Polonia Warszawa zremisowała na swoim stadionie z Wisłą Kraków. Po pierwszej połowie cieszyły się „Czarne Koszule”, a szczęśliwym autorem trafienia był Bruno Coutinho. W drugiej odsłonie spotkania wynik meczu na 1:1 ustalił David Biton.
Mecz Polonii Warszawa z Wisłą Kraków wzbudzał masę emocji już przed pierwszym gwizdkiem spotkania. Kibice zastanawiali się, czy walczący o Ligę Mistrzów krakowianie zagrają na pełnych obrotach, czy Polonia Warszawa wreszcie spełni oczekiwania wymagającego właściciela i czy Marcin Baszczyński, legenda „Białej Gwiazdy” zatrzyma swojego byłego klubowego kolegę, Patryka Małeckiego. To właśnie Małecki jako pierwszy zagroził bramce gospodarzy. Po jego strzale z dystansu Sebastian Przyrowski musiał wykazać się dobrym refleksem, by uchronić swój zespół przed stratą gola. Chwilę później obrońców drużyny przyjezdnej niezłą akcją przestraszył Bruno, ale na strachu się skończyło, bo wykończenie pozostawiało wiele do życzenia.

W pierwszym kwadransie gra była wyrównana. Żadna z drużyn nie zdecydowała się na zmasowany atak, starając się najpierw rozpoznać słabości rywala, by w najbardziej właściwym momencie ruszyć do ofensywy. Taki moment nadszedł w 24. minucie, a iskrę wzniecającą akcję bramkową rozniecił Robert Jeż.. Słowak popisał się znakomitym podaniem ze środka pola, na prawym skrzydle do futbolówki dopadł Sultes, który zaadresował ją do stojącego tuż przed polem karnym Bruno, a ten plasowanym strzałem umieścił ją w siatce.
W kolejnych minutach można było dojść do wniosku, że wiślacy nie wiedzą, że wynik jest dla nich niekorzystny. Podopieczni Roberta Maaskanta przeprowadzili tylko jedną groźną akcję, której nie wykorzystał Iliew. To jednak zdecydowanie za mało, żeby doprowadzić do wyrównania, choć może piłkarze „Białej Gwiazdy” myślami byli już zupełnie gdzieś indziej. Przebudzenie nastąpiło na pięć minut przed końcem pierwszej odsłony spotkania. Uderzenia Wilka i Lameya nie przyniosły jednak bramek, za to otwarcie grająca Wisła naraziła się na kontrę, na szczęście dla krakowian, zakończoną niecelnym strzałem Jeża.












