
Środkowy pomocnik i wychowanek Espanyolu, który z Mallorcą dotarł do finału Pucharu Króla, trafiając decydujący karny w półfinale.
Urodził się 22 grudnia 1993 roku w Artà na Majorce. W wieku 13 lat wyjechał do szkółki RCD Espanyol i zamieszkał w internacie z innymi młodymi piłkarzami. Przez pierwsze pół roku codziennie płakał i chciał wrócić do domu, ale zatrzymywał go cel, z którym przyjechał do Barcelony: gra w pierwszej lidze.
Szansy w seniorach doczekał się poza Espanyolem, w Málaga CF. Za przełomowy uważał sparing z Aston Villą w sierpniu 2013 roku. Málaga przegrywała już 0:3, lecz skończyła mecz wynikiem 2:3, a Darder przekonał do siebie Bernda Schustera.
Z Málagi przeszedł do Olympique Lyonnais, gdzie spędził dwa lata. Początek we Francji był dla niego trudny: nie znał języka i trafił do już zgranego zespołu, w którym grali między innymi Alexandre Lacazette, Nabil Fekir i Maxime Gonalons. Odejście z Lyonu tłumaczył brakiem pewności siebie, choć mógł zostać w klubie grającym w Lidze Mistrzów. Do Espanyolu wrócił w sezonie 2017/18, a później został jego kapitanem.
Po spadku Espanyolu czuł się odpowiedzialny za klub i nie chciał odchodzić tylko po to, by nadal grać w Primera División. Wspominał jednak, że piłka zdominowała jego życie: po nieudanych treningach zamykał się w pokoju i odsuwał od bliskich. Zwrócił się o pomoc do psychologa, którego polecił mu bramkarz Diego López, a później pracował również nad koncentracją i emocjami na boisku.
W 2021 roku pomógł Espanyolowi wrócić do najwyższej klasy rozgrywkowej. Awans przypieczętował bezbramkowy remis z Realem Saragossa, a mistrzostwo Segunda División zespół zapewnił sobie dopiero w ostatniej kolejce, mimo porażki z AD Alcorcón. Darder mówił, że dzień awansu przyniósł mu przede wszystkim ulgę, bo zwycięstwa w drugiej lidze traktował jako obowiązek.
W sierpniu 2023 roku przeniósł się do RCD Mallorca. Powrót na wyspę oznaczał dla niego możliwość grania blisko swoich ludzi i w klubie, o którym marzył jako dziecko. W 2024 roku wykorzystał decydujący rzut karny w półfinale Pucharu Króla przeciwko Realowi Sociedad, po wejściu na boisko w dogrywce. Finał z Athletic Club rozpoczął w podstawowym składzie, ale Mallorca przegrała w serii jedenastek po remisie 1:1.
To kreatywny środkowy pomocnik. Sam określa swoją rolę jako „ósemkę”, łączącą obowiązki defensywnego pomocnika i zawodnika ustawionego za napastnikami. Woli operować głębiej niż typowa „dziesiątka”; gdy w Espanyolu przesuwano go bliżej bramki i na bok, musiał dostosować się do mniejszej liczby kontaktów z piłką i innych zadań.
Z Hiszpanią do lat 17 dotarł do finału mistrzostw Europy w 2010 roku. Rozegrał cały finał, w którym Hiszpanie przegrali 1:2 z Anglią.
424
z 810 możliwych
0
1
6,6
Łącznie · Na 90 min