
Lewonożny defensywny pomocnik z Japonii, zdobywca Pucharu Ligi Japonii 2025 z Sanfrecce Hiroshima i mistrz Azji U-23 z 2024 roku.
Urodził się 13 sierpnia 2002 roku w Nagano. Jako junior grał w AC Nagano Parceiro, a potem w drużynie U-18 Shonan Bellmare. W Shonan w 2020 roku, jeszcze jako uczeń ostatniej klasy liceum, zadebiutował w J1 League i zagrał w tamtym sezonie w 17 meczach. Rok później został formalnie włączony do pierwszej drużyny i stał się jej ważnym zawodnikiem.
W sierpniu 2022 roku Shonan wypożyczyło go do belgijskiego KV Kortrijk z opcją wykupu. Był to jego pierwszy zagraniczny klub. Po roku wrócił do Shonan i mówił wtedy, że w Belgii nie udało mu się zaistnieć i że na grę za granicą było dla niego jeszcze za wcześnie.
W 2025 roku przeszedł do Sanfrecce Hiroshima, co było jego pierwszą zmianą klubu w Japonii. W J1 League rozegrał tam 28 meczów. W październiku w półfinale Pucharu Ligi złamał kość twarzy i wrócił na boisko z maską ochronną. W finale 1 listopada na Stadionie Narodowym w Tokio, wygranym 3:1 z Kashiwa Reysol, zagrał od pierwszej minuty niemal do końca. Maskę zdjął po kilkunastu minutach, mimo zakazu sztabu medycznego. Pilnował wtedy Yoshiho Koizumiego, rozgrywającego Kashiwy. Mówił, że maska mu przeszkadzała i że chciał zdobyć tytuł. Został wybrany do jedenastki sezonu J1 League 2025.
30 grudnia 2025 roku Hiroshima ogłosiła jego transfer do Fortuny Düsseldorf z 2. Bundesligi. Zagrał dla niej w 13 meczach, a w serii dwunastu spotkań z rzędu wychodził w pierwszym składzie. Düsseldorf spadło do 3. Ligi. 10 czerwca 2026 roku FC Schalke 04 ogłosiło, że sprowadza go do Gelsenkirchen na cztery lata, do 30 czerwca 2030 roku.
5 września 2026 roku, w drugiej kolejce, po raz pierwszy wyszedł w podstawowym składzie Schalke w Bundeslidze i zagrał całe spotkanie z Bayernem Monachium, zakończone bezbramkowym remisem. Przebiegł wtedy 13,2 km, więcej niż jakikolwiek inny zawodnik obu drużyn.
Jest lewonożny i gra jako defensywny pomocnik. Ma opinię agresywnego odbiorcy piłki, który goni rywali, a po stracie od razu włącza pressing. Do jego mocnych stron należą dynamika, bieganie i intensywność, a w opinii dyrektora Schalke Youriego Muldera jest też zwinny. Sam uważał, że jego mocną stroną są pojedynki i odbiór, a w ataku radzi sobie gorzej.
Z reprezentacją Japonii U-17 pojechał na mistrzostwa świata U-17 w 2019 roku. W kwietniu i maju 2024 roku grał w reprezentacji U-23 na Pucharze Azji U-23 w Katarze. Wystąpił w pierwszym składzie w trzeciej kolejce grupowej, z Koreą Południową, przegranej 0:1, a Japonia wygrała turniej, pokonując w finale Uzbekistan 1:0.
W lipcu 2025 roku został dopisany do kadry na EAFF E-1 Championship w Korei Południowej w miejsce Soty Kawasakiego. W drugim meczu, z Chinami 12 lipca, zadebiutował w seniorskiej reprezentacji. Rozegrał pierwszą połowę w podstawowym składzie i zaliczył asystę przy golu Makiego Hosoyi. We wrześniu 2026 roku wrócił do kadry po przerwie od E-1; 28 września w meczu z Wenezuelą w Hiroszimie, wygranym 2:1, wszedł na boisko w 8. minucie za kontuzjowanego Kumasakę.
0
0
6,7
Minuty w sezonie
597′7 z 8 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/20262. Bundesliga | Fortuna Düsseldorf | 2. Bundesliga | 13 | 1109 | 0 | 2 |
| 2024/2025 | Sanfrecce Hiroszima | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Sanfrecce Hiroszima | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Shonan Bellmare | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Shonan Bellmare | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Shonan Bellmare | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Shonan Bellmare | – | – | – | – |





