Sendlerowa wraz ze swoją siatką pomocników uratowała z warszawskiego getta około 2,5 tysiąca dzieci. Setki polskich rodzin przez miesiące i lata ukrywały swoich żydowskich sąsiadów w piwnicach, na strychach czy w stodołach, dzieląc się skromnym jedzeniem i żyjąc w ciągłym strachu.

Polska pod okupacją – bilans ofiar

W latach 1939-1945 zginęło około 6 milionów obywateli II RP. W tym około 3 milionów polskich Żydów zamordowanych przez Niemców i miliony nieżydowskich obywateli – ofiar egzekucji, obozów, pacyfikacji i niewolniczej pracy. Polityka III Rzeszy wobec Polaków była polityką wyniszczenia, której celem było złamanie narodu i eliminacja jego elit.

Nazywanie narodu ofiar „mordercami” jest odwróceniem ról, które w takiej skali i w tak oczywisty sposób nie znajduje żadnego historycznego uzasadnienia.

Źródło krzywdzących haseł – luki w edukacji czy celowe kłamstwo?

W izraelskiej edukacji szkolnej przez wiele lat utrwalał się zawężony obraz Polski, czyli jako miejsca zagłady. Bez kontekstu niemieckiej okupacji i polskiego oporu. Programy wyjazdów edukacyjnych skupiały się głównie na miejscach zbrodni. W związku z tym rzadko pokazuje się działania Żegoty, skalę pomocy czy fakt, że Polacy ginęli za ratowanie Żydów. Brak tej wiedzy sprzyja krzywdzącym uproszczeniom i niesprawiedliwym ocenom.

Coraz częściej po obu stronach mówi się o zmianie formuły nauczania i wyjazdów młodzieży. W rezultacie trwają dyskusje o spotkaniach z rówieśnikami, poznawaniu współczesnej Polski, o pełniejszej opowieści. Od bohaterstwa po grzech. Tylko rzetelna edukacja potrafi przeciąć spiralę stereotypów.

Prawdy nie da się zakrzyczeć transparentem

Sport jest przestrzenią dla rywalizacji, ale także miejscem, w którym trzeba ponieść odpowiedzialność za swoje słowa. Transparent „Murderers since 1939” nie tylko rani pamięć o ofiarach, lecz przede wszystkim fałszuje historię. Nie ma w nim cienia prawdy, dlatego niezależnie od emocji stadionowych na takie kłamstwo trzeba reagować.

W tym przypadku reakcja powinna być nie tylko moralna, ale i formalna. UEFA, która od lat deklaruje walkę z rasizmem, antysemityzmem, ksenofobią i wszelkimi formami mowy nienawiści, nie może przejść obojętnie obok tak jawnego aktu zniesławienia całego narodu. Klub z Hajfy powinien zostać ukarany z pełną surowością. Jeśli europejska federacja chce być wiarygodna w egzekwowaniu zasad, musi pokazać, że kłamstwo i nienawiść na stadionach będą eliminowane niezależnie od tego, skąd pochodzą.

Bo wbrew temu, co głosił ten kawałek materiału, Polacy od 1939 roku nie byli mordercami. Od 1939 roku byli narodem, który sam stał się ofiarą, narodem, który wbrew strachowi i śmierci potrafił zachować ludzką twarz. Tego prawa do prawdy historycznej nikt nam nie odbierze. Ani na stadionie, ani w żadnym innym miejscu.

A po meczu? Brak odwagi

Jeszcze bardziej wymowne od samego transparentu okazało się zachowanie przedstawicieli Maccabi Hajfa po zakończeniu meczu. Klub, który pozwolił na tak haniebne kłamstwo na trybunach, nie zdobył się na to, by wysłać kogokolwiek na konferencję prasową i odpowiedzieć na pytania o zachowanie swoich kibiców. Brak reakcji to milczące przyzwolenie, a w tym wypadku również dowód, że łatwo jest rzucać oskarżenia z trybun, ale znacznie trudniej stanąć twarzą w twarz z faktami. Również sami piłkarze Maccabi nie zachowali się jak drużyna, która potrafi przegrać z godnością. Zabrakło szacunku zarówno dla rywala, jak i dla zasad sportowej rywalizacji. To kolejny z wielu powodów, by UEFA potraktowała tę sprawę z pełną powagą i nie ograniczyła się do symbolicznej kary.

Podczas II wojny światowej tysiące Polaków miało odwagę ryzykować życie, by ratować innych. Wczoraj przedstawicielom Maccabi Hajfa zabrakło odwagi nawet do tego, by po meczu spojrzeć w oczy faktom i wytłumaczyć się ze skandalicznego zachowania swoich kibiców, dziennikarzy i piłkarzy.