Estonia
Stoper, siedmiokrotny piłkarz roku w Estonii, który z AZ zdobył mistrzostwo Holandii, a z Liverpoolem dotarł do finału Ligi Mistrzów.
Ragnar Klavan urodził się w 1985 roku w Viljandi. Wspominał, że gdy miał osiem lub dziewięć lat, Mart Poom przyjechał do Viljandi i prowadził piłkarskie zajęcia. Poom był jego idolem i jedną z inspiracji do marzenia o Premier League.
W 2003 roku został mistrzem Estonii z Florą Tallinn. W styczniu 2009 roku przeszedł z Heraclesa Almelo do AZ Alkmaar, z którym jeszcze w tym samym roku wygrał Eredivisie. W lipcu 2012 roku przeniósł się do FC Augsburg.
Mimo stabilnej pozycji w Niemczech nadal chciał trafić do Anglii: wspominał, że koledzy z Augsburga pytali go, dlaczego dokłada sobie indywidualne treningi. Odpowiadał, że wciąż ma marzenie o Premier League, i pracował nad nim także w wieku trzydziestu lat. W lipcu 2016 roku został zawodnikiem Liverpoolu. Opowiadał później, że gdy agent przekazał mu zainteresowanie klubu z Liverpoolu, najpierw zapytał, czy chodzi o Everton.
Debiut w Liverpoolu zaliczył na otwarcie sezonu 2016/2017 w wygranym 4:3 wyjazdowym meczu z Arsenalem. 1 stycznia 2018 roku jego gol w doliczonym czasie zapewnił Liverpoolowi zwycięstwo 2:1 nad Burnley. Klavan tłumaczył, że nie świętował długo, bo myślał przede wszystkim o tym, że mecz jeszcze się nie skończył. Brał też udział w kampanii Ligi Mistrzów 2017/2018, którą Liverpool zakończył przegranym finałem z Realem Madryt.
Latem 2018 roku przeszedł do Cagliari Calcio. Jednym z powodów tej decyzji była chęć poznania włoskiego futbolu, w którym większy nacisk kładziono na taktykę obronną. W lipcu 2021 roku wrócił do Estonii i dołączył do Paide Linnameeskond. W maju 2022 roku wystąpił w podstawowym składzie Paide w wygranym 1:0 po dogrywce finale Pucharu Estonii z Nõmme Kalju.
Na koniec zawodowej kariery grał w Tallinna Kalev, a jej zakończenie ogłosił 10 grudnia 2024 roku. Pełnił też funkcję prezesa Tallinna Kalev i mówił, że chce dzielić się doświadczeniem z młodymi piłkarzami.
Początkowo grał w pomocy i na lewej obronie, a Louis van Gaal w AZ Alkmaar przestawił go na stopera. Sam mówił, że lubi rozgrywać piłkę, a od Paola Maldiniego chciał czerpać spokój na boisku. Opisywał się jako nieśmiały i samokrytyczny; uważał, że te cechy skłaniały go do dodatkowej pracy na treningach.
W reprezentacji Estonii zadebiutował w 2003 roku jako siedemnastolatek, wychodząc w podstawowym składzie przeciwko Litwie. Pierwszą bramkę dla kadry zdobył w 2006 roku w zremisowanym 1:1 sparingu z Nową Zelandią.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2024/2025Liga Konferencji | Tallinna Kalev | Liga Konferencji | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Estonia | Eliminacje ME | 1 | 90 | 0 | 0 |
