
Brazylijski stoper z niemieckim paszportem, wychowanek Coritiby i brązowy medalista mistrzostw świata U-17 w 2017 roku.
Urodził się 10 listopada 2000 roku w Kurytybie. Wychowywał się w Coritibie, a oprócz brazylijskiego ma też niemiecki paszport. Latem 2017 roku opuścił juniorów Coritiby i przeniósł się do Włoch, do drużyny U-19 Atalanty Bergamo.
W Atalancie nigdy nie zagrał w pierwszym zespole. Sezon 2020/2021 spędził na wypożyczeniu w Pescarze, w Serie B. 20 lipca 2021 roku Atalanta wypożyczyła go do holenderskiego N.E.C. Nijmegen. Dyrektor techniczny N.E.C. Ted van Leeuwen mówił, że Guth jest znany z finezji i siły w pojedynkach, a Atalanta chciała, żeby zrobił kolejny krok w lidze najwyższego poziomu. Holandię uznano za dobre miejsce do nauki, bo gra obrońcy w Eredivisie jest wymagająca.
21 lipca 2022 roku Fortuna Sittard kupiła go od Atalanty i związała z nim pięcioletnią umową. Dyrektor techniczny Fortuny Sjoerd Ars mówił, że klub widzi w nim nowoczesnego, kompletnego obrońcę, który razem z Siovasem ma stworzyć świetną parę stoperów. W Sittard stał się filarem obrony i ulubieńcem kibiców. 6 października 2024 roku strzelił głową zwycięskiego gola z rzutu rożnego w 79. minucie meczu z AZ Alkmaar (1:0).
W zimowej przerwie sezonu 2024/2025 dał znać klubowi, że chce odejść. 25 lipca 2025 roku Fortuna sprzedała go do argentyńskiego Club Atlético Talleres, prowadzonego wtedy przez Carlosa Téveza. W Argentynie nie zdobył jednak stałego miejsca w składzie i grał rzadko. W maju 2026 roku Tévez przestał być trenerem Talleres, a jego następcą został Jorge Sampaoli.
19 sierpnia 2026 roku Guth wrócił do Fortuny Sittard i podpisał umowę na jeden sezon. Powiedział, że w Sittard zawsze czuł uznanie i że w ważnym momencie kariery mógł się tam rozwijać. W swoim pierwszym meczu po powrocie, przegranym 0:2 z AZ, wszedł z ławki. Trener Danny Buijs, z którym wcześniej pracował, mówił po nim, że wystarczyło dwadzieścia minut, żeby było widać, że na boisko wchodzi „kerel”, czyli twardy facet, który potrafi bronić.
Prawonożny stoper. Buijs wymieniał jego zalety: umiejętności defensywne, siłę w pojedynkach, grę głową, inicjatywę, przywództwo i umiejętność wspierania kolegów na boisku.
We wrześniu 2017 roku trener Carlos Amadeu powołał go do 21-osobowej kadry Brazylii U-17 na mistrzostwa świata w Indiach. Brazylia zajęła w turnieju trzecie miejsce, a mistrzem świata została Anglia.
1
co 666 minut
1
7,0
Minuty w sezonie
666′9 z 11 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026 | Talleres Cordoba | – | – | – | – | |
| 2024/2025Eredivisie | Fortuna Sittard | Eredivisie | 7 | 630 | 1 | 0 |
| 2023/2024 | Fortuna Sittard | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Fortuna Sittard | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | NEC Nijmegen | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Pescara | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Atalanta Bergamo | – | – | – | – |