Robert, why?

W nie najlepszej sytuacji znajduje się też w tym momencie Japończyk Shinji Kagawa. Piłkarz z Kraju Kwitnącej Wiśni trafił na Old Trafford latem 2012 roku. – Będę nosił ten klub, tych fanów i to miasto w swoim sercu już zawsze, a także będę śledził wyniki tego zespołu z wielkim zainteresowaniem – powiedział po odejściu z Singal Iduna Park filigranowy pomocnik. Wcześniej sir Alex Ferguson, a obecnie David Moyes stara się, by jego obietnica była spełniana. Azjata ma dużo czasu na śledzenie losów swojego byłego pracodawcy, bo notorycznie sadzany jest albo na ławce rezerwowych, albo na trybunach. Co jest powodem tego, że świetnie prosperujący zawodnik nie dostaje szans na grę? Sam zainteresowany skwitował to krótko: – Spytajcie Moyesa.

Podobne kłopoty z wywalczeniem miejsca w jedenastce mają Ivan Perisić i Mario Goetze. O ile sytuacja tego pierwszego nigdy nie była różowa, o tyle Niemiec miejsce w składzie miał zapewnione niemal zawsze. W BVB był kimś wyjątkowym, w Monachium jest jednym z wielu. Może to proste i banalne, ale jakże prawdziwe. Co więc skłoniło go do zmiany otoczenia? Chęć poznania czegoś nowego? Chęć osiągnięcia czegoś więcej? A może zwyczajnie chodziło o pieniądze? To nie nasza sprawa, ale czy ten młody chłopak nie robi kroku w tył? 21-latek z największego bohatera Westfalii staje się Judaszem, którym został okrzyknięty tuż przed rewanżowym półfinałowym spotkaniem z Realem Madryt. Do końca swojej przygody z klubem z Signal Iduna Park nie odgrywał już tak ważnej roli, tym samym tracąc okazję do występu w finale Ligi Mistrzów.

Polak mądry po szkodzie

Co łączy wyżej wymienionych piłkarzy? Niemal wszyscy zatrzymali swoje kariery, popełniając głupie błędy transferowe. Do listy tych, którzy się pomylili, można dopisać jeszcze nazwiska Nuriego Sahina i Felipe Santany, a kto wie, czy w najbliższym czasie nie trafi na nią nazwisko Lewandowskiego? Transferowa saga z nim w roli głównej trwa już mniej więcej półtora roku, a jej zakończenie nastąpi prawdopodobnie za dwa miesiące. Plotkami o przyszłości Polaka są zmęczeni już wszyscy. Kibice, dziennikarze i jak się dziś okazało… sam główny aktor spektaklu: – Chcę w przyszłym sezonie przeżyć coś nowego, mimo że w Dortmundzie czuję się bardzo dobrze. Teraz nie mogę nic powiedzieć, ale zapewniam o jednym – po Nowym Roku wszyscy poznają moją decyzję. Nikt nie musi już dzwonić do mojego menedżera czy do mnie, bo zadecydowałem już o swojej przyszłości. Teraz w pełni koncentruję się na grze w BVB i nie chcę myśleć o niczym innym – przyznał piłkarz w wywiadzie dla niemieckich mediów.

Po tych słowach nietrudno się domyśleć, że Robert zmieni swojego pracodawcę, ale czy tak rzeczywiście musiało się stać? Czy gdyby Lewandowski nie rozgłaszał wszem i wobec, że już odchodzi, nie byłoby możliwości przedłużenia kontraktu z klubem z SIP? Oczywiście, nie wiemy, czy po cichu nie są prowadzone jakieś rozmowy na temat jego umowy z klubem. Tylko czy to miałoby jeszcze jakiś sens?

Trenerski kunszt czy przypadek?

Warto też zastanowić się nad jeszcze jednym. Wspominaliśmy o osobie Juergena Kloppa. Współczesna era Borussii Dortmund przyszła przecież za jego kadencji i to on wykreował wszystkie te gwiazdy. Najlepszym przykładem jest chyba Nuri Sahin. Turek przez dwa sezony ogrywał się na niemieckich boiskach, jednak do znakomitej postawy było mu daleko. Wszystko zmieniło się po powrocie z wypożyczenia z Holandii, kiedy to od razu stał się ważną figurą na szachownicy niemieckiego szkoleniowca. Po kolejnych trzech latach urodzony za naszą zachodnią granicą piłkarz trafił do Realu Madryt. Pod wodzą Jose Mourinho nie spisywał się zbyt dobrze i na stałe zagrzał miejsce na ławce rezerwowych. Sytuacja nie zmieniła się po wypożyczeniu na Anfield, bo i tam z zawodnika znad cieśniny Bosfor niczego nie wyciśnięto. Co w sobie ma trener Klopp, że jest w stanie wykrzesać ze swoich podopiecznych tak dużo? Nie można mówić tu o przypadku, bo przeglądając karty historii, trudno znaleźć nazwiska, które znakomicie grały w BVB, a następnie fatalnie spisywały się w nowym otoczeniu.

Nadzieja umiera ostatnia

Mam nadzieję, że jeśli „Lewy” chce odejść, to nie zmarnuje swojej kariery jak Ebi Smolarek, który po transferze do Racingu Santander zniszczył to, na co pracował przez długi czas. Jeśli jednak popełni błąd, to musi pamiętać, że w Dortmundzie nie ma już czego szukać. Niemal wszyscy piłkarze, których nazwiska przytaczaliśmy wcześniej (poza Goetzem i Santaną), rozstawali się z klubem w pokojowym nastroju, a kibice rozumieli ich decyzje. Dzięki temu też drzwi na Westfallenstadion są dla nich wciąż otwarte. Niestety, Robert sam sobie zatrzasnął je przed nosem. Oby tylko nie przytrzasnął sobie przy tym palców, bo skończy się to niemiłosiernie boleśnie.