Poznajmy mistrza: Manchester United

W tym samym czasie trwała walka United na innych frontach. Manchester United był drużyną, która straciła najmniej goli (jeden) w fazie grupowej. Podczas pierwszego meczu z Rangersami kontuzji nabawił się Antonio Valencia. Ekwadorczyk pauzował przez cztery miesiące. Piłkarze United dobrze radzili sobie również w Pucharze Anglii. Do półfinału rozgrywanego na Wembley doszli, eliminując wcześniej kolejno Liverpool FC, Southampton, Crawley Town i Arsenal. Niestety w półfinale polegli, uznając wyższość sąsiada zza miedzy – Manchesteru City. Nieco wcześniej skończyli rywalizację o Puchar Ligi Angielskiej. Dotarli do ćwierćfinału i pod koniec listopada zostali wyeliminowani przez zespół Avrama Granta.

W 25. kolejce Manchester United poniósł pierwszą porażkę w lidze. Miało to miejsce na Moulineux. „Czerwone Diabły” przegrały 1:2 z ostatnią drużyną stawki i wtedy sytuacja w lidze zaczęła się komplikować. Po wygranym meczu z Wigan (4:0) i Manchesterem City (2:1), w którym Rooney popisał się przepięknym golem z przewrotki, przyszła pora na kolejne porażki. Manchester przegrał przełożony mecz z Chelsea i rewanżowe spotkanie z Liverpoolem. Dziewięć kolejek przed zakończeniem rozgrywek drugi w tabeli Arsenal zbliżył się do zespołu prowadzonego przez sir Aleksa Fergusona na dwa punkty. Mówiło się wtedy, że losy tytułu rozstrzygną się w 35. kolejce, pomiędzy tymi dwoma zespołami w meczu na Emirates, który miał się odbyć 1 maja. Waga tego spotkania zmalała jednak, ponieważ zespół prowadzony przez Arsene’a Wengera często gubił punkty i dał się wyprzedzić Chelsea, która, zaznając głębokiego kryzysu w środku sezonu, jakby odżyła. Manchester przegrał z „Kanonierami” i podopiecznym Fergusona ciśnienie znacznie się podniosło, ponieważ „The Blues” mieli United na wyciągnięcie ręki, tracąc zaledwie trzy punkty.

W tym samym czasie Manchester rozgrywał swoje mecze w fazie pucharowej Ligi Mistrzów. Losowanie dla zespołu prowadzonego przez szkockiego menadżera okazało się łaskawe. W 1/8 finału przyszło im zmierzyć się z Olympique Marsylia. Po bezbramkowym remisie na Stade Velodrome przyszedł rewanż na Old Trafford, w którym 2:1 zwyciężyli gospodarze. W następnej rundzie na zawodników Manchesteru czekali gracze Carlo Ancelottiego. Manchester okazał się lepszy w obydwu meczach i awansował do półfinału, w którym miał się zmierzyć z sensacją rozgrywek – Schalke 04. Pierwszy mecz United wygrali 2:0, a na Old Trafford przypieczętowali awans do finału, wygrywając aż 4:1. Zaraz po półfinałach Ligi Mistrzów Manchester rozgrywał mecz, który zadecydował o losach mistrzowskiego tytułu w Anglii. Było to drugie spotkanie z Chelsea Londyn, która na dwie kolejki przed końcem sezonu mogła się zrównać z „Czerwonymi Diabłami”. Tak się jednak nie stało. Na Old Trafford Manchester United pokonał londyńczyków 2:1 i potrzebował jednego oczka do końcowego triumfu. Przedostatni mecz z Blackburn przyniósł jednak wiele emocji. United od 20. minuty spotkania przegrywali z „Rovers” i aż do 73. minuty nie mogli znaleźć drogi do bramki Friedela. Wtedy gola z rzutu karnego zdobył Wayne Rooney. Mecz zakończył się remisem i gracze Manchesteru United mogli cieszyć się z historycznego 19. mistrzostwa Anglii. Ostatni mecz z Blackpool na Old Trafford był już tylko formalnością, ale „Czerwone Diabły” pokazały mistrzowski charakter i odesłały „Mandarynki” do niższej ligi, wygrywając 4:2.

Nastroje w Manchesterze po zdobyciu kolejnego tytułu były tak dobre, że kibice United wywiesili na Anfield transparent informujący liverpoolczyków, kto właśnie zdobył 19. tytuł mistrzowski. Odebranie go Chelsea i przegonienie Liverpoolu w klasyfikacji zgromadzonych mistrzostw to nie wszystko, co mogą ugrać w tym sezonie gracze Fergusona. Manchester United już w sobotę zmierzy się na Wembley z Barceloną w finale Ligi Mistrzów. Będzie to swoisty rewanż za rok 2009. W finale tych rozgrywek znalazły się te same zespoły, jednak górą okazali się wtedy Katalończycy, którzy pokonali United 2:0. Niewątpliwie atutem tegorocznego finału dla Manchesteru może być to, że jest rozgrywany w Anglii. Warto nadmienić, że Barcelona przegrała swój jedyny mecz na Wyspach (na Emirates z Arsenalem). Emocje będą niewątpliwie ogromne. Barcelona to wielka drużyna, która podobnie jak Manchester zdobyła mistrzostwo w swoim kraju i dysponuje zastępem świetnych piłkarzy, którzy prowadzeni przez Guardiolę, mogą osiągnąć niemal wszystko. Mecz finałowy to jednak osobny kawałek piłkarskiej historii, którego nie da się przewidzieć.