Reprezentacja Polski U-21 w sobotę podjęła próbę rozegrania meczu piłkarskiego z reprezentacją Portugalii. Niestety same chęci nie wystarczyły, o czym dosadnie się przekonaliśmy. Był to oczywiście mecz o wszystko, bo mecz otwarcia także został przez nas przegrany. Finalnie został nam tylko mecz o honor. Na szczęście zmartwieni porażką będziemy tylko my, kibice. Bo przecież nie będzie się martwił PZPN oraz nie będzie martwiła się połowa piłkarzy, która wolałaby grać w pierwszej reprezentacji.
Po tym meczu najsmutniejsze jest to, że za kilka lat połowa tego składu Portugalii wyląduje w PKO BP Ekstraklasie bądź 4. lidze hiszpańskiej. A jak to wygląda u nas? Połowa naszej kadry młodzieżowej nie dostała powołania do głównej reprezentacji, bo tak wylosowało koło fortuny. Trelowski, Abramowicz, Gurgul, Kozubal, Fornalczyk, Kozłowski, Pieńko… Przecież gdyby Michał Probierz powołał dwóch albo trzech zawodników z tego grona na czerwcowe zgrupowanie, to każdy przyjąłby to bez większego zaskoczenia. Tak naprawdę to nie tacy piłkarze już na tę seniorską reprezentację przyjeżdżali.
Chaos personalny i taktyczny
Mocne personalia to nie wszystko. Pasuje jeszcze jakoś logicznie je ułożyć, prawda? Tutaj selekcjoner Majewski zawiódł. Choć to, że selekcjoner Majewski zawodzi, jest już trochę formalnością. Prawy obrońca Pyrka, powołany prosto z rezerw Piasta, drugi mecz z rzędu gra na lewym wahadle. Na półlewym stoperze gra lewy obrońca Lecha Poznań Michał Gurgul. Obok niego Mosór, który pomimo wyniku zaliczył dobry występ i… Peda, który błąka się po klubach Serie B. Gdy po 45 minutach trzeba było gonić wynik, trener Majewski wpuścił defensywnego bocznego obrońcę Lubereckiego, a za Marczuka wystawił na wahadle Szmyta. Kajetan Szmyt ósmy występ w swojej karierze na wahadle, taka ciekawostka.
Inna kwestia jest też taka, że w porównaniu do poprzedniego spotkania trener Majewski zrobił tylko jedną zmianę. Zamiast Kozubala wystawił Łegowskiego. Zamiast wyciągnąć wnioski po porażce, selekcjoner zmienił tylko jednego zawodnika, który akurat nie rozegrał wtedy złego spotkania. Co miał dać Łęgowski, czego w meczu z Gruzją nie dał Kozubal? Jaki był zamysł selekcjonera stojący za tą decyzją? Krótko mówiąc, jaki był w tym cel?
Obiecujący początek, potem brutalna weryfikacja
W teorii można powiedzieć, że pierwszy kwadrans nie był najgorszy. Wyszliśmy w systemie 5-4-1, z głęboką linią defensywną, przy okazji skutecznie przesuwając. Rywal w ofensywie nie dał żadnych konkretów, a nam udało się trochę pod jego bramką namieszać. Tamten okres podbudował naszą pewność siebie, przez co zaczęliśmy atakować coraz większą liczbą zawodników. Problem pojawił się wtedy, gdy Portugalczycy się obudzili. Trener Jorge nie musiał tak w zasadzie aplikować żadnych poprawek taktycznych. Wystarczyło, że dwóch portugalskich skrzydłowych (Quenda oraz Fernandes) zaczęło szybko biegać, a nasza obrona z automatu stała się dziurawa jak ser szwajcarski. Po pierwszym golu nasi stoperzy mieli miękkie kolana oraz niskie morale, co poskutkowało drugą oraz trzecią bramką.
