„Ale porażka, drużyna z prowincji w ekstraklasie”, „Dramat! Wioska będzie grać w ekstraklasie, wstyd na całą Europę!”, „Kolejny chory twór w ekstraklasie, żenada!”. To tylko niektóre, wcale nie najbardziej kategoryczne, stwierdzenia negatywnie nastawionych internautów, po tym jak Termalica Nieciecza awansowała do ekstraklasy. Czy faktycznie możemy uznać podtarnowski klub za nikomu niepotrzebny byt?
Głównym „zarzutem” części kibiców jest to, że Nieciecza jest wsią, a w najwyższej klasie rozgrywkowej powinny grać drużyny z największych miast. Pokuszę się jednak o stwierdzenie, że… to właśnie Nieciecza reprezentuje największy odsetek Polaków. Odwróćmy sytuację. Skoro kibice różnych zespołów zamiennie stosują nazwę miejscowości i słowo „wieś”, to przypiszmy Niecieczę do dowolnej miejscowości niebędącej miastem w naszym kraju. Największe miasto w Polsce liczy sobie około 1 730 000 mieszkańców, podczas gdy wieś to w przybliżeniu 14 700 000 ludzi (biorąc pod uwagę współczynnik urbanizacji wynoszący 61,1%). Tyle osób będzie reprezentować Termalica.
Klub należący do producenta wyrobów betonowych to także reprezentant wszystkich małych klubów marzących o swoich pięciu minutach na ogólnopolskiej scenie. Najczęściej jest o nich głośno, gdy ktoś większy potknie się na nich w Pucharze Polski (bądź też w ogóle u nich gości), względnie gdy jakiś znany piłkarz opowiada, gdzie zaczynał karierę. Wszystkie tego typu zespoły także powinny ściskać kciuki za Niecieczę – temu klubowi po prostu się poszczęściło, trafił na bogatego, cierpliwego i wiernego właściciela, inni też mogą mieć cichą nadzieję, że i im kiedyś przytrafi się coś podobnego.
Kibice z dużych miast również nie powinni przesadzać z szyderą w kierunku podtarnowskiego klubu. Odkąd żyjemy w kapitalistycznej rzeczywistości, wieś powoli przestaje być wyłącznie miejscem życia rolników z małymi gospodarstwami. Trend powoli zaczyna się odwracać – zamożni uciekają z dużych ośrodków, preferują spokojne życie poza miastem. Tak więc „wieśniak” często nakrywa czapką „mieszczucha”. Okrzyk kibiców Termaliki „Jesteśmy ze wsi, jesteśmy najlepsi” może więc niekiedy budzić… zazdrość.
Co więcej, godny uwagi jest fakt, że klub budowany jest praktycznie w całości na polskich piłkarzach (wyjątek stanowi słowacki obrońca, Dalibor Pleva). Nie jest więc tak, że przyjechał bogaty pan, sypnął gotówką na wagony zagranicznych piłkarzy, którzy wywalczyli awans. We współczesnej erze wspólnej Europy budowanie jednonarodowej ekipy nie jest oczywiście obowiązkiem, jeśli jednak klub utrzyma tę tendencję, w dodatku postawi na zawodników, którzy nie grali wcześniej na poziomie ekstraklasy – nasza piłka może mieć z tego wyłącznie korzyści. Za to też wszyscy powinniśmy trzymać kciuki.
