Wciąż jeszcze nie wiadomo, kto spadnie z Ekstraklasy. Oprócz Cracovii, która wydaje się głównym pretendentem do niechlubnego miana spadkowicza, kandydatów do miejsca oznaczonego kolorem czerwonym jest kilku. Poniżej prezentujemy pierwsze podsumowanie jesieni, w którym zespół Ekstraklasy iGol.pl opisał poczynania drużyn z dolnej części tabeli.
16 – Cracovia Kraków
Od kilku sezonów celem Cracovii jest walka o utrzymanie. Wydawało się, że w tym roku będzie inaczej. Prezes Filipiak zaufał młodemu, obiecującemu szkoleniowcowi, Rafałowi Ulatowskiemu, który z krakowskiej drużyny miał stworzyć zespół należący do ligowej czołówki. Gwarantem dobrych wyników miały być transfery Jarabicy czy Ntibazonkizy. Okazało się jednak, że zawodnik ściągnięty z Holandii nie tylko gra poniżej oczekiwań (z wyjątkiem pojedynczych spotkań), ale również psuje atmosferę w zespole.
Upadek – symbol Cracovii podczas rundy jesiennej (fot. Łukasz Libuszewski / igol.pl)
Po niezłych dwóch meczach, w których Cracovia nie zdobyła wprawdzie punktu, ale zaprezentowała niezłą piłkę, wydawało się, że wszystko idzie w dobrym kierunku. Sytuacja zmieniła się po meczu w Poznaniu, kiedy to podopieczni Ulatowskiego doznali druzgocącej porażki 5:0 z mistrzami Polski. Pierwsze punkty „Pasy” zdobyły dopiero w siódmej kolejce ligowej, ogrywając Arkę 2:0. Z tym wydarzeniem zbiegło się również otwarcie nowego stadionu przy ulicy Kałuży. Optymiści wierzyli, że będzie to bodziec, który sprawi, że Cracovia wydźwignie się z kryzysu. Nic bardziej mylnego. Czarę goryczy przepełniła porażka w Pucharze Polski z Lechem Poznań. Po tym meczu pracę stracił Ulatowski, a zastąpił go Jurij Szatałow. Ruch ten nie przyniósł jednak oczekiwanych skutków, ponieważ po rundzie jesiennej drużyna z Krakowa zgromadziła zaledwie osiem punktów, przez co jest czerwoną latarnią ligi. Do bezpiecznej lokaty brakuje jej aż dziewięciu punktów co sprawia, że wiosną każdy mecz będzie tym najważniejszym w walce o ligowy byt. Optymizmem napawać może ostatni mecz ligowy Cracovii, w którym pokonała ona u siebie 3:2 GKS Bełchatów, mimo że jeszcze pięć minut przed zakończeniem meczu przegrywała 2:0. Z całą pewnością nie obędzie się jednak bez wzmocnień, ponieważ na tę chwilę szczególnie linia obrony wydaje się nie spełniać wymogów Ekstraklasy. W 15 spotkaniach bramkarz „Pasów” kapitulował aż 31 razy (w zeszłym sezonie czołowe pięć drużyn w tabeli nie straciło tylu goli we wszystkich 30 kolejkach). Defensorzy Cracovii popełniają szkolne błędy przez co zespół ten bardzo łatwo oddaje kolejne oczka rywalom. Wydaje się również, że pokładanych w nim nadziei nie spełnia Arkadiusz Radomski, który miał prowadzić drużynę do zwycięstw, być prawdziwym kapitanem nie tylko na boisku, ale również poza nim.
Nadzieją na utrzymanie z pewnością jest Jurij Szatałow, który w Bytomiu wykonał niezłą pracę. Jeśli pod jego wodzą „Pasy” będą prezentować równie skuteczny poziom co Polonia, to utrzymanie się w najwyższej klasie rozgrywkowej wcale nie jest nierealne.
Przygotował: Bartosz Grzelak
15 – Arka Gdynia
Arka Gdynia po pierwszej części sezonu zajmuje przedostatnią, piętnastą pozycję. Przed sezonem zapowiadano, że gdynianie wreszcie nie będą musieli walczyć o ligowy byt do ostatniej kolejki, lecz jesień szybko zweryfikowała te plany. Trudno ocenić warsztat trenera Dariusza Pasieki, gdyż zespół miał dwa zupełnie różne oblicza. Na swoim stadionie „Żółto-niebiescy” spisywali się wyśmienicie, nie zaznając smaku porażki, lecz na wyjazdach piłkarzom Arki nie udało się odnieść żadnego zwycięstwa. Mało tego, poza Narodowym Stadionem Rugby, na którym gdynianie rozgrywali mecze w roli gospodarza, nie udało się im zdobyć choćby jednego gola. W sumie podopieczni trenera Pasieki strzelili jesienią zaledwie dziewięć bramek, co jest najgorszym wynikiem w lidze, za to po stronie strat widnieje liczba 14, która stawia defensywę Arki na drugim miejscu wśród wszystkich ligowców, zaraz za Jagiellonią Białystok. Być może receptą na dobre wyniki u siebie była sztuczna murawa, na którą niemal każdy zespół narzekał, jednak trudno uwierzyć, że takie ekipy, jak Jagiellonia, Bełchatów, Korona czy warszawska Polonia straciły punkty wyłącznie z powodu nawierzchni.
Arka Gdynia może się poszczycić jedną z najlepszych linii defensywnych w Ekstraklasie (fot. Arka.gdynia.pl)
Arka ostatnio wskazała polskim klubom kierunek, w którym można znaleźć wartościowych piłkarzy za niewielkie pieniądze. Na sprowadzonym z ligi holenderskiej Tshibambie już udało się zarobić trochę grosza, teraz pierwsze skrzypce w Gdyni gra kolejny nabytek z Niderlandów, Marciano Bruma. Na kilka ciepłych słów zasłużył również Emil Noll, a jeżeli dodamy do tego solidnego Szmatiuka, to będziemy mieli wstępny zarys jednej z najlepszych linii defensywnych, jaką mogliśmy oglądać jesienią. Brawa należą się również dla Labukasa, który z pięcioma bramkami został najlepszym strzelcem zespołu, a do tego w każdym meczu dawał z siebie chyba nawet więcej niż sto procent możliwości. Rundę jesienną, a szczególnie mecz z Legią na długo zapamięta Norbert Witkowski i na pewno nie będą to miłe wspomnienia. Więcej spodziewano się także po Filipie Burkhardcie i Mirko Ivanovskim. Co ciekawe w Arce istotnym ogniwem jest utalentowana młodzież. Budziński, Wilczyński czy Płotka już odgrywają ważne role w zespole, a w kolejce czekają Czoska, Zoch, Żołnierewicz czy Robakowski.
Przed trenerem Pasieką dużo pracy. Priorytetem jest przełamanie złej passy w meczach wyjazdowych, bo dobra gra na swoim stadionie może nie wystarczyć do utrzymania w Ekstraklasie. Arka musi także poszukać bramkostrzelnego napastnika, albo pomocnika, który będzie mógł dobrym podaniem obsłużyć Labukasa czy Glavinę. Może dobrym rozwiązaniem byłoby zatrudnienie psychologa, który pomógłby zawodnikom rozwiązać zagadkę słabej postawy w meczach wyjazdowych.
Przygotował: Grzegorz Ignatowski
14 – Ruch Chorzów
Ubiegły sezon kończyli na premiowanym udziałem w eliminacjach do Ligi Europejskiej trzecim miejscu. Każdy wtedy zachwycał się efektownym, a do tego skutecznie grającym Ruchem Chorzów. Dziś „Niebiescy” są cieniem drużyny sprzed roku. Ich gra delikatnie mówiąc nie rzuca na kolana, wyniki również wyglądają dość mizernie. Chorzowianie zajmują czternaste miejsce w ligowej tabeli, mają tyle samo punktów, co będąca w strefie spadkowej Arka Gdynia…
Ruch Chorzów do ostatniej kolejki będzie bronił się przed spadkiem (fot. Mikołaj Olszewski / iGol.pl)
Co spowodowało tak słabą postawę Ruchu? Przyczyn utraty blasku sprzed roku można upatrywać przede wszystkim w polityce transferowej. Z klubu odeszli bowiem dwaj podstawowi zawodnicy – Andrzej Niedzielan oraz Artur Sobiech. Obydwoje z resztą wpisali się na listę strzelców w meczach przeciwko byłemu pracodawcy. Na ich miejsce zakupiono Sebastiana Olszara oraz Macieja Jankowskiego. Były napastnik Piasta Gliwice swoją grą nie zachwycał, do tego w połowie sezonu doznał kontuzji kości jarzmowej, przez co na boisku pojawił się dopiero na finiszu rozgrywek. Szansę na zaprezentowanie się dostał Maciej Jankowski. 20-letni napastnik, który przez dziennikarzy tygodnika „Piłka Nożna” został uznany odkryciem roku, zdobył trzy gole, co śmiało można uznać za wynik przyzwoity. Ważnym wzmocnieniem był również Andrej Komac, który dołączył do drużyny w trakcie sezonu. Wyróżniającą się postacią „Niebieskich” był Maciej Sadlok, który pożegnał się już z klubem (podpisał już kontrakt z Polonią Warszawa). Młody reprezentant Polski umiejętnie kierował defensywą, przez co Ruch zajmuje drugą pozycję w klasyfikacji straconych bramek. Na wyróżnienie zasługuje również Wojciech Grzyb, który mimo 36 lat na karku nadal potrafił kierować grą chorzowian. Zawiódł natomiast Marcin Zając. Doświadczony zawodnik był cieniem samego siebie z poprzednich sezonów, przez co stracił miejsce w składzie na rzecz Łukasza Janoszki.
Ruch jako jedyny w pełni wykorzystał słabość faworytów, zdobył bowiem komplet punktów w meczach z Legią, Lechem oraz Wisłą. Chorzowianie zagrali również dobre spotkania z Lechią oraz Jagiellonią, w których padał bezbramkowy remis. Aby myśleć o utrzymaniu, włodarze „Niebieskich” muszą postarać się o kilka transferów. Wzmocnienia wymaga przede wszystkim ofensywa. Potrzebny będzie również godny następca Macieja Sadloka. Z klubu odejdzie również Krzysztof Pilarz. Czy Ruch utrzyma się w Ekstraklasie? Będzie to zależne od kilku czynników, ale mimo wszystko wierzymy w kunszt Waldemara Fornalika, który wychodził cało już z nie takich opresji.
Przygotował: Jakub Białek
13 – Polonia Bytom
Przed rozpoczęciem sezonu Polonia Bytom była wskazywana przez wielu fachowców jako jeden z głównych kandydatów do spadku z Ekstraklasy. W ekipie ze Śląska myśli o opuszczeniu najwyższej klasy rozgrywkowej w Polsce nikt nie dopuszczał. Po rundzie jesiennej sytuacja „Niebiesko-czerwonych” jest jednak nie do pozazdroszczenia.
Kibice Polonii Bytom nie mają zbyt wielu powodów do radości… (fot. Łukasz Libuszewski)
Bytomianie są bardzo blisko strefy spadkowej. Swoją trzynastą lokatę zawdzięczają tylko lepszemu bezpośredniemu bilansowi starć z mającymi tyle samo punktów na półmetku rozgrywek Ruchem Chorzów i Arką Gdynia.
Polonia sezon rozpoczęła fatalnie. Po trzech porażkach w czterech meczach kibice głośno w trakcie spotkań domagali się głowy Jurija Szatałowa. Sytuacja uległa zmianie po piątej kolejce, gdy „Niebiesko-czerwoni” zgarnęli swój premierowy komplet punktów. Kolejne tygodnie były całkiem niezłe w ich wykonaniu – sześć oczek w pięciu seriach spotkań wywindowało ich w tabeli na bezpieczne miejsce. Wtedy wydarzyło się coś zupełnie nieoczekiwanego…
Wydarzenia sprzed pojedynku z Cracovią Kraków zapiszą się na długo na kartach historii naszej Ekstraklasy. Przez prawie cały tydzień poprzedzający ten mecz Szatałow przygotowywał Polonię, by dzień przed opuścić klub na rzecz… najbliższego rywala! W roli strażaka w Bytomiu pojawił się Jan Urban. Szkoleniowiec poznał swoich nowych podopiecznych na śniadaniu w hotelu w dzień, w którym późnym popołudniem miało odbyć się starcie z Cracovią. Polonia wygrała ten dziwny mecz, a Szatałow oglądał go z trybun w towarzystwie jednego z krakowskich działaczy.
Jurij Szatałow opuścił Polonię na rzecz Cracovii Kraków (fot. Tomasz Kubicki, korona-kielce.pl)
Pod wodzą Urbana zespół zdobył siedem punktów w pięciu meczach. Były szkoleniowiec Legii Warszawa nie poprowadzi jednak Polonii w rundzie wiosennej. Jego kontrakt obowiązywał do końca roku i w obliczu przegranej prezesa klubu, Damiana Bartyli, w wyborach samorządowych oraz słabej bazy treningowej Urban postanowił nie przedłużać umowy. Głównym kandydatem do zastąpienia Urbana jest Robert Góralczyk, który ostatnio był selekcjonerem piłkarskiej reprezentacji… kobiet. O tym, kto przejmie stery w Polonii, przekonamy się już w najbliższych kilku dniach.
Przegrana Bartyli w wyborach na prezydenta Bytomia oznacza prawdopodobnie również, że nie powstanie nowy stadion przy ul. Olimpijskiej. Jeśli nie uda się go wybudować, bytomianie nie mają co w przyszłości liczyć na licencję na grę w Ekstraklasie. W takiej sytuacji trudno będzie również o ściągnięciu w zimie wartościowych piłkarzy.
Wciąż jeszcze nie wiadomo, kto spadnie z Ekstraklasy. Oprócz Cracovii, która wydaje się głównym pretendentem do niechlubnego miana spadkowicza, kandydatów do miejsca oznaczonego kolorem czerwonym jest kilku. Poniżej prezentujemy pierwsze podsumowanie jesieni, w którym zespół Ekstraklasy iGol.pl opisał poczynania drużyn z dolnej części tabeli.
16 – Cracovia Kraków
Od kilku sezonów celem Cracovii jest walka o utrzymanie. Wydawało się, że w tym roku będzie inaczej. Prezes Filipiak zaufał młodemu, obiecującemu szkoleniowcowi, Rafałowi Ulatowskiemu, który z krakowskiej drużyny miał stworzyć zespół należący do ligowej czołówki. Gwarantem dobrych wyników miały być transfery Jarabicy czy Ntibazonkizy. Okazało się jednak, że zawodnik ściągnięty z Holandii nie tylko gra poniżej oczekiwań (z wyjątkiem pojedynczych spotkań), ale również psuje atmosferę w zespole.
Upadek – symbol Cracovii podczas rundy jesiennej (fot. Łukasz Libuszewski / igol.pl)
Po niezłych dwóch meczach, w których Cracovia nie zdobyła wprawdzie punktu, ale zaprezentowała niezłą piłkę, wydawało się, że wszystko idzie w dobrym kierunku. Sytuacja zmieniła się po meczu w Poznaniu, kiedy to podopieczni Ulatowskiego doznali druzgocącej porażki 5:0 z mistrzami Polski. Pierwsze punkty „Pasy” zdobyły dopiero w siódmej kolejce ligowej, ogrywając Arkę 2:0. Z tym wydarzeniem zbiegło się również otwarcie nowego stadionu przy ulicy Kałuży. Optymiści wierzyli, że będzie to bodziec, który sprawi, że Cracovia wydźwignie się z kryzysu. Nic bardziej mylnego. Czarę goryczy przepełniła porażka w Pucharze Polski z Lechem Poznań. Po tym meczu pracę stracił Ulatowski, a zastąpił go Jurij Szatałow. Ruch ten nie przyniósł jednak oczekiwanych skutków, ponieważ po rundzie jesiennej drużyna z Krakowa zgromadziła zaledwie osiem punktów, przez co jest czerwoną latarnią ligi. Do bezpiecznej lokaty brakuje jej aż dziewięciu punktów co sprawia, że wiosną każdy mecz będzie tym najważniejszym w walce o ligowy byt. Optymizmem napawać może ostatni mecz ligowy Cracovii, w którym pokonała ona u siebie 3:2 GKS Bełchatów, mimo że jeszcze pięć minut przed zakończeniem meczu przegrywała 2:0. Z całą pewnością nie obędzie się jednak bez wzmocnień, ponieważ na tę chwilę szczególnie linia obrony wydaje się nie spełniać wymogów Ekstraklasy. W 15 spotkaniach bramkarz „Pasów” kapitulował aż 31 razy (w zeszłym sezonie czołowe pięć drużyn w tabeli nie straciło tylu goli we wszystkich 30 kolejkach). Defensorzy Cracovii popełniają szkolne błędy przez co zespół ten bardzo łatwo oddaje kolejne oczka rywalom. Wydaje się również, że pokładanych w nim nadziei nie spełnia Arkadiusz Radomski, który miał prowadzić drużynę do zwycięstw, być prawdziwym kapitanem nie tylko na boisku, ale również poza nim.
Nadzieją na utrzymanie z pewnością jest Jurij Szatałow, który w Bytomiu wykonał niezłą pracę. Jeśli pod jego wodzą „Pasy” będą prezentować równie skuteczny poziom co Polonia, to utrzymanie się w najwyższej klasie rozgrywkowej wcale nie jest nierealne.
Przygotował: Bartosz Grzelak
15 – Arka Gdynia
Arka Gdynia po pierwszej części sezonu zajmuje przedostatnią, piętnastą pozycję. Przed sezonem zapowiadano, że gdynianie wreszcie nie będą musieli walczyć o ligowy byt do ostatniej kolejki, lecz jesień szybko zweryfikowała te plany. Trudno ocenić warsztat trenera Dariusza Pasieki, gdyż zespół miał dwa zupełnie różne oblicza. Na swoim stadionie „Żółto-niebiescy” spisywali się wyśmienicie, nie zaznając smaku porażki, lecz na wyjazdach piłkarzom Arki nie udało się odnieść żadnego zwycięstwa. Mało tego, poza Narodowym Stadionem Rugby, na którym gdynianie rozgrywali mecze w roli gospodarza, nie udało się im zdobyć choćby jednego gola. W sumie podopieczni trenera Pasieki strzelili jesienią zaledwie dziewięć bramek, co jest najgorszym wynikiem w lidze, za to po stronie strat widnieje liczba 14, która stawia defensywę Arki na drugim miejscu wśród wszystkich ligowców, zaraz za Jagiellonią Białystok. Być może receptą na dobre wyniki u siebie była sztuczna murawa, na którą niemal każdy zespół narzekał, jednak trudno uwierzyć, że takie ekipy, jak Jagiellonia, Bełchatów, Korona czy warszawska Polonia straciły punkty wyłącznie z powodu nawierzchni.
Arka Gdynia może się poszczycić jedną z najlepszych linii defensywnych w Ekstraklasie (fot. Arka.gdynia.pl)
Arka ostatnio wskazała polskim klubom kierunek, w którym można znaleźć wartościowych piłkarzy za niewielkie pieniądze. Na sprowadzonym z ligi holenderskiej Tshibambie już udało się zarobić trochę grosza, teraz pierwsze skrzypce w Gdyni gra kolejny nabytek z Niderlandów, Marciano Bruma. Na kilka ciepłych słów zasłużył również Emil Noll, a jeżeli dodamy do tego solidnego Szmatiuka, to będziemy mieli wstępny zarys jednej z najlepszych linii defensywnych, jaką mogliśmy oglądać jesienią. Brawa należą się również dla Labukasa, który z pięcioma bramkami został najlepszym strzelcem zespołu, a do tego w każdym meczu dawał z siebie chyba nawet więcej niż sto procent możliwości. Rundę jesienną, a szczególnie mecz z Legią na długo zapamięta Norbert Witkowski i na pewno nie będą to miłe wspomnienia. Więcej spodziewano się także po Filipie Burkhardcie i Mirko Ivanovskim. Co ciekawe w Arce istotnym ogniwem jest utalentowana młodzież. Budziński, Wilczyński czy Płotka już odgrywają ważne role w zespole, a w kolejce czekają Czoska, Zoch, Żołnierewicz czy Robakowski.
Przed trenerem Pasieką dużo pracy. Priorytetem jest przełamanie złej passy w meczach wyjazdowych, bo dobra gra na swoim stadionie może nie wystarczyć do utrzymania w Ekstraklasie. Arka musi także poszukać bramkostrzelnego napastnika, albo pomocnika, który będzie mógł dobrym podaniem obsłużyć Labukasa czy Glavinę. Może dobrym rozwiązaniem byłoby zatrudnienie psychologa, który pomógłby zawodnikom rozwiązać zagadkę słabej postawy w meczach wyjazdowych.
Przygotował: Grzegorz Ignatowski
14 – Ruch Chorzów
Ubiegły sezon kończyli na premiowanym udziałem w eliminacjach do Ligi Europejskiej trzecim miejscu. Każdy wtedy zachwycał się efektownym, a do tego skutecznie grającym Ruchem Chorzów. Dziś „Niebiescy” są cieniem drużyny sprzed roku. Ich gra delikatnie mówiąc nie rzuca na kolana, wyniki również wyglądają dość mizernie. Chorzowianie zajmują czternaste miejsce w ligowej tabeli, mają tyle samo punktów, co będąca w strefie spadkowej Arka Gdynia…
Ruch Chorzów do ostatniej kolejki będzie bronił się przed spadkiem (fot. Mikołaj Olszewski / iGol.pl)
Co spowodowało tak słabą postawę Ruchu? Przyczyn utraty blasku sprzed roku można upatrywać przede wszystkim w polityce transferowej. Z klubu odeszli bowiem dwaj podstawowi zawodnicy – Andrzej Niedzielan oraz Artur Sobiech. Obydwoje z resztą wpisali się na listę strzelców w meczach przeciwko byłemu pracodawcy. Na ich miejsce zakupiono Sebastiana Olszara oraz Macieja Jankowskiego. Były napastnik Piasta Gliwice swoją grą nie zachwycał, do tego w połowie sezonu doznał kontuzji kości jarzmowej, przez co na boisku pojawił się dopiero na finiszu rozgrywek. Szansę na zaprezentowanie się dostał Maciej Jankowski. 20-letni napastnik, który przez dziennikarzy tygodnika „Piłka Nożna” został uznany odkryciem roku, zdobył trzy gole, co śmiało można uznać za wynik przyzwoity. Ważnym wzmocnieniem był również Andrej Komac, który dołączył do drużyny w trakcie sezonu. Wyróżniającą się postacią „Niebieskich” był Maciej Sadlok, który pożegnał się już z klubem (podpisał już kontrakt z Polonią Warszawa). Młody reprezentant Polski umiejętnie kierował defensywą, przez co Ruch zajmuje drugą pozycję w klasyfikacji straconych bramek. Na wyróżnienie zasługuje również Wojciech Grzyb, który mimo 36 lat na karku nadal potrafił kierować grą chorzowian. Zawiódł natomiast Marcin Zając. Doświadczony zawodnik był cieniem samego siebie z poprzednich sezonów, przez co stracił miejsce w składzie na rzecz Łukasza Janoszki.
Ruch jako jedyny w pełni wykorzystał słabość faworytów, zdobył bowiem komplet punktów w meczach z Legią, Lechem oraz Wisłą. Chorzowianie zagrali również dobre spotkania z Lechią oraz Jagiellonią, w których padał bezbramkowy remis. Aby myśleć o utrzymaniu, włodarze „Niebieskich” muszą postarać się o kilka transferów. Wzmocnienia wymaga przede wszystkim ofensywa. Potrzebny będzie również godny następca Macieja Sadloka. Z klubu odejdzie również Krzysztof Pilarz. Czy Ruch utrzyma się w Ekstraklasie? Będzie to zależne od kilku czynników, ale mimo wszystko wierzymy w kunszt Waldemara Fornalika, który wychodził cało już z nie takich opresji.
Przygotował: Jakub Białek
13 – Polonia Bytom
Przed rozpoczęciem sezonu Polonia Bytom była wskazywana przez wielu fachowców jako jeden z głównych kandydatów do spadku z Ekstraklasy. W ekipie ze Śląska myśli o opuszczeniu najwyższej klasy rozgrywkowej w Polsce nikt nie dopuszczał. Po rundzie jesiennej sytuacja „Niebiesko-czerwonych” jest jednak nie do pozazdroszczenia.
Kibice Polonii Bytom nie mają zbyt wielu powodów do radości… (fot. Łukasz Libuszewski)
Bytomianie są bardzo blisko strefy spadkowej. Swoją trzynastą lokatę zawdzięczają tylko lepszemu bezpośredniemu bilansowi starć z mającymi tyle samo punktów na półmetku rozgrywek Ruchem Chorzów i Arką Gdynia.
Polonia sezon rozpoczęła fatalnie. Po trzech porażkach w czterech meczach kibice głośno w trakcie spotkań domagali się głowy Jurija Szatałowa. Sytuacja uległa zmianie po piątej kolejce, gdy „Niebiesko-czerwoni” zgarnęli swój premierowy komplet punktów. Kolejne tygodnie były całkiem niezłe w ich wykonaniu – sześć oczek w pięciu seriach spotkań wywindowało ich w tabeli na bezpieczne miejsce. Wtedy wydarzyło się coś zupełnie nieoczekiwanego…
Wydarzenia sprzed pojedynku z Cracovią Kraków zapiszą się na długo na kartach historii naszej Ekstraklasy. Przez prawie cały tydzień poprzedzający ten mecz Szatałow przygotowywał Polonię, by dzień przed opuścić klub na rzecz… najbliższego rywala! W roli strażaka w Bytomiu pojawił się Jan Urban. Szkoleniowiec poznał swoich nowych podopiecznych na śniadaniu w hotelu w dzień, w którym późnym popołudniem miało odbyć się starcie z Cracovią. Polonia wygrała ten dziwny mecz, a Szatałow oglądał go z trybun w towarzystwie jednego z krakowskich działaczy.
Jurij Szatałow opuścił Polonię na rzecz Cracovii Kraków (fot. Tomasz Kubicki, korona-kielce.pl)
Pod wodzą Urbana zespół zdobył siedem punktów w pięciu meczach. Były szkoleniowiec Legii Warszawa nie poprowadzi jednak Polonii w rundzie wiosennej. Jego kontrakt obowiązywał do końca roku i w obliczu przegranej prezesa klubu, Damiana Bartyli, w wyborach samorządowych oraz słabej bazy treningowej Urban postanowił nie przedłużać umowy. Głównym kandydatem do zastąpienia Urbana jest Robert Góralczyk, który ostatnio był selekcjonerem piłkarskiej reprezentacji… kobiet. O tym, kto przejmie stery w Polonii, przekonamy się już w najbliższych kilku dniach.
Przegrana Bartyli w wyborach na prezydenta Bytomia oznacza prawdopodobnie również, że nie powstanie nowy stadion przy ul. Olimpijskiej. Jeśli nie uda się go wybudować, bytomianie nie mają co w przyszłości liczyć na licencję na grę w Ekstraklasie. W takiej sytuacji trudno będzie również o ściągnięciu w zimie wartościowych piłkarzy.
Przygotował: Marcin Wołyń
Komentarze2
~
~Marcin77
Według mnie spadnie Arka Gdynia i Polonia
Bytom-szczególnie teraz,gdy opuścił ją trener
Urban;/ Choć dorobek punktowy Cracovii na dziś,jest
naprawdę żenujący,ale…ale coś mi się zdaje,że
się wywiną…;P
