Podsumowanie Ekstraklasy cz.4

Głównym mankamentem Korony w rundzie jesiennej była wąska ławka rezerwowych. W drużynie było bowiem – co podkreślał nawet trener Sasal – zaledwie 12-13 zawodników, którzy prezentowali umiejętności adekwatne do gry w Ekstraklasie. Dlatego przerwa zimowa będzie dużym wyzwaniem dla osób odpowiadających za transfery. Czwarta lokata w połączeniu z kilkoma ciekawymi nabytkami, jest świetną pozycją wyjściową do walki o udział w Lidze Europy. Otwarcie mówi się jednak, że w klub nie może sobie pozwolić na ekskluzywne zakupy ze względu na problemy finansowe. Może warto jednak zainwestować, a później zbierać żniwo w postaci premii za występy w europejskich pucharach? Ryzyko jednak – jak wiemy – łączy się z ryzykiem…

Przygotował: Jakub Białek

3 – Legia Warszawa

Legia zakończyła rundę jesienną na trzecim miejscu w ligowej tabeli polskiej Ekstraklasy. Warszawianie grali w kratkę, zanotowali kilka spotkań, które ku zdziwieniu wszystkich zakończyły się niepomyślnie dla legionistów. Mowa oczywiście o meczach między innymi z Lechią Gdańsk oraz Zagłębiem Lubin, gdzie podopieczni Macieja Skorży nieoczekiwanie tracili punkty. Na dziś piłkarze stołecznej drużyny mają trzy oczka straty do liderującej Jagiellonii Białystok. Niewiele zatem punktów do odrobienia, jednak podopieczni Michała Probierza  jesienią byli zdecydowanie na fali i warszawska Legia będzie musiała się napocić, by najpierw dogonić, a potem przegonić swoich rywali.

– Jesienna część rozgrywek była bardzo zwariowana. Zaczęło się źle, ale finisz zanotowaliśmy bardzo efektowny. Do końca mamy jeszcze 15 kolejek i tylko trzy punkty mniej od lidera – powiedział ulubieniec kibiców, trener Krzysztof Dowhań.

Chwilę później dodał:

– Mamy niewielką stratę do Jagiellonii, którą możemy odrobić w jednej kolejce. Poza tym chcę, aby omijały nas kontuzje, które w tym roku skutecznie wyłączyły z gry Astiza, Choto i Chinyamę. Zawsze kogoś nam brakowało i nie mogliśmy pokazać pełni swoich możliwości. Nam wszystkim życzę emocji i fety w maju. Przy okazji chciałbym podziękować wszystkim kibicom, którzy nie opuszczali nas w trudnych momentach bieżącego sezonu i do końca prowadzili ekstra doping. Te punkty zdobyte przy Łazienkowskiej to również ich zasługa!

Trudno nie zgodzić się z trenerem Dowhaniem. Szczególnie mecz z Widzewem Łódź był dowodem na to, że zawodnicy, którzy grają przy Łazienkowskiej, nie są brani z przypadku. Nawet, gdy czasem brakowało koncepcji lub umiejętności, wtedy dzięki determinacji i woli walki Legia zaczęła odnosić sukcesy i piąć się w górę tabeli. Powody słabej postawy Legii na początku sezonu? Są dwa: zbyt wielka zmiana myśli szkoleniowej między poprzednimi pracownikami tego klubu, a obecnym trenerem, Maciejem Skorżą. Drugi powód to zbyt mała determinacja i koncentracja przed spotkaniami z teoretycznie słabszymi rywalami. Patrząc na końcówkę oraz możliwość korekt w zimowym okresie przygotowawczym możemy stwierdzić, że Legia ma kryzys za sobą.

Przygotował: Paweł Junory

2 – Wisła Kraków

Po bardzo nierównym początku sezonu, kiedy to gracze ze stadionu przy ul. Reymonta przeplatali skromne, jednobramkowe zwycięstwa z porażkami, wydawało się, że Wisła w tym sezonie nie będzie walczyła o najwyższe cele w lidze. Niestety po dwóch wygranych z rzędu, kiedy można było spodziewać się obrania przez krakowian odpowiedniego kierunku, jeżeli chodzi o styl gry, wiślacy zanotowali porażkę z liderującą Jagiellonią.

Był to swojego rodzaju przełom, piłkarze „Białej Gwiazdy” nie zdołali bowiem wygrać żadnego z czterech spotkań, remisując aż trzy z nich. Po jedynej porażce w tej niechlubnej serii Wisła ograła 5:2 Lechię Gdańsk i każdy kibic głęboko wierzył, że to właśnie ten pogrom da ich pupilom wiarę we własne możliwości, która pozwoli im rozpocząć marsz się w górę tabeli. Niestety, tak długo, jak sympatycy krakowskiego klubu cieszyli się z wygranej nad zaprzyjaźnioną Lechią, tak długo musieli opłakiwać baty, jakie zaserwował im aktualny mistrz Polski, Lech Poznań, który wygrał u siebie aż 4:1.

Na szczęście wiślakom udało się odbić od dna, dzięki arcyważnemu zwycięstwu w derbach Krakowa. Po triumfie nad Cracovią gracze ze stolicy Małopolski dołożyli jeszcze ośmieszenie Legii 4:0, a także skromne zwycięstwa z Zagłębiem Lubin oraz Polonią Warszawa. Przy bardzo „płaskim” układzie tabeli rodzimej Ekstraklasy, podopieczni Roberta Maaskanta plasują się na drugim miejscu. Może i umniejsza to fakt, iż różnica pomiędzy miejscem drugim w tabeli, a szóstym to ledwie cztery punkty, jednak należy umieć korzystać z błędów przeciwników.

Nie bardziej przekonująco Wisła radziła sobie w Pucharze Polski, w którym nie potrafiła wygrać w czasie dwóch rund rywalizacji więcej niż z jednobramkową przewagą. Piłkarze Maaskanta awansowali do fazy ćwierćfinałowej kosztem Dolcana Ząbki oraz łódzkiego Widzewa. Jak się okazuje, tam czeka wicelider zaplecza Ekstraklasy, który awansował między innymi dzięki wygranej nad GKS-em Bełchatów 2:0.

Radość miała nadejść w Lidze Europejskiej, ale przygoda na arenie międzynarodowej dla wiślaków zakończyła się już w III rundzie eliminacyjnej. Nie poprawił tego nawet wysoko wygrany dwumecz z FC Szawle 7:0.

Przygotował: Mateusz Podyma

1 – Jagiellonia Białystok

„Nasza Jaga najlepsza w Polsce jest…” – słowa jednej z pieśni fanów białostockiego klubu nareszcie odnalazły odzwierciedlenie w wynikach Jagiellonii. „Duma Podlasia” zaprezentowała w rundzie jesiennej najrówniejszą formę spośród wszystkich drużyn i na półmetku rozgrywek jest zasłużenie na fotelu lidera Ekstraklasy.

Białostoczanie sezon rozpoczęli już pod koniec lipca dwumeczem w ramach kwalifikacji do Ligi Europejskiej z Arisem Saloniki. Po porażce 1:2 na własnym boisku wydawało się, że sprawa awansu jest już rozstrzygnięta. Nic bardziej mylnego – w Grecji Jagiellonia dwukrotnie wychodziła na prowadzenie po bramkach Marcina Burkhardta i do 75. minuty prowadziła 2:1. Wówczas nie popisał się arbiter, dyktując gospodarzom rzut karny z kapelusza, który przesądził o tym, kto awansuje. W międzyczasie „Żółto-czerwoni” wywalczyli Superpuchar Polski, pokonując Lecha Poznań 1:0. Od tamtej pory zaczęto wymieniać Jagiellonię w gronie drużyn, które mogą w tym sezonie sprawić niespodziankę.

Początek rozgrywek był fantastyczny w wykonaniu białostoczan – 13 punktów w pięciu pierwszych kolejkach oraz zwycięstwa z Lechem i Wisłą mogły robić wrażenie. Właśnie po meczu z „Białą Gwiazdą” Michał Probierz otwarcie zadeklarował, że celem jego zespołu jest wywalczenie mistrzostwa Polski. Do końca rundy białostoczanie właściwie potknęli się tylko trzykrotnie – z Arką, Widzewem i Legią.

Jesienią Jagiellonia uczyniła ze Stadionu Miejskiego w Białymstoku prawdziwą twierdze nie do zdobycia, zgarniając w siedmiu spotkaniach komplet 21 punktów. Na wyjazdach dołożyła do tego dorobku dziewięć oczek, co wcale nie było takim złym rezultatem. Pod względem liczba punktów zdobytych na obcym terenie „Żółto-czerwoni” uplasowali się bowiem na piątym miejscu wśród ligowej stawki.

Trudno kogoś indywidualnie wyróżnić za sukces osiągnięty przez Jagiellonię, bo na to wszystko pracował zespół, a nie poszczególne jednostki. Na pewno wyróżniającymi się postaciami byli Tomasz Frankowski, Kamil Grosicki oraz Tomasz Kupisz, odpowiedzialni za ofensywę. Ponadto ostoje defensywy, czyli Andrius Skerla i Thiago Rangel Cionek oraz niezawodny w bramce Grzegorz Sandomierski. Reszta kolegów nie odstawała od nich wcale poziomem. Wyróżnić należy również Michała Probierza. W trudnych momentach szkoleniowiec nie zastanawiał się długo i szachował ustawieniem Jagiellonii, co przynosiło pozytywne efekty.

Istnieje duża szansa, że białostoczanie nie oddadzą fotela lidera do końca rozgrywek. Do tego potrzebne będą jednak odpowiednie wzmocnienia dokonane w zimowym okienku transferowym. Każda formacja wymaga świeżej krwi, szczególnie boki defensywy. Czy „Jaga” zdobędzie mistrzostwo Polski? Piłkarze i kibice „Żółto-czerwonych” zadeklarowali już – „lidera mamy…”, więc innym drużynom trudno będzie wydrzeć im pierwsze miejsce w tabeli.

Przygotował: Marcin Wołyń

Głównym mankamentem Korony w rundzie jesiennej była wąska ławka rezerwowych. W drużynie było bowiem – co podkreślał nawet trener Sasal – zaledwie 12-13 zawodników, którzy prezentowali umiejętności adekwatne do gry w Ekstraklasie. Dlatego przerwa zimowa będzie dużym wyzwaniem dla osób odpowiadających za transfery. Czwarta lokata w połączeniu z kilkoma ciekawymi nabytkami, jest świetną pozycją wyjściową do walki o udział w Lidze Europy. Otwarcie mówi się jednak, że w klub nie może sobie pozwolić na ekskluzywne zakupy ze względu na problemy finansowe. Może warto jednak zainwestować, a później zbierać żniwo w postaci premii za występy w europejskich pucharach? Ryzyko jednak – jak wiemy – łączy się z ryzykiem…

Przygotował: Jakub Białek

3 – Legia Warszawa

Legia zakończyła rundę jesienną na trzecim miejscu w ligowej tabeli polskiej Ekstraklasy. Warszawianie grali w kratkę, zanotowali kilka spotkań, które ku zdziwieniu wszystkich zakończyły się niepomyślnie dla legionistów. Mowa oczywiście o meczach między innymi z Lechią Gdańsk oraz Zagłębiem Lubin, gdzie podopieczni Macieja Skorży nieoczekiwanie tracili punkty. Na dziś piłkarze stołecznej drużyny mają trzy oczka straty do liderującej Jagiellonii Białystok. Niewiele zatem punktów do odrobienia, jednak podopieczni Michała Probierza  jesienią byli zdecydowanie na fali i warszawska Legia będzie musiała się napocić, by najpierw dogonić, a potem przegonić swoich rywali.

– Jesienna część rozgrywek była bardzo zwariowana. Zaczęło się źle, ale finisz zanotowaliśmy bardzo efektowny. Do końca mamy jeszcze 15 kolejek i tylko trzy punkty mniej od lidera – powiedział ulubieniec kibiców, trener Krzysztof Dowhań.

Chwilę później dodał:

– Mamy niewielką stratę do Jagiellonii, którą możemy odrobić w jednej kolejce. Poza tym chcę, aby omijały nas kontuzje, które w tym roku skutecznie wyłączyły z gry Astiza, Choto i Chinyamę. Zawsze kogoś nam brakowało i nie mogliśmy pokazać pełni swoich możliwości. Nam wszystkim życzę emocji i fety w maju. Przy okazji chciałbym podziękować wszystkim kibicom, którzy nie opuszczali nas w trudnych momentach bieżącego sezonu i do końca prowadzili ekstra doping. Te punkty zdobyte przy Łazienkowskiej to również ich zasługa!

Trudno nie zgodzić się z trenerem Dowhaniem. Szczególnie mecz z Widzewem Łódź był dowodem na to, że zawodnicy, którzy grają przy Łazienkowskiej, nie są brani z przypadku. Nawet, gdy czasem brakowało koncepcji lub umiejętności, wtedy dzięki determinacji i woli walki Legia zaczęła odnosić sukcesy i piąć się w górę tabeli. Powody słabej postawy Legii na początku sezonu? Są dwa: zbyt wielka zmiana myśli szkoleniowej między poprzednimi pracownikami tego klubu, a obecnym trenerem, Maciejem Skorżą. Drugi powód to zbyt mała determinacja i koncentracja przed spotkaniami z teoretycznie słabszymi rywalami. Patrząc na końcówkę oraz możliwość korekt w zimowym okresie przygotowawczym możemy stwierdzić, że Legia ma kryzys za sobą.

Przygotował: Paweł Junory

2 – Wisła Kraków

Po bardzo nierównym początku sezonu, kiedy to gracze ze stadionu przy ul. Reymonta przeplatali skromne, jednobramkowe zwycięstwa z porażkami, wydawało się, że Wisła w tym sezonie nie będzie walczyła o najwyższe cele w lidze. Niestety po dwóch wygranych z rzędu, kiedy można było spodziewać się obrania przez krakowian odpowiedniego kierunku, jeżeli chodzi o styl gry, wiślacy zanotowali porażkę z liderującą Jagiellonią.

Był to swojego rodzaju przełom, piłkarze „Białej Gwiazdy” nie zdołali bowiem wygrać żadnego z czterech spotkań, remisując aż trzy z nich. Po jedynej porażce w tej niechlubnej serii Wisła ograła 5:2 Lechię Gdańsk i każdy kibic głęboko wierzył, że to właśnie ten pogrom da ich pupilom wiarę we własne możliwości, która pozwoli im rozpocząć marsz się w górę tabeli. Niestety, tak długo, jak sympatycy krakowskiego klubu cieszyli się z wygranej nad zaprzyjaźnioną Lechią, tak długo musieli opłakiwać baty, jakie zaserwował im aktualny mistrz Polski, Lech Poznań, który wygrał u siebie aż 4:1.

Na szczęście wiślakom udało się odbić od dna, dzięki arcyważnemu zwycięstwu w derbach Krakowa. Po triumfie nad Cracovią gracze ze stolicy Małopolski dołożyli jeszcze ośmieszenie Legii 4:0, a także skromne zwycięstwa z Zagłębiem Lubin oraz Polonią Warszawa. Przy bardzo „płaskim” układzie tabeli rodzimej Ekstraklasy, podopieczni Roberta Maaskanta plasują się na drugim miejscu. Może i umniejsza to fakt, iż różnica pomiędzy miejscem drugim w tabeli, a szóstym to ledwie cztery punkty, jednak należy umieć korzystać z błędów przeciwników.

Nie bardziej przekonująco Wisła radziła sobie w Pucharze Polski, w którym nie potrafiła wygrać w czasie dwóch rund rywalizacji więcej niż z jednobramkową przewagą. Piłkarze Maaskanta awansowali do fazy ćwierćfinałowej kosztem Dolcana Ząbki oraz łódzkiego Widzewa. Jak się okazuje, tam czeka wicelider zaplecza Ekstraklasy, który awansował między innymi dzięki wygranej nad GKS-em Bełchatów 2:0.

Radość miała nadejść w Lidze Europejskiej, ale przygoda na arenie międzynarodowej dla wiślaków zakończyła się już w III rundzie eliminacyjnej. Nie poprawił tego nawet wysoko wygrany dwumecz z FC Szawle 7:0.

Przygotował: Mateusz Podyma

1 – Jagiellonia Białystok

„Nasza Jaga najlepsza w Polsce jest…” – słowa jednej z pieśni fanów białostockiego klubu nareszcie odnalazły odzwierciedlenie w wynikach Jagiellonii. „Duma Podlasia” zaprezentowała w rundzie jesiennej najrówniejszą formę spośród wszystkich drużyn i na półmetku rozgrywek jest zasłużenie na fotelu lidera Ekstraklasy.

Białostoczanie sezon rozpoczęli już pod koniec lipca dwumeczem w ramach kwalifikacji do Ligi Europejskiej z Arisem Saloniki. Po porażce 1:2 na własnym boisku wydawało się, że sprawa awansu jest już rozstrzygnięta. Nic bardziej mylnego – w Grecji Jagiellonia dwukrotnie wychodziła na prowadzenie po bramkach Marcina Burkhardta i do 75. minuty prowadziła 2:1. Wówczas nie popisał się arbiter, dyktując gospodarzom rzut karny z kapelusza, który przesądził o tym, kto awansuje. W międzyczasie „Żółto-czerwoni” wywalczyli Superpuchar Polski, pokonując Lecha Poznań 1:0. Od tamtej pory zaczęto wymieniać Jagiellonię w gronie drużyn, które mogą w tym sezonie sprawić niespodziankę.

Początek rozgrywek był fantastyczny w wykonaniu białostoczan – 13 punktów w pięciu pierwszych kolejkach oraz zwycięstwa z Lechem i Wisłą mogły robić wrażenie. Właśnie po meczu z „Białą Gwiazdą” Michał Probierz otwarcie zadeklarował, że celem jego zespołu jest wywalczenie mistrzostwa Polski. Do końca rundy białostoczanie właściwie potknęli się tylko trzykrotnie – z Arką, Widzewem i Legią.

Jesienią Jagiellonia uczyniła ze Stadionu Miejskiego w Białymstoku prawdziwą twierdze nie do zdobycia, zgarniając w siedmiu spotkaniach komplet 21 punktów. Na wyjazdach dołożyła do tego dorobku dziewięć oczek, co wcale nie było takim złym rezultatem. Pod względem liczba punktów zdobytych na obcym terenie „Żółto-czerwoni” uplasowali się bowiem na piątym miejscu wśród ligowej stawki.

Trudno kogoś indywidualnie wyróżnić za sukces osiągnięty przez Jagiellonię, bo na to wszystko pracował zespół, a nie poszczególne jednostki. Na pewno wyróżniającymi się postaciami byli Tomasz Frankowski, Kamil Grosicki oraz Tomasz Kupisz, odpowiedzialni za ofensywę. Ponadto ostoje defensywy, czyli Andrius Skerla i Thiago Rangel Cionek oraz niezawodny w bramce Grzegorz Sandomierski. Reszta kolegów nie odstawała od nich wcale poziomem. Wyróżnić należy również Michała Probierza. W trudnych momentach szkoleniowiec nie zastanawiał się długo i szachował ustawieniem Jagiellonii, co przynosiło pozytywne efekty.

Istnieje duża szansa, że białostoczanie nie oddadzą fotela lidera do końca rozgrywek. Do tego potrzebne będą jednak odpowiednie wzmocnienia dokonane w zimowym okienku transferowym. Każda formacja wymaga świeżej krwi, szczególnie boki defensywy. Czy „Jaga” zdobędzie mistrzostwo Polski? Piłkarze i kibice „Żółto-czerwonych” zadeklarowali już – „lidera mamy…”, więc innym drużynom trudno będzie wydrzeć im pierwsze miejsce w tabeli.

Przygotował: Marcin Wołyń