Dzisiejsze mecze 3. kolejki Premier League były tylko rozgrzewką przed tym, co czeka nas w niedzielę. Pierwsza w tym sezonie Super Sunday. Dwa mecze na szczycie, dwa klasyki, które koniecznie trzeba zobaczyć!
Prawdziwe emocje na najwyższym poziomie rozpoczną się o 14:30 i – z małymi przerwami – potrwają mniej więcej do 19. To będzie wspaniałe widowisko piłkarskie dla każdego fana Premier League i w ogóle piłki nożnej. Dwa wspaniałe spotkania. Na początek starcie numer 188 pomiędzy Liverpoolem a Manchesterem United. Anfield znowu będzie gościło znienawidzonych rywali z Manchesteru, którzy odebrali „The Reds” miano najbardziej utytułowanej drużyny w Anglii i od wielu lat już patrzą z góry na przeciwnika. W Merseyside nigdy jednak MU nie grało się łatwo. Teraz po raz pierwszy od wielu lat piłkarze tej ekipy przyjadą bez sir Aleksa Fergusona. Ten tydzień to dla Davida Moyesa naprawdę wielki test, już na samym początku. Rozpoczęty starciem u siebie z Chelsea i zakończony meczem z odwiecznym rywalem, znienawidzonym przez kibiców i pewnie niektórych piłkarzy.
Daniel Sturridge (fot. Skysports.com)
Miejmy nadzieję, że nie zakończy się jak w poniedziałek, nudnym 0:0. Taki wynik ostatni raz był w 2005 roku – i może jeszcze poczekajmy na powtórkę. Na szczęście dla obrony Manchesteru jutro nie zagra Suarez, ale na jej nieszczęście rośnie powoli jego następca. Daniel Sturridge jest w gazie. Od początku sezonu zagrał trzy razy (dwa w lidze, jeden w Pucharze Ligi) i strzelił cztery gole. Młody Anglik gra naprawdę świetnie i sprawia, że kibice Liverpoolu na razie za Urugwajczykiem nie tęsknią. On Ferdinanda i Vidicia przyprawiał o senne koszmary. Sturridge to jeszcze nie ta liga, ale już w przeszłości pokazywał, że jeżeli jest w formie, to jest groźny. Na niego para stoperów United będzie musiała szczególnie uważać. Gorzej wyglądają tyły Liverpoolu, gdzie zabraknie kontuzjowanego, a świetnego ostatnio, Kolo Toure. Zastąpi go wracający po kontuzji Martin Skrtel. Nie zagrają też Aly Cissokho, Sebastian Coates i Joe Allen.
O tym, że to wielki mecz, przekonuje Brendan Rosgers: – Liverpool kontra Manchester United to wielka rywalizacja. To więcej niż mecz, to historia dwóch miast. Reprezentujesz ludzi ze swojego miasta oraz jego historię. Temu spotkaniu towarzyszą inne emocje. To pasjonująca i zażarta rywalizacja, przecież wszyscy tego chcą. Jednak oprócz tego oba kluby darzą się wzajemnym szacunkiem. W tych potyczkach jest coś więcej niż w każdej innej. Tu nie chodzi tylko o kluby, bo wiele znaczą także miasta, które one reprezentują. To mecze, których niestety nie udało nam się wygrać w zeszłym roku, ale teraz jesteśmy pewni siebie. Gramy u siebie i będziemy chcieli przejąć inicjatywę.
Wśród gości natomiast – spokój. David Moyes przekonuje, że jedynym poważnym osłabieniem jest brak Rafaela da Silvy, do zdrowia wracają Javier Hernandez i Jonny Evans. Szkot wie najlepiej, jak smakuje rywalizacja z Liverpoolem, wszak przez 11 lat był to dla niego lokalny rywal. Niestety dla niego, w tych potyczkach nie wiodło mu się najlepiej. Z 25 meczów wygrał tylko cztery, osiem zremisował, a aż 13 przegrał. Ostatni raz udało mu się zwyciężyć w 2010 roku. Na pewno więc czuje respekt przed rywalem, ale z drugiej strony, przecież teraz dysponuje znacznie lepszymi zawodnikami niż w Evertonie, więc kiedy przełamać złą passę, jak nie teraz?
Trener gości postawi prawdopodobnie na identyczną jedenastkę co w poniedziałek. Znajdzie się więc również miejsce dla Wayne’a Rooneya. Anglik, który tego lata wywołał na Old Trafford niemałą burzę, nie odszedł w końcu z Manchesteru i do poniedziałku (zamknięcie okienka transferowego), jak powiedzieli Moyes i Mourinho, na pewno tego nie zrobi. Dzisiaj mija dokładnie dziewięć lat, odkąd podpisał kontakt z MU. Obecnie pewnie połowa, jeśli nie większość kibiców, ma do niego negatywne nastawienie. Napastnik musi teraz wpłynąć na jego zmianę. Z Chelsea był jednym z aktywniejszych piłkarzy na boisku, a jeśli jutro poprowadzi Manchester do wygranej, to wiele zostanie mu wybaczone.
Myślami tylko przy meczu jest już Danny Welbeck: – Nie mogę się doczekać tego meczu. Od kiedy tylko jestem w klubie, przechodząc przez drużyny do lat dziewięciu, 15, 16, juniorów i rezerwy, nieważne, jaka była sytuacja, to zawsze wielkie spotkanie. Oczywiście będziemy chcieli tam wyjść i wygrać, to będzie bardzo intensywne spotkanie i myślę, że wszyscy w klubie czekają na nie z niecierpliwością.
Manchester United: de Gea; Jones, Vidić, Ferdinand, Evra; Cleverley, Carrick; Valencia, Rooney, Welbeck; van Persie
Po emocjach związanych ze spotkaniem z Anfield tylko pół godziny przerwy, a później… znowu to samo. Przeniesiemy się do Londynu na Emirates Stadium, gdzie czekają nas derby północnego Londynu. To z kolei będzie już 176. spotkanie w historii pomiędzy tymi drużynami. Ostatnie dwa na Emirates kończyły się zwycięstwami gospodarzy 5:2 Ale czy tak może być i tym razem?
Olivier Giroud (fot. skysports.com)
Będzie o to niezwykle trudno. Arsenal tego lata, co jest dobrą informacją, się nie osłabił, nie odszedł żaden z kluczowych zawodników, ale również praktycznie w ogóle się nie wzmocnił. Sprowadzenie Yayi Sanogo i Mathieu Flaminiego to jednak nie to, jeśli wszyscy wokół zbroją się po zęby. Co prawda zakup kilkunastu klasowych piłkarzy nie zawsze jest gwarancją sukcesu, trzeba udowodnić swoją wyższość na murawie, ale jednak znacząco zwiększa szansę na odniesienie sukcesu. A w Arsenalu kilka kontuzji i zaraz trzeba sięgać do głębokich rezerw, po piłkarzy, którzy nie są na tyle klasowi, by sprostać stawianym im wymaganiom. Mimo to Francuz jest optymistą i ma pewność, że wzmocnienia będą. Zostały dwa dni okienka, więc całkiem możliwe, że londyńczycy udadzą się na zakupy last minute.
Tymczasem na White Hart Lane było całkiem odwrotnie. Mnóstwo zakupów do klubu, ale też najpoważniejsze z poważnych osłabień, w postaci odejścia Garetha Bale’a do Realu. Choć transfer Walijczyka nadal nie został potwierdzony, to wydaje się to już tylko formalnością. Z całą pewnością można powiedzieć, że skrzydłowy jutro nie zagra. Zastąpić mają go przede wszystkim Soldado, Chadli, Paulinho, Capoue czy zakupieni niedawno Lamela Chichires i Eriksen. Ci dwaj ostatni jutro zapewne też jeszcze nie wystąpią.
Jak na razie po dwóch kolejkach lepiej wygląda sytuacja Tottenhamu. „Koguty” wygrały dwa razy po 1:0, za każdym razem zwycięstwo z rzutu karnego zapewniał Roberto Soldado. To daje im na razie trzecią lokatę w tabeli, za Chelsea i Liverpoolem. Arsenal natomiast na inaugurację przegrał u siebie z Aston Villą 1:3, ale już tydzień później nastąpiła rywalizacja i zwycięstwo 3:0 nad Fulham w bardzo ładnym stylu. „Kanonierzy” w tym czasie ograli Fenerbahce Stambuł 5:0 w dwumeczu eliminacyjnym do fazy grupowej LM. Tottenham jeszcze łatwiej poradził sobie z Dinamo Tibilisi, gromiąc rywali 8:0, dzięki czemu uzyskał awans do Ligi Europy. Szczelna obrona londyńczyków jeszcze nie dała sobie w tym sezonie wbić gola.
Roberto Soldado (fot. Sportsmole.co.uk)
Jutro tę passę będzie się starał przede wszystkim przerwać Oliver Giroud, który od początku sezonu jest w formie. Niestety, nie pomoże mu Lukas Podolski, ponieważ z powodu kontuzji dołączył do niekrótkiej już listy kontuzjowanych, na której są również: Vermaelen, Diaby, Arteta i Oxlade-Chamberlain. Do gry w ekipie gości zdolni są praktycznie wszyscy, zdrowy powinien być Aaron Lennon, który opuścił mecz ze Swansea tydzień temu. Andre Villas-Boas ma więc wielki komfort wyboru, nie tak jak jego vis-a-vis, który może mu tego pozazdrościć.
– Zagrają ze sobą dwa wspaniałe zespoły, to derby, jest tam mnóstwo pasji, więc zawsze wokół takich meczów jest wiele niepewności. Najlepiej skupić się na swoim futbolu, na sposobie, w jaki chcesz grać. W zeszłym sezonie stoczyliśmy prawdziwy bój z Tottenhamem. Był moment, kiedy nasza strata wynosiła siedem punktów, ale mimo to udało nam się na koniec ich wyprzedzić w tabeli. Graliśmy na tyle dobrze, że w ostatnich dziesięciu meczach zdobyliśmy 26 punktów, a to zrobiło wielką różnicę – powiedział Arsene Wenger. Kto zatem przez najbliższe kilka miesięcy będzie rządził w północnej części stolicy?
Chyba w 4 kolejce trzy punkty zostaja w liverpoolu
~
~Ja1
Oby. A tak w ogole, to dziwna sytuacja, LFC przed
meczem z United ma wiecej punktow=p
~&
~Marceli & ole!
Coz to byla za wspaniala noc pelna rozkoszy :)
pozdrawiamy wszystich kicow ligi angielskiej a
szczegolnie fanow The Blues.
~
~Ja1
A bedzie u was relacja z meczu na Anfield?
Dodaj komentarz
Dzisiejsze mecze 3. kolejki Premier League były tylko rozgrzewką przed tym, co czeka nas w niedzielę. Pierwsza w tym sezonie Super Sunday. Dwa mecze na szczycie, dwa klasyki, które koniecznie trzeba zobaczyć!
Prawdziwe emocje na najwyższym poziomie rozpoczną się o 14:30 i – z małymi przerwami – potrwają mniej więcej do 19. To będzie wspaniałe widowisko piłkarskie dla każdego fana Premier League i w ogóle piłki nożnej. Dwa wspaniałe spotkania. Na początek starcie numer 188 pomiędzy Liverpoolem a Manchesterem United. Anfield znowu będzie gościło znienawidzonych rywali z Manchesteru, którzy odebrali „The Reds” miano najbardziej utytułowanej drużyny w Anglii i od wielu lat już patrzą z góry na przeciwnika. W Merseyside nigdy jednak MU nie grało się łatwo. Teraz po raz pierwszy od wielu lat piłkarze tej ekipy przyjadą bez sir Aleksa Fergusona. Ten tydzień to dla Davida Moyesa naprawdę wielki test, już na samym początku. Rozpoczęty starciem u siebie z Chelsea i zakończony meczem z odwiecznym rywalem, znienawidzonym przez kibiców i pewnie niektórych piłkarzy.
Daniel Sturridge (fot. Skysports.com)
Miejmy nadzieję, że nie zakończy się jak w poniedziałek, nudnym 0:0. Taki wynik ostatni raz był w 2005 roku – i może jeszcze poczekajmy na powtórkę. Na szczęście dla obrony Manchesteru jutro nie zagra Suarez, ale na jej nieszczęście rośnie powoli jego następca. Daniel Sturridge jest w gazie. Od początku sezonu zagrał trzy razy (dwa w lidze, jeden w Pucharze Ligi) i strzelił cztery gole. Młody Anglik gra naprawdę świetnie i sprawia, że kibice Liverpoolu na razie za Urugwajczykiem nie tęsknią. On Ferdinanda i Vidicia przyprawiał o senne koszmary. Sturridge to jeszcze nie ta liga, ale już w przeszłości pokazywał, że jeżeli jest w formie, to jest groźny. Na niego para stoperów United będzie musiała szczególnie uważać. Gorzej wyglądają tyły Liverpoolu, gdzie zabraknie kontuzjowanego, a świetnego ostatnio, Kolo Toure. Zastąpi go wracający po kontuzji Martin Skrtel. Nie zagrają też Aly Cissokho, Sebastian Coates i Joe Allen.
O tym, że to wielki mecz, przekonuje Brendan Rosgers: – Liverpool kontra Manchester United to wielka rywalizacja. To więcej niż mecz, to historia dwóch miast. Reprezentujesz ludzi ze swojego miasta oraz jego historię. Temu spotkaniu towarzyszą inne emocje. To pasjonująca i zażarta rywalizacja, przecież wszyscy tego chcą. Jednak oprócz tego oba kluby darzą się wzajemnym szacunkiem. W tych potyczkach jest coś więcej niż w każdej innej. Tu nie chodzi tylko o kluby, bo wiele znaczą także miasta, które one reprezentują. To mecze, których niestety nie udało nam się wygrać w zeszłym roku, ale teraz jesteśmy pewni siebie. Gramy u siebie i będziemy chcieli przejąć inicjatywę.
Wśród gości natomiast – spokój. David Moyes przekonuje, że jedynym poważnym osłabieniem jest brak Rafaela da Silvy, do zdrowia wracają Javier Hernandez i Jonny Evans. Szkot wie najlepiej, jak smakuje rywalizacja z Liverpoolem, wszak przez 11 lat był to dla niego lokalny rywal. Niestety dla niego, w tych potyczkach nie wiodło mu się najlepiej. Z 25 meczów wygrał tylko cztery, osiem zremisował, a aż 13 przegrał. Ostatni raz udało mu się zwyciężyć w 2010 roku. Na pewno więc czuje respekt przed rywalem, ale z drugiej strony, przecież teraz dysponuje znacznie lepszymi zawodnikami niż w Evertonie, więc kiedy przełamać złą passę, jak nie teraz?
Wayne Rooney (fot. Skysports.com)
Trener gości postawi prawdopodobnie na identyczną jedenastkę co w poniedziałek. Znajdzie się więc również miejsce dla Wayne’a Rooneya. Anglik, który tego lata wywołał na Old Trafford niemałą burzę, nie odszedł w końcu z Manchesteru i do poniedziałku (zamknięcie okienka transferowego), jak powiedzieli Moyes i Mourinho, na pewno tego nie zrobi. Dzisiaj mija dokładnie dziewięć lat, odkąd podpisał kontakt z MU. Obecnie pewnie połowa, jeśli nie większość kibiców, ma do niego negatywne nastawienie. Napastnik musi teraz wpłynąć na jego zmianę. Z Chelsea był jednym z aktywniejszych piłkarzy na boisku, a jeśli jutro poprowadzi Manchester do wygranej, to wiele zostanie mu wybaczone.
Myślami tylko przy meczu jest już Danny Welbeck: – Nie mogę się doczekać tego meczu. Od kiedy tylko jestem w klubie, przechodząc przez drużyny do lat dziewięciu, 15, 16, juniorów i rezerwy, nieważne, jaka była sytuacja, to zawsze wielkie spotkanie. Oczywiście będziemy chcieli tam wyjść i wygrać, to będzie bardzo intensywne spotkanie i myślę, że wszyscy w klubie czekają na nie z niecierpliwością.
Manchester United: de Gea; Jones, Vidić, Ferdinand, Evra; Cleverley, Carrick; Valencia, Rooney, Welbeck; van Persie
Po emocjach związanych ze spotkaniem z Anfield tylko pół godziny przerwy, a później… znowu to samo. Przeniesiemy się do Londynu na Emirates Stadium, gdzie czekają nas derby północnego Londynu. To z kolei będzie już 176. spotkanie w historii pomiędzy tymi drużynami. Ostatnie dwa na Emirates kończyły się zwycięstwami gospodarzy 5:2 Ale czy tak może być i tym razem?
Olivier Giroud (fot. skysports.com)
Będzie o to niezwykle trudno. Arsenal tego lata, co jest dobrą informacją, się nie osłabił, nie odszedł żaden z kluczowych zawodników, ale również praktycznie w ogóle się nie wzmocnił. Sprowadzenie Yayi Sanogo i Mathieu Flaminiego to jednak nie to, jeśli wszyscy wokół zbroją się po zęby. Co prawda zakup kilkunastu klasowych piłkarzy nie zawsze jest gwarancją sukcesu, trzeba udowodnić swoją wyższość na murawie, ale jednak znacząco zwiększa szansę na odniesienie sukcesu. A w Arsenalu kilka kontuzji i zaraz trzeba sięgać do głębokich rezerw, po piłkarzy, którzy nie są na tyle klasowi, by sprostać stawianym im wymaganiom. Mimo to Francuz jest optymistą i ma pewność, że wzmocnienia będą. Zostały dwa dni okienka, więc całkiem możliwe, że londyńczycy udadzą się na zakupy last minute.
Tymczasem na White Hart Lane było całkiem odwrotnie. Mnóstwo zakupów do klubu, ale też najpoważniejsze z poważnych osłabień, w postaci odejścia Garetha Bale’a do Realu. Choć transfer Walijczyka nadal nie został potwierdzony, to wydaje się to już tylko formalnością. Z całą pewnością można powiedzieć, że skrzydłowy jutro nie zagra. Zastąpić mają go przede wszystkim Soldado, Chadli, Paulinho, Capoue czy zakupieni niedawno Lamela Chichires i Eriksen. Ci dwaj ostatni jutro zapewne też jeszcze nie wystąpią.
Jak na razie po dwóch kolejkach lepiej wygląda sytuacja Tottenhamu. „Koguty” wygrały dwa razy po 1:0, za każdym razem zwycięstwo z rzutu karnego zapewniał Roberto Soldado. To daje im na razie trzecią lokatę w tabeli, za Chelsea i Liverpoolem. Arsenal natomiast na inaugurację przegrał u siebie z Aston Villą 1:3, ale już tydzień później nastąpiła rywalizacja i zwycięstwo 3:0 nad Fulham w bardzo ładnym stylu. „Kanonierzy” w tym czasie ograli Fenerbahce Stambuł 5:0 w dwumeczu eliminacyjnym do fazy grupowej LM. Tottenham jeszcze łatwiej poradził sobie z Dinamo Tibilisi, gromiąc rywali 8:0, dzięki czemu uzyskał awans do Ligi Europy. Szczelna obrona londyńczyków jeszcze nie dała sobie w tym sezonie wbić gola.
Roberto Soldado (fot. Sportsmole.co.uk)
Jutro tę passę będzie się starał przede wszystkim przerwać Oliver Giroud, który od początku sezonu jest w formie. Niestety, nie pomoże mu Lukas Podolski, ponieważ z powodu kontuzji dołączył do niekrótkiej już listy kontuzjowanych, na której są również: Vermaelen, Diaby, Arteta i Oxlade-Chamberlain. Do gry w ekipie gości zdolni są praktycznie wszyscy, zdrowy powinien być Aaron Lennon, który opuścił mecz ze Swansea tydzień temu. Andre Villas-Boas ma więc wielki komfort wyboru, nie tak jak jego vis-a-vis, który może mu tego pozazdrościć.
– Zagrają ze sobą dwa wspaniałe zespoły, to derby, jest tam mnóstwo pasji, więc zawsze wokół takich meczów jest wiele niepewności. Najlepiej skupić się na swoim futbolu, na sposobie, w jaki chcesz grać. W zeszłym sezonie stoczyliśmy prawdziwy bój z Tottenhamem. Był moment, kiedy nasza strata wynosiła siedem punktów, ale mimo to udało nam się na koniec ich wyprzedzić w tabeli. Graliśmy na tyle dobrze, że w ostatnich dziesięciu meczach zdobyliśmy 26 punktów, a to zrobiło wielką różnicę – powiedział Arsene Wenger. Kto zatem przez najbliższe kilka miesięcy będzie rządził w północnej części stolicy?
