Środkowy pomocnik, który w 2024 roku wygrał z Wybrzeżem Kości Słoniowej Puchar Narodów Afryki.
Urodził się 7 maja 1995 roku w Paryżu. Piłkę zaczął kopać w Paris FC, potem trafił do FC Lorient, a w 2013 roku do akademii Manchesteru City. W 2014 roku, jako 18-latek, mówił, że od dawna kibicuje City i że wzoruje się na Yayi Touré, z którym łączą go ivoryjskie korzenie i pozycja w środku pola. W drużynie młodzieżowej City prowadził go Patrick Vieira.
Przez młodzieżowe reprezentacje Francji przeszedł od kategorii U-16 do U-19.
Do pierwszej drużyny City nie przebił się. W listopadzie 2014 roku został wypożyczony do Fulham z Championship, najpierw do końca stycznia, a potem do końca sezonu. Zadebiutował jako rezerwowy w meczu z Brighton & Hove Albion. Do lutego 2015 roku, od debiutu, zagrał dla trenera Kita Symonsa w każdym meczu, a sam mówił, że dojrzał dzięki regularnej grze i analizom wideo. Strzelił gola w meczu z Huddersfield Town.
Latem 2015 roku City wypożyczyło go na sezon do SC Bastia. W styczniu 2016 roku w meczu z Montpellier dostał czerwoną kartkę za uderzenie głową Jonasa Martina, a komisja dyscyplinarna ligi zawiesiła go na cztery mecze. Przeprosił na Twitterze klub, kolegów i kibiców oraz samego Martina. Latem 2016 roku przeszedł z City do Udinese Calcio, gdzie spędził cztery sezony.
W sierpniu 2020 roku podpisał czteroletni kontrakt z RC Lens, świeżo awansowanym do Ligue 1. We wrześniu 2021 roku związek zawodowy UNFP wybrał go piłkarzem miesiąca Ligue 1, a w maju 2022 roku zdobył nagrodę Marc-Viviena Foé dla najlepszego Afrykanina ligi francuskiej. Był wtedy kapitanem Lens. W sezonie 2022/2023 Lens zajęło drugie miejsce w Ligue 1, punkt za Paris Saint-Germain, i po raz pierwszy od 20 lat awansowało do Ligi Mistrzów.
18 lipca 2023 roku odszedł do saudyjskiego Al-Nassr. Lens potwierdziło wtedy, że ten klub spełnił klauzulę odstępnego, a Fofana podpisał trzyletni kontrakt. 2 stycznia 2025 roku wrócił do Ligue 1 i trafił do Stade Rennais. W lutym 2026 roku Rennes wypożyczyło go do FC Porto do końca sezonu 2025/2026. Porto, prowadzone przez Francesca Fariolego, zostało mistrzem Portugalii, a Fofana grał w nim od lutego do maja. 26 sierpnia 2026 roku wrócił do Porto na kolejne wypożyczenie z Rennes, do końca sezonu 2026/2027.
To pomocnik, który łączy pracę w obronie z grą do przodu: jako 19-latek w Fulham wyróżniał się dobrą kontrolą piłki, wyczuciem podania, odbiorem i długimi wbiegnięciami. W Lens, w sezonie 2021/2022, był dobry technicznie, bardzo obecny w powrotach za piłką, potrafił powtarzać intensywne wysiłki i był groźny w akcjach ofensywnych. W Porto grał w środku pola obok Alana Varely i Pablo Rosario.
3 kwietnia 2017 roku federacja Wybrzeża Kości Słoniowej ogłosiła, że Fofana i Maxwel Cornet zgodzili się grać dla Słoni, choć wcześniej występowali w młodzieżowych reprezentacjach Francji. W kadrze zadebiutował 11 listopada 2017 roku w przegranym 0:2 meczu eliminacji mistrzostw świata z Marokiem.
Na Pucharze Narodów Afryki rozgrywanym w Wybrzeżu Kości Słoniowej strzelił pierwszego gola turnieju: 13 stycznia 2024 roku w wygranym 2:0 meczu z Gwineą Bissau. W finale z Nigerią (2:1, 11 lutego 2024) wyszedł w podstawowym składzie, ale został zmieniony z powodu urazu.
Na mundialu 2026 zagrał od pierwszej minuty w wygranym 1:0 meczu z Ekwadorem.
0
0
Minuty w sezonie
19′2 z 9 meczów
Côte d’Ivoire
