
Prawy obrońca łączący szybkie wejścia do ataku z doświadczeniem zdobytym w PSV i pod wodzą Diego Simeone.
Urodził się 13 stycznia 1992 roku w Medellín. Zaczynał w szkolnej drużynie Calasanz, gdzie trener Ceferino García dostrzegł jego szybkość i wytrzymałość. Do piętnastego roku życia grał w pomocy lub ataku, potem został bocznym obrońcą. Przez szkółkę Alexisa Garcíi trafił do La Equidad, w którym zadebiutował wśród seniorów jako siedemnastolatek.
Pierwsze lata w Europie spędził w Sportingu Lizbona. Po zmianie trenera na Sá Pinto został przesunięty do rezerw i przez rok trenował z drugą drużyną. Rozczarowanie próbował przekuć w pracę nad sobą: chciał być przygotowany, gdy pojawi się szansa w innym klubie.
W 2013 roku przeniósł się do PSV Eindhoven. Początek był trudny: w pierwszym ligowym występie na Philips Stadion został zmieniony już po półgodzinie. Musiał przywyknąć do nowej kultury, języka i cotygodniowej rywalizacji. Pomagał mu Phillip Cocu, który mówił po hiszpańsku. Z czasem Arias został podstawowym prawym obrońcą i zdobył z PSV trzy mistrzostwa Holandii. W sezonie 2017/18 otrzymał nagrodę dla najlepszego piłkarza Eredivisie, przyznaną na podstawie danych Opta.
W lipcu 2018 roku odszedł do Atlético Madryt. Dwa lata później wybrał Bayer Leverkusen, bo zależało mu na częstszej grze. Do decyzji przekonały go rozmowy z dyrektorem sportowym i trenerem Peterem Boszem. Zmiana oznaczała także inne zadania: po pracy z Simeone miał łączyć lepsze przygotowanie do obrony z ofensywną grą znaną mu z Holandii.
Wykorzystuje szybkość do wejść prawą flanką, dośrodkowań i diagonalnych ruchów w ataku. Pod wodzą Simeone uczył się uważniejszej gry w obronie. Sam podkreślał, że przy ustawieniu z czterema obrońcami najpierw musi zabezpieczyć swoją stronę, a dopiero potem dołączać do ataku i współpracować z partnerami.
Grał dla Kolumbii na mistrzostwach świata w 2014 i 2018 roku. Na pierwszym z tych turniejów wszedł za Pabla Armero w wygranym 3:0 meczu z Grecją. Cztery lata później wystąpił od początku przeciwko Polsce, również w zwycięskim spotkaniu 3:0, oraz w zakończonym porażką po rzutach karnych meczu 1/8 finału z Anglią.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Kolumbia | Mistrzostwa Świata | 1 | 87 | 0 | 0 |
| 2025/2026 | Bahia | – | – | – | – | |
| 2024/2025 | Bahia | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | FC Cincinnati | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Atlético Madryt | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Atlético Madryt | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Atlético Madryt | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Atlético Madryt | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Atlético Madryt | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | PSV Eindhoven | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | PSV Eindhoven | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | PSV Eindhoven | – | – | – | – | |
| 2014/2015 | PSV Eindhoven | – | – | – | – | |
| 2013/2014 | PSV Eindhoven | – | – | – | – | |
| 2012/2013 | Sporting Lizbona | – | – | – | – | |
| 2011/2012 | Sporting Lizbona | – | – | – | – | |
| 2010/2011 | Internacional de Bogota | – | – | – | – | |
| 2009/2010 | Internacional de Bogota | – | – | – | – |