Rywale Polaków: Czarnogóra

Czarnogóra 0:1 Czechy
Czarnogóra: M. Bożović, Zverotić, Savić, Dżudović, Pavicević, V. Bożović (79. Djalović), Vucinić, Drincić, Beqiraj (75. Delibasić), Damjanović (76. Vukcević), Jovetić.

Słowo więc o obecnym selekcjonerze reprezentacji Czarnogóry. Wspomniany Branko Brnović to były reprezentant Jugosławii, a także zawodnik takich klubów jak Partizan Belgrad czy RCD Espanyol. Jako czynny piłkarz występował na pozycji środkowego obrońcy, ale jego reprezentacja raczej z gry defensywnej nie słynie. Brnović to uczestnik mistrzostw świata z 1998 roku we Francji. Był podstawowym obrońcą reprezentacji Jugosławii, z którą zaszedł do 1/8 finału. Przegrany 1:2 mecz z Holandią był jego ostatnim w narodowych barwach. Zarówno jako zawodnik, jak i trener Brnović nie odnosił i nie odnosi wielkich sukcesów. Czwarte miejsce w lidze hiszpańskiej z Espanyolem Barcelona to najlepszy dorobek Brnovicia w piłkarskiej karierze. Reprezentacja Czarnogóry to pierwszy samodzielny, reprezentacyjny pracodawca. Wcześniej Brnović przez cztery lata był asystentem Zlatko Kranjcara.

Jeśli przyjrzymy się formacji obronnej Czarnogóry, dostrzeżemy tam kilka naprawdę interesujących nazwisk. Pierwsze z nich to Stefan Savić, który w poprzednim sezonie reprezentował barwy Manchesteru City. 21-latkowi trudno było jednak przedrzeć się do wyjściowego składu „The Citizens”, co dziwić akurat nie powinno. Od tego sezonu będzie grał we włoskiej Fiorentinie. Brak regularnych występów w Anglii nie miał jednak wpływu na to, że Savić jest podstawowym defensorem Czarnogóry. Dość pewne miejsce w składzie ma również gracz Crveny Zvezda, Milan Jovanović. W kadrze na mecz z Polską znalazł się także doświadczony Marko Basa, występujący na co dzień w OSC Lille. Rozpatrując blok obronny Czarnogóry i mając na względzie potencjał naszego ataku, bez wątpienia prezentuje się on przynajmniej dobrze. Mocniejsze reprezentacje raczej radziły sobie z forsowaniem defensywy. Tylko od dyspozycji naszych napastników zależy więc to, czy będziemy w stanie coś w Podgoricy ustrzelić.

Swoich szans nasi reprezentanci powinni upatrywać w drugiej linii. To właśnie pomoc wydaje się najsłabszą formacją drużyny Brnovicia – jeśli chodzi o aspekty defensywne oczywiście. Czarnogóra to przecież świetny Stevan Jovetić, ale piłkarz Fiorentiny to przede wszystkim zagrożenie dla naszej obrony. Próżno jednak szukać w zespole Czarnogóry ludzi od czarnej roboty. Największym walczakiem w drugiej linii jest Nikola Drincić, który nie stroni od ostrej i twardej gry. Wyłączenie z gry jednego jurnego zawodnika nie powinno być jednak problemem. Powołanie do kadry otrzymał także Vladimir Volkov, gracz Partizana Belgrad. Do tej pory kariery w reprezentacji nie zrobił, jednak nie wiadomo, czy Brnović nie da mu szansy w meczu z Polską. Volkov może pojawić się obok Drincicia w środku pola, ale w Partizanie dał się poznać z występów na pozycji lewego obrońcy. Ofensywna i efektowna gra nie przeszła w Czarnogórze niezauważona.

W końcu przyszedł czas na przedstawienie największej broni, a zarazem największej bolączki naszego przeciwnika. Czarnogórcy stawiają przede wszystkim na atak, co jest w pełni uzasadnione, jeśli spojrzymy na ofensywny potencjał. Jednak bardzo często sami nadziewają się właśnie na zbytnią grę do przodu. Zapominanie o defensywie kończy się stratą bramki, co z kolei doprowadza do gonienia wyniku, jeszcze bardziej ofensywnej gry i… resztę można sobie dopowiedzieć. Wspomniany Stevan Jovetić to bez wątpienia największa gwiazda zespołu. Zawodnik Fiorentiny może grać zarówno na pozycji napastnika, cofniętego napastnika, jak i skrzydłowego. Z każdego miejsca na boisku potrafi obsłużyć partnera bardzo dokładnym podaniem lub też samemu zakończyć akcję. To na nim opiera się gra Czarnogórców i to na nim powinna skupić się uwaga naszych obrońców, ale pod żadnym pozorem nie można zapominać o reszcie. Wszak Mirko Vucinić będzie tylko czyhał na moment nieuwagi naszych piłkarzy. Raz się urwie i po ptakach. A urywać się potrafi. Napastnik Juventusu nie jest ani szczególnie szybki, ani też wyszkolony technicznie, ale miewa nosa do bramek. W obecnym sezonie Serie A w dwóch meczach zdobył na razie co prawda tylko jednego gola, ale w obydwu pojedynkach schodził z boiska przed czasem.

W dużo lepszej dyspozycji jest Jovetić. On na swoim koncie ma już trzy trafienia i kontynuuje świetną grę z poprzedniego sezonu. Śmiem twierdzić – zapewne nie tylko ja – iż ekipy z Florencji nie byłoby w tym roku wśród drużyn Serie A, gdyby nie właśnie reprezentant Czarnogóry. Jovetić w kadrze nie był do tej pory zbytnio skuteczny, ale – jak już wspominałem – Stevan to nie tylko bramki. Czarnogórcy na pojedynek przeciwko drużynie Waldemara Fornalika prawie na pewno wyjdą w ustawieniu 4-5-1. Nie można się jednak tym zwieść. Boczni pomocnicy będą ustawieni bardzo ofensywnie, a bardzo możliwe, że miejsce jednego ze skrzydłowych zajmie Vucinić. Jeśli trener Brnović zdecyduje się zagrać agresywnie od pierwszej minuty (a na 90% tak będzie), pozycję wysuniętego napastnika zajmie Dejan Damjanović. Atakujący koreańskiej Superligi nie ma problemów ze zdobywaniem bramek na obczyźnie, dlatego jego nominacja do pierwszego składu wydaje się w tym momencie wręcz oczywista. Jedno jest pewne – nasi obrońcy muszą zachować koncentrację absolutnie przez pełne 90 minut i zrobić wszystko, aby Jovetić nie mógł w pełni rozwinąć skrzydeł.

W związku z krótką historią reprezentacji Czarnogóry piątkowy mecz będzie pierwszym pojedynkiem z Polakami. Nasza kadra mierzyła się jednak siedemnaście razy z Jugosławią – pięć zwycięstw, cztery porażki, pięć remisów. Dwukrotnie graliśmy z Serbią i Czarnogórą i dwukrotnie wygrywaliśmy. Z samą Serbią trzy razy remisowaliśmy i raz odnieśliśmy zwycięstwo. Czas napisać nową kartę historii, miejmy nadzieję, że udaną.

• Czarnogóra
• Polska

Czarnogóra 0:1 Czechy
Czarnogóra: M. Bożović, Zverotić, Savić, Dżudović, Pavicević, V. Bożović (79. Djalović), Vucinić, Drincić, Beqiraj (75. Delibasić), Damjanović (76. Vukcević), Jovetić.

Słowo więc o obecnym selekcjonerze reprezentacji Czarnogóry. Wspomniany Branko Brnović to były reprezentant Jugosławii, a także zawodnik takich klubów jak Partizan Belgrad czy RCD Espanyol. Jako czynny piłkarz występował na pozycji środkowego obrońcy, ale jego reprezentacja raczej z gry defensywnej nie słynie. Brnović to uczestnik mistrzostw świata z 1998 roku we Francji. Był podstawowym obrońcą reprezentacji Jugosławii, z którą zaszedł do 1/8 finału. Przegrany 1:2 mecz z Holandią był jego ostatnim w narodowych barwach. Zarówno jako zawodnik, jak i trener Brnović nie odnosił i nie odnosi wielkich sukcesów. Czwarte miejsce w lidze hiszpańskiej z Espanyolem Barcelona to najlepszy dorobek Brnovicia w piłkarskiej karierze. Reprezentacja Czarnogóry to pierwszy samodzielny, reprezentacyjny pracodawca. Wcześniej Brnović przez cztery lata był asystentem Zlatko Kranjcara.

Jeśli przyjrzymy się formacji obronnej Czarnogóry, dostrzeżemy tam kilka naprawdę interesujących nazwisk. Pierwsze z nich to Stefan Savić, który w poprzednim sezonie reprezentował barwy Manchesteru City. 21-latkowi trudno było jednak przedrzeć się do wyjściowego składu „The Citizens”, co dziwić akurat nie powinno. Od tego sezonu będzie grał we włoskiej Fiorentinie. Brak regularnych występów w Anglii nie miał jednak wpływu na to, że Savić jest podstawowym defensorem Czarnogóry. Dość pewne miejsce w składzie ma również gracz Crveny Zvezda, Milan Jovanović. W kadrze na mecz z Polską znalazł się także doświadczony Marko Basa, występujący na co dzień w OSC Lille. Rozpatrując blok obronny Czarnogóry i mając na względzie potencjał naszego ataku, bez wątpienia prezentuje się on przynajmniej dobrze. Mocniejsze reprezentacje raczej radziły sobie z forsowaniem defensywy. Tylko od dyspozycji naszych napastników zależy więc to, czy będziemy w stanie coś w Podgoricy ustrzelić.

Swoich szans nasi reprezentanci powinni upatrywać w drugiej linii. To właśnie pomoc wydaje się najsłabszą formacją drużyny Brnovicia – jeśli chodzi o aspekty defensywne oczywiście. Czarnogóra to przecież świetny Stevan Jovetić, ale piłkarz Fiorentiny to przede wszystkim zagrożenie dla naszej obrony. Próżno jednak szukać w zespole Czarnogóry ludzi od czarnej roboty. Największym walczakiem w drugiej linii jest Nikola Drincić, który nie stroni od ostrej i twardej gry. Wyłączenie z gry jednego jurnego zawodnika nie powinno być jednak problemem. Powołanie do kadry otrzymał także Vladimir Volkov, gracz Partizana Belgrad. Do tej pory kariery w reprezentacji nie zrobił, jednak nie wiadomo, czy Brnović nie da mu szansy w meczu z Polską. Volkov może pojawić się obok Drincicia w środku pola, ale w Partizanie dał się poznać z występów na pozycji lewego obrońcy. Ofensywna i efektowna gra nie przeszła w Czarnogórze niezauważona.

W końcu przyszedł czas na przedstawienie największej broni, a zarazem największej bolączki naszego przeciwnika. Czarnogórcy stawiają przede wszystkim na atak, co jest w pełni uzasadnione, jeśli spojrzymy na ofensywny potencjał. Jednak bardzo często sami nadziewają się właśnie na zbytnią grę do przodu. Zapominanie o defensywie kończy się stratą bramki, co z kolei doprowadza do gonienia wyniku, jeszcze bardziej ofensywnej gry i… resztę można sobie dopowiedzieć. Wspomniany Stevan Jovetić to bez wątpienia największa gwiazda zespołu. Zawodnik Fiorentiny może grać zarówno na pozycji napastnika, cofniętego napastnika, jak i skrzydłowego. Z każdego miejsca na boisku potrafi obsłużyć partnera bardzo dokładnym podaniem lub też samemu zakończyć akcję. To na nim opiera się gra Czarnogórców i to na nim powinna skupić się uwaga naszych obrońców, ale pod żadnym pozorem nie można zapominać o reszcie. Wszak Mirko Vucinić będzie tylko czyhał na moment nieuwagi naszych piłkarzy. Raz się urwie i po ptakach. A urywać się potrafi. Napastnik Juventusu nie jest ani szczególnie szybki, ani też wyszkolony technicznie, ale miewa nosa do bramek. W obecnym sezonie Serie A w dwóch meczach zdobył na razie co prawda tylko jednego gola, ale w obydwu pojedynkach schodził z boiska przed czasem.

W dużo lepszej dyspozycji jest Jovetić. On na swoim koncie ma już trzy trafienia i kontynuuje świetną grę z poprzedniego sezonu. Śmiem twierdzić – zapewne nie tylko ja – iż ekipy z Florencji nie byłoby w tym roku wśród drużyn Serie A, gdyby nie właśnie reprezentant Czarnogóry. Jovetić w kadrze nie był do tej pory zbytnio skuteczny, ale – jak już wspominałem – Stevan to nie tylko bramki. Czarnogórcy na pojedynek przeciwko drużynie Waldemara Fornalika prawie na pewno wyjdą w ustawieniu 4-5-1. Nie można się jednak tym zwieść. Boczni pomocnicy będą ustawieni bardzo ofensywnie, a bardzo możliwe, że miejsce jednego ze skrzydłowych zajmie Vucinić. Jeśli trener Brnović zdecyduje się zagrać agresywnie od pierwszej minuty (a na 90% tak będzie), pozycję wysuniętego napastnika zajmie Dejan Damjanović. Atakujący koreańskiej Superligi nie ma problemów ze zdobywaniem bramek na obczyźnie, dlatego jego nominacja do pierwszego składu wydaje się w tym momencie wręcz oczywista. Jedno jest pewne – nasi obrońcy muszą zachować koncentrację absolutnie przez pełne 90 minut i zrobić wszystko, aby Jovetić nie mógł w pełni rozwinąć skrzydeł.

W związku z krótką historią reprezentacji Czarnogóry piątkowy mecz będzie pierwszym pojedynkiem z Polakami. Nasza kadra mierzyła się jednak siedemnaście razy z Jugosławią – pięć zwycięstw, cztery porażki, pięć remisów. Dwukrotnie graliśmy z Serbią i Czarnogórą i dwukrotnie wygrywaliśmy. Z samą Serbią trzy razy remisowaliśmy i raz odnieśliśmy zwycięstwo. Czas napisać nową kartę historii, miejmy nadzieję, że udaną.