
Szybki i silny w pojedynkach obrońca z Rivery, który w rezerwach Barcelony uczył się gry piłką, a potem został kapitanem klubu.
Urodził się 7 marca 1999 roku w Riverze, mieście na granicy z Brazylią. Sam opowiadał, że wystarczy przejść przez ulicę, by znaleźć się w Brazylii; w domu mówiło się mieszanką hiszpańskiego i portugalskiego, a rodzina ma brazylijskie korzenie. Ojciec pracował przy wyrębie lasu i wyjeżdżał na dwa tygodnie, matka sprzątała.
Od szóstego roku życia grał w miejscowym Huracánie. Był ofensywnym pomocnikiem z numerem 10, wykonywał stałe fragmenty i nosił opaskę kapitana. Jako dziecko pojechał z drużyną zebraną przez Danubio na turniej do Argentyny i chciała go wtedy Boca Juniors, ale rodzice uznali, że jest za młody, by wyjeżdżać. W szkole był świetnym uczniem. Mając 13 lat, zadebiutował w pierwszej drużynie Huracánu w lidze regionalnej: wszedł przy stanie 0:1, strzelił gola z rzutu wolnego i pomógł wygrać mecz. Ojciec obwiązywał go wtedy bandażami, bo grał z dorosłymi.
W 2016 roku pojechał na testy do Rentistas w Montevideo. Za pierwszym razem trener nie zwrócił na niego uwagi, przy drugiej próbie klub chciał go już zatrudnić. Do 17. roku życia grał w ataku i w pomocy, a jego wzorem był Ronaldinho. Trener Rentistas Sergio Cabrera przekonywał go, że musi wybrać, czy chce być dobrym napastnikiem, czy obrońcą na lata. Araújo przeszedł do obrony i zaczął patrzeć na Carlesa Puyola, Rio Ferdinanda, Giorgia Chielliniego i Leonarda Bonucciego.
W Rentistas zadebiutował w drugiej lidze, a w 2017 roku przeszedł do pierwszoligowego Boston River. Asystent trenera Rubén Silva zostawał z nim po treningach i ćwiczył grę głową i przewidywanie. Araújo był też kapitanem młodzieżowych reprezentacji Urugwaju.
29 sierpnia 2018 roku Barcelona kupiła go za 1,7 mln euro plus zmienne, które mogły podnieść kwotę do 5,2 mln euro, i podpisała z nim pięcioletni kontrakt. Najpierw trafił do rezerw. Mówił, że najtrudniejsza w nowym klubie była piłka: na pierwszych treningach w ciasnych gierkach tracił ją przy każdym kontakcie, bo w Urugwaju obrońca miał przede wszystkim wybijać. Codziennie, przed treningiem i po nim, ćwiczył podania w małej klatce z metalowymi ściankami, nazywaną „plaza de toros”, czyli areną. Prosił też sztab trenera rezerw Xaviego Garcíi Pimienty o analizy wideo.
W La Lidze zadebiutował 6 października 2019 roku z Sevillą. Wszedł w 73. minucie, a w 87. dostał bezpośrednią czerwoną kartkę za przytrzymanie za koszulkę Javiera Hernándeza. Latem 2020 roku, choć trenował już z pierwszym zespołem, sam chciał zagrać w barażach rezerw o awans do Segunda División. Przed sezonem 2020/21 Barcelona dała mu numer 4, po Ronaldzie Koemanie, Pepie Guardioli i Ivanie Rakiticiu. Koeman, który dał mu regularną grę, chwalił jego odwagę i siłę.
W sezonie 2021/22 Araújo stał się liderem obrony Barcelony. 20 marca 2022 roku w Gran Derbi na Santiago Bernabéu Xavi wystawił go na prawej obronie przeciwko Viníciusowi Júniorowi. Araújo strzelił głową gola po dośrodkowaniu Ousmane'a Dembélé, a Barcelona wygrała 4:0. Vinícius nazwał go później najlepszym obrońcą, z jakim się mierzył. W lipcu 2023 roku piłkarze wybrali go trzecim kapitanem drużyny.
16 kwietnia 2024 roku, w rewanżu ćwierćfinału Ligi Mistrzów z Paris Saint-Germain, dostał czerwoną kartkę w 27. minucie. Xavi mówił, że ta decyzja zmieniła cały dwumecz, a PSG awansowało do półfinału. Po kontuzji i operacji Araújo wrócił na boisko po 181 dniach, w styczniu 2025 roku w meczu Pucharu Króla z Barbastro. W tym samym miesiącu przedłużył kontrakt do czerwca 2031 roku.
25 listopada 2025 roku na Stamford Bridge jako kapitan dostał przed przerwą drugą żółtą kartkę, a Barcelona przegrała z Chelsea 0:3. Kilka dni później klub zgodził się, by zrobił przerwę i zadbał o zdrowie psychiczne. Wrócił po sześciu tygodniach, w finale Superpucharu Hiszpanii z Realem Madryt w Dżuddzie: przed meczem przemawiał do drużyny w szatni, wszedł w doliczonym czasie, a po wygranej 3:2 koledzy podrzucali go i oddali mu prawo podniesienia trofeum. Od stycznia 2026 roku był kapitanem Barcelony. W marcu rozegrał dla niej 200. mecz, a po sezonie 2025/26 odebrał puchar za mistrzostwo Hiszpanii.
10 sierpnia 2026 roku Liverpool wypożyczył go na sezon z opcją wykupu. 9 września w pierwszym meczu Liverpoolu w Lidze Mistrzów, z Atlético Madryt, zagrał na prawej obronie i piętą wyłożył piłkę Dominikowi Szoboszlaiowi przy golu na 1:1.
To prawonożny środkowy obrońca, który może też grać na prawej obronie. Xavi wystawiał go tam w Gran Derbi przeciwko Viníciusowi Júniorowi. Jest bardzo szybki: w meczu z Alavés osiągnął prawie 35 km/h. Wygrywa pojedynki siłą i dobrze gra w powietrzu, co już w dzieciństwie wyróżniało go w Huracánie. Przy stałych fragmentach jest celem dośrodkowań w polu karnym rywala, a we własnym ustawia kolegów.
Przez cały mecz mówi i dyryguje obroną. Sam tłumaczy, że to jego sposób na koncentrację, a charakter i przywództwo wyniósł z urugwajskiej piłki. Xavi nazywał go jednym z najlepszych na świecie w grze bez piłki, ale mówił, że z piłką musi się poprawić, bo nie przeszedł szkolenia w Barcelonie od dziecka. Rozegranie z obrony nie jest jego największą siłą: krótkie podania czasem ściągają na drużynę pressing, a rywale, jak PSG Luisa Enrique, celowo zostawiali mu piłkę. Lepiej wychodzą mu długie, przekątne podania za linię obrony.
W pierwszej reprezentacji Urugwaju zadebiutował w październiku 2020 roku w przegranym 2:4 meczu eliminacji mundialu z Ekwadorem. Grał w parze z Diego Godínem.
We wrześniu 2022 roku w meczu z Iranem zerwał przyczep mięśnia przywodziciela i przeszedł operację. Pojechał na mundial w Katarze, ale nie zagrał w żadnym meczu. W listopadzie 2023 roku na La Bombonerze w Buenos Aires strzelił pierwszego gola w kadrze, otwierając wynik meczu eliminacji mundialu z Argentyną. Na mundial 2026 znów pojechał, ale przez uraz łydki nie wystąpił w żadnym meczu.
0
0
6,9
Minuty w sezonie
665′10 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Urugwaj | Mistrzostwa Świata | 0 | – | 0 | 0 |
| 2025/2026La Liga | FC Barcelona | La Liga | 24 | 1072 | 3 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | FC Barcelona | Liga Mistrzów | 10 | 451 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Hiszpanii | FC Barcelona | Puchar Hiszpanii | 3 | 117 | 1 | 0 |
| 2024/2025La Liga | FC Barcelona | La Liga | 12 | 766 | 1 | 1 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | FC Barcelona | Liga Mistrzów | 8 | 520 | 1 | 0 |
| 2024/2025Puchar Hiszpanii | FC Barcelona | Puchar Hiszpanii | 4 | 221 | 0 | 1 |
| 2023/2024La Liga | FC Barcelona | La Liga | 25 | 1994 | 1 | 2 |
| 2023/2024Puchar Hiszpanii | FC Barcelona | Puchar Hiszpanii | 2 | 210 | 0 | 0 |
| 2022/2023La Liga | FC Barcelona | La Liga | 22 | 1804 | 0 | 2 |
| 2022/2023Puchar Hiszpanii | FC Barcelona | Puchar Hiszpanii | 4 | 330 | 1 | 0 |
| 2021/2022La Liga | FC Barcelona | La Liga | 30 | 2290 | 4 | 0 |
| 2021/2022Puchar Hiszpanii | FC Barcelona | Puchar Hiszpanii | 2 | 165 | 0 | 0 |
| 2020/2021La Liga | FC Barcelona | La Liga | 24 | 1519 | 2 | 1 |
| 2020/2021Puchar Hiszpanii | FC Barcelona | Puchar Hiszpanii | 4 | 338 | 0 | 0 |
| 2019/2020La Liga | FC Barcelona | La Liga | 6 | 242 | 0 | 0 |
| 2018/2019 | Barcelona B | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Boston River | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Rentistas | – | – | – | – |
Ronald Araújo ma 27 lat. Urodził się 7 marca 1999 roku.
Ronald Araújo jest zawodnikiem klubu Liverpool (Premier League).
Ronald Araújo jest obrońcą i gra z numerem 33.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 15 meczów, 2 gole, 1 asysta (stan na 16 listopada 2026).
Ronald Araújo pochodzi z Rivery, miasta w Urugwaju na granicy z Brazylią. W domu mówiło się mieszanką hiszpańskiego i portugalskiego, a rodzina ma brazylijskie korzenie. Od szóstego roku życia grał w miejscowym Huracánie.
Ronald Araújo przeszedł do Barcelony 29 sierpnia 2018 roku za 1,7 mln euro plus zmienne, które mogły podnieść kwotę do 5,2 mln euro. Podpisał pięcioletni kontrakt i najpierw trafił do rezerw.
Ronald Araújo w lipcu 2023 roku został wybrany przez piłkarzy trzecim kapitanem Barcelony. Od stycznia 2026 roku był kapitanem drużyny.
Ronald Araújo to prawonożny środkowy obrońca, który może też grać na prawej obronie. Jest bardzo szybki i wygrywa pojedynki siłą oraz grą w powietrzu. Rozegranie z obrony nie jest jego największą siłą, lepiej wychodzą mu długie, przekątne podania za linię obrony.