
Środkowy pomocnik, który w 2024 roku wygrał z Wybrzeżem Kości Słoniowej Puchar Narodów Afryki.
Urodził się 7 maja 1995 roku w Paryżu. Piłkę zaczął kopać w Paris FC, potem trafił do FC Lorient, a w 2013 roku do akademii Manchesteru City. W 2014 roku, jako 18-latek, mówił, że od dawna kibicuje City i że wzoruje się na Yayi Touré, z którym łączą go ivoryjskie korzenie i pozycja w środku pola. W drużynie młodzieżowej City prowadził go Patrick Vieira.
Przez młodzieżowe reprezentacje Francji przeszedł od kategorii U-16 do U-19.
Do pierwszej drużyny City nie przebił się. W listopadzie 2014 roku został wypożyczony do Fulham z Championship, najpierw do końca stycznia, a potem do końca sezonu. Zadebiutował jako rezerwowy w meczu z Brighton & Hove Albion. Do lutego 2015 roku, od debiutu, zagrał dla trenera Kita Symonsa w każdym meczu, a sam mówił, że dojrzał dzięki regularnej grze i analizom wideo. Strzelił gola w meczu z Huddersfield Town.
Latem 2015 roku City wypożyczyło go na sezon do SC Bastia. W styczniu 2016 roku w meczu z Montpellier dostał czerwoną kartkę za uderzenie głową Jonasa Martina, a komisja dyscyplinarna ligi zawiesiła go na cztery mecze. Przeprosił na Twitterze klub, kolegów i kibiców oraz samego Martina. Latem 2016 roku przeszedł z City do Udinese Calcio, gdzie spędził cztery sezony.
W sierpniu 2020 roku podpisał czteroletni kontrakt z RC Lens, świeżo awansowanym do Ligue 1. We wrześniu 2021 roku związek zawodowy UNFP wybrał go piłkarzem miesiąca Ligue 1, a w maju 2022 roku zdobył nagrodę Marc-Viviena Foé dla najlepszego Afrykanina ligi francuskiej. Był wtedy kapitanem Lens. W sezonie 2022/2023 Lens zajęło drugie miejsce w Ligue 1, punkt za Paris Saint-Germain, i po raz pierwszy od 20 lat awansowało do Ligi Mistrzów.
18 lipca 2023 roku odszedł do saudyjskiego Al-Nassr. Lens potwierdziło wtedy, że ten klub spełnił klauzulę odstępnego, a Fofana podpisał trzyletni kontrakt. 2 stycznia 2025 roku wrócił do Ligue 1 i trafił do Stade Rennais. W lutym 2026 roku Rennes wypożyczyło go do FC Porto do końca sezonu 2025/2026. Porto, prowadzone przez Francesca Fariolego, zostało mistrzem Portugalii, a Fofana grał w nim od lutego do maja. 26 sierpnia 2026 roku wrócił do Porto na kolejne wypożyczenie z Rennes, do końca sezonu 2026/2027.
To pomocnik, który łączy pracę w obronie z grą do przodu: jako 19-latek w Fulham wyróżniał się dobrą kontrolą piłki, wyczuciem podania, odbiorem i długimi wbiegnięciami. W Lens, w sezonie 2021/2022, był dobry technicznie, bardzo obecny w powrotach za piłką, potrafił powtarzać intensywne wysiłki i był groźny w akcjach ofensywnych. W Porto grał w środku pola obok Alana Varely i Pablo Rosario.
3 kwietnia 2017 roku federacja Wybrzeża Kości Słoniowej ogłosiła, że Fofana i Maxwel Cornet zgodzili się grać dla Słoni, choć wcześniej występowali w młodzieżowych reprezentacjach Francji. W kadrze zadebiutował 11 listopada 2017 roku w przegranym 0:2 meczu eliminacji mistrzostw świata z Marokiem.
Na Pucharze Narodów Afryki rozgrywanym w Wybrzeżu Kości Słoniowej strzelił pierwszego gola turnieju: 13 stycznia 2024 roku w wygranym 2:0 meczu z Gwineą Bissau. W finale z Nigerią (2:1, 11 lutego 2024) wyszedł w podstawowym składzie, ale został zmieniony z powodu urazu.
Na mundialu 2026 zagrał od pierwszej minuty w wygranym 1:0 meczu z Ekwadorem.
0
0
6,5
Minuty w sezonie
35′3 z 11 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026/2027Puchar Ligi Portugalskiej | FC Porto | Puchar Ligi Portugalskiej | 1 | 78 | 0 | 0 |
| 2026Mistrzostwa Świata | Wybrzeże Kości Słoniowej | Mistrzostwa Świata | 2 | 92 | 0 | 0 |
| 2025/2026Primeira Liga | FC Porto | Primeira Liga | 12 | 295 | 3 | 0 |
| 2025/2026Liga Europy | FC Porto | Liga Europy | 4 | 317 | 0 | 0 |
| 2025/2026Ligue 1 | Stade Rennais | Ligue 1 | 12 | 668 | 1 | 0 |
| 2024/2025Ligue 1 | Stade Rennais | Ligue 1 | 16 | 844 | 1 | 1 |
| 2023/2024 | Al-Nassr | – | – | – | – | |
| 2022/2023Ligue 1 | RC Lens | Ligue 1 | 35 | 3078 | 7 | 5 |
| 2022/2023 | Stade Rennais | – | – | – | – | |
| 2021/2022Ligue 1 | RC Lens | Ligue 1 | 38 | 3368 | 8 | 1 |
| 2020/2021Ligue 1 | RC Lens | Ligue 1 | 30 | 2317 | 2 | 3 |
| 2019/2020Serie A | Udinese Calcio | Serie A | 32 | 2250 | 3 | 7 |
| 2019/2020Puchar Włoch | Udinese Calcio | Puchar Włoch | 3 | 172 | 0 | 1 |
| 2018/2019Serie A | Udinese Calcio | Serie A | 31 | 2645 | 2 | 4 |
| 2018/2019Puchar Włoch | Udinese Calcio | Puchar Włoch | 1 | 100 | 0 | 0 |
| 2017/2018Serie A | Udinese Calcio | Serie A | 27 | 1871 | 3 | 0 |
| 2017/2018Puchar Włoch | Udinese Calcio | Puchar Włoch | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2016/2017Serie A | Udinese Calcio | Serie A | 22 | 1824 | 5 | 1 |
| 2015/2016Ligue 1 | Bastia | Ligue 1 | 32 | 2301 | 1 | 2 |
| 2014/2015Championship | Fulham | Championship | 21 | 1148 | 1 | 0 |
| 2012/2013 | France U17 W | – | – | – | – | |
| 2012/2013 | Lorient II | – | – | – | – |
Seko Fofana ma 31 lat. Urodził się 7 maja 1995 roku.
Seko Fofana jest zawodnikiem klubu FC Porto (Primeira Liga).
Seko Fofana jest pomocnikiem i gra z numerem 42.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 6 meczów, 0 goli, 0 asyst (stan na 19 listopada 2026).
Seko Fofana urodził się w Paryżu, ma korzenie z Wybrzeża Kości Słoniowej i grał w młodzieżowych reprezentacjach Francji. Federacja Wybrzeża Kości Słoniowej ogłosiła 3 kwietnia 2017 roku, że zgodził się grać dla Słoni, a zadebiutował 11 listopada 2017 roku.
Seko Fofana strzelił pierwszego gola Pucharu Narodów Afryki 2024, 13 stycznia w wygranym 2:0 meczu z Gwineą Bissau. W finale z Nigerią (2:1) wyszedł w podstawowym składzie, ale został zmieniony z powodu urazu.
Seko Fofana odszedł z RC Lens do saudyjskiego Al-Nassr 18 lipca 2023 roku. Lens potwierdziło, że klub spełnił klauzulę odstępnego, a Fofana podpisał trzyletni kontrakt.
Seko Fofana zdobył mistrzostwo Portugalii w sezonie 2025/2026 z FC Porto, do którego Stade Rennais wypożyczyło go w lutym 2026 roku. Grał w nim od lutego do maja.