Robin Fellhauer

Pochodzenie

Urodził się 21 stycznia 1998 roku w Mannheim. Wychował się w akademiach 1. FC Saarbrücken i SC Freiburg i zagrał w kilku młodzieżowych reprezentacjach Niemiec. Pierwszy zawodowy kontrakt podpisał latem 2019 roku w SV Elversberg.

Kariera

Do Elversberga przeniósł się z ośrodka szkoleniowego Freiburga pod koniec lata 2019 roku. Pierwszy sezon przerwała pandemia, a od sezonu 2020/2021 zaczął regularnie grać. Był podstawowym zawodnikiem w dwóch kolejnych sezonach Regionalligi oraz po awansach do 3. Ligi w 2022 roku i do 2. Bundesligi w 2023 roku. Niezależnie od pozycji, w obronie, w defensywie pomocy czy na prawej stronie, uchodził w zespole za ważny punkt oparcia.

W 2024 roku przedłużył umowę o trzy lata. Mówił wtedy, że chce brać na siebie więcej odpowiedzialności i pomóc ugruntować pozycję klubu w 2. Bundeslidze. W sezonie 2024/2025 był kapitanem Elversberga. W rewanżowym meczu barażowym z 1. FC Heidenheim, w którym zespół o włos minął awans do Bundesligi, strzelił gola na wyrównanie. W całym sezonie w 28 meczach strzelił siedem goli i zanotował cztery asysty.

W czerwcu 2025 roku przeszedł do FC Augsburg, z umową do 30 czerwca 2029 roku. Przyznawał, że gra w Bundeslidze zawsze była jego głównym celem. Dyrektor zarządzający Michael Ströll mówił, że pasuje do oczekiwań klubu: jest dobry w bieganiu i pojedynkach, można go ustawiać na różnych pozycjach i ma też atuty w ofensywie.

10 października 2026 roku w meczu z Bayernem Monachium w Augsburgu przejął piłkę, którą Manuel Neuer próbował wybić zaraz po rozpoczęciu gry, i strzelił do pustej bramki. Padło 1:0 po ośmiu sekundach, co było wtedy najszybszym golem w historii Bundesligi. Poprzedni rekord, dziewięć sekund, należał do Kevina Vollanda (Hoffenheim, 2015, także przeciw Bayernowi) i Karima Bellarabiego (Bayer Leverkusen, 2014, przeciw Borussii Dortmund). Fellhauer mówił po nim, że jest teraz częścią czegoś wielkiego, bo w jednej statystyce jest na samym szczycie.

Styl gry

Klub z Augsburga opisywał go jako zawodnika mocnego w bieganiu i pojedynkach, wszechstronnego i groźnego także w ofensywie. W Elversbergu grał jako prawy obrońca, defensywny pomocnik i środkowy obrońca. W pierwszych meczach sezonu Regionalligi wyróżniały go twarde wejścia w pojedynki i szybkie wbiegnięcia z piłką prawym skrzydłem.