Przeznaczony do gry w Anglii

Dojrzały młodzieniec

Obecny kontrakt 15-krotnego reprezentanta „Oranje” z PSV wygasa 30 czerwca 2018 r. Jeżeli holenderski zespół ma zamiar zarobić na transferze swego podopiecznego solidne pieniądze, a tak bez wątpienia jest, nadchodzące lato stanowi świetną okazję, by zrealizować swoje zamiary. Niemiecki portal www.transfermarkt.de, zajmujący się wyceną piłkarzy, oszacował wartość Depaya na kwotę 15 mln euro. Znając jednak życie, Roman Abramowicz i jemu podobni będą musieli zapłacić Eindhoven dużo więcej. Jeżeli prawie rok temu David Luiz kosztował Paris Saint-Germain ok. 50 mln funtów, to ile trzeba pobrać gotówki z konta, żeby sfinalizować transfer M.D.? Prawonożny gracz posiada wielkie umiejętności, osiąga sukcesy nie tylko w klubie, ale też w reprezentacji, a dodatkowo ma 20 lat i zmierza po koronę króla strzelców holenderskiej ekstraklasy.

Sam zawodnik także nie ukrywa, że czuje się gotowy, by wskoczyć na kolejny piłkarski poziom i spróbować swoich sił za granicą. Do tej pory grał jedynie w Kraju Tulipanów (VV Moordrecht, Sparta Roterdam i PSV). Choć Eredivisie jest uznawana za silną ligę, daleko jej jeszcze do angielskiej odpowiedniczki. Mierzący 176 cm wzrostu napastnik zdobył na ojczystej ziemi krajowy puchar (2012) i już może cieszyć się z pierwszego mistrzostwa ligi, choć do końca sezonu pozostały jeszcze dwie kolejki. „Czerwono-biali” zajmują pierwsze miejsce w tabeli, mając aż 14 punktów przewagi nad drugim Ajaksem Amsterdam, a tytuł zapewnili sobie tydzień temu, pokonując przed własną publicznością SC Heerenveen 4:1. Jedną z bramek dla zwycięzców zdobył oczywiście Memphis.

Czy tak bramkostrzelny zawodnik, którym jest wychowanek Moordrechtu, może po wakacjach dalej zadziwiać swoją grą rodaków? Odpowiedź brzmi następująco: nie! Nadszedł czas wyfrunąć z gniazda i poszukać szczęścia gdzie indziej. Jeżeli Depay pozostałby w Holandii jeszcze przez rok, pewnie nie straciłby na tym zbyt wiele, ale po co ma czekać z wyjazdem, kiedy już teraz jest na niego gotowy? Świeżo upieczony mistrz kraju to gracz dojrzały, zrównoważony i wyjątkowo spokojny jak na swój wiek. Nie wywołuje skandali, przykłada się do treningów, a jego największą słabość stanowią tatuaże, którymi przyozdobił znaczną część swojego ciała. Miejmy zatem nadzieję, że w Anglii pozostanie równie dobrze ułożonym młodym człowiekiem. A walizki już może zacząć pakować, bo jesteśmy pewni, że PSV zechce zarobić na nim już latem ogromne pieniądze, zamiast czekać kolejny sezon, ryzykując, że przydarzy mu się poważna kontuzja i jego wartość gwałtownie spadnie.

Reprezentacyjne sukcesy

A na jej aktualną wysokość, o czym pisaliśmy w jednym z wcześniejszych akapitów, składają się bardzo dobre występy na niwie reprezentacyjnej. Do tej pory Depay rozegrał dla dorosłej kadry Holandii 15 spotkań, zadebiutował w niej 15 października 2013 r. podczas zwycięskiego spotkania eliminacyjnego do brazylijskich mistrzostw globu z Turcją (2:0). To właśnie dzięki ówczesnemu selekcjonerowi, Louisowi van Gaalowi, Memphis coraz częściej zaczął bywać powoływany do meczów drużyny narodowej, a jego dobra gra sprawiła, że pojechał także do Kraju Kawy, by pomóc kolegom dokonać tego, czego nie zdołali osiągnąć cztery lata wcześniej, gdy mundial rozgrywano w Republice Południowej Afryki. Wtedy to Holendrzy dotarli od wielkiego finału, w którym po dogrywce musieli jednak uznać wyższość rewelacyjnych Hiszpanów.

https://www.youtube.com/watch?v=gCQde4xH0-4

Niestety, w Ameryce Południowej wynik końcowy teamu „Oranje” okazał się ciut gorszy, ponieważ zajął on ostatnie miejsce na podium. W półfinale lepsza od chłopców LvG okazała się ekipa Argentyny, ale dla najbardziej pożądanego obecnie zawodnika młodego pokolenia turniej World Cup 2014 był bardzo udany. Nie tylko dlatego, że zdobył na nim brązowy medal (3:0 z gospodarzami), ale też z innego powodu. Otóż ulubieniec kibiców PSV doskonale wykorzystał możliwość zaprezentowania swoich wielkich umiejętności szerszemu gronu sympatyków piłki nożnej na całym świecie oraz skautom najsłynniejszych klubów. W ich notesach nazwisko atakującego podkreślone zostało zapewne grubą kreską, gdyż obserwowany przez nich futbolista — gdy grał — nie zawodził. Zdobył dla swojego zespołu dwie bramki, dokładając do tego asystę oraz niezliczoną ilość dryblingów, strzałów czy sprintów. Dla Depaya zajęcie trzeciego miejsca było dużym sukcesem, ale jeszcze większe odnosił, grając w młodzieżowych sekcjach Holendrów. W 2011 r. mógł cieszyć się ze zdobycia mistrzostwa Europy jako członek drużyny U-17. Jego zespół wygrał finałowe spotkanie z Niemcami aż 5:2, a Memphis zdobył jednego golo.

Podtrzymać piękną tradycję 

Transfer na Wyspy byłby doskonałą okazją dla Holendra do wzmocnienia (i tak już bardzo silnej) pozycji w reprezentacji. Wiadomo przecież, że im lepszy klub, tym większe szanse pokazania się selekcjonerowi, którego funkcję od kilku miesięcy sprawuje Guus Hiddink. Ponadto po boiskach Premier League biegało wielu świetnych rodaków Depaya i ewentualne zasilenie szeregów któregoś z angielskich teamów byłoby dla niego okazją do pokazania, że nie odbiega od nich sportową jakością.

[interaction id=”553e576aa39598ff0576b317″]

Kiedy przyszła gwiazda Eindhoven ganiała po podwórku za piłką, ucząc się podstaw futbolu, jego starsi koledzy, legitymujący się holenderską narodowością, zdobywali kolejne trofea na brytyjskiej ziemi. Jaap Stam uznawany był na przełomie XX i XXI w. za obrońcę doskonałego. Nie bez powodu nadano mu przydomek „Skała”. Swoim wyglądem budził strach u przeciwników, a ich akcje zaczepne stopował w mgnieniu oka. Z Manchesterem United trzykrotnie zdobywał mistrzostwo, a później święcił kolejne triumfy już jako zawodnik włoskiego Milanu. We Włoszech, kraju, który wydał na świat najwięcej wybitnych defensorów, udowodnił, że jest profesorem w swoim fachu. Do bogatej listy osiągnięć dopisał m.in. Puchar Ligi Mistrzów.

Mniej więcej w tym samym czasie, gdy Staam raczył swoją grą kibiców „Czerwonych Diabłów”, inne drużyny Premiership miały równie wielką pociechę z gry jego rodaków. Jimmy Floyd Hasslebaink zdobywał mnóstwo goli dla londyńskiej Chelsea, a Dennis Bergkamp i Marc Overmars sięgali z lokalnym rywalem „The Blues”, Arsenalem, po kolejne trofea. Później na Wyspy przybyli m.in. Edwin van der Sar, Ruud van Nistelrooy, Arjen Robben, Robin van Persie oraz Rafael van der Vaart. Każde z tych nazwisk nawet dziś wspominane jest przez Brytyjczyków bardzo miło i chyba nadchodzi pora, aby dołączyć do nich kolejne. Nie chodzi tu jednak o Daleya Blinda, który gra w Manchesterze United, ale jego młodszego i bardziej utalentowanego kumpla, Memphisa Depaya.