Petar Sučić

Pochodzenie

Urodził się 25 października 2003 roku w Livnie w Bośni i Hercegowinie, a dorastał w małej wsi Kandija koło Bugojna. Rodzina ma niewielkie gospodarstwo, ojciec hoduje krowy. Petar jako dziecko pomagał mu w pracach, doił krowy i całe dnie spędzał na dworze. Szkołę piłkarską opłaciła mu babcia, a ojciec pilnował, by grał obiema nogami. W Sport Prevent w Bugojnie zaczął trenować jako dziewięciolatek, a jako kadet przeszedł do Zrinjskiego Mostar, gdzie został kapitanem drużyny juniorów. Jego kuzyn Luka Sučić dorastał w Austrii, ale co roku przyjeżdżał do Bośni i chłopcy grali razem.

Kariera

W styczniu 2022 roku trafił do drugiej drużyny Dinama Zagrzeb. Latem wrócił na wypożyczenie do Zrinjskiego. 6 lipca 2022 roku zadebiutował w jego pierwszej drużynie w eliminacjach Ligi Mistrzów z Sheriffem Tyraspol. W sezonie 2022/23 zdobył ze Zrinjskim mistrzostwo i Puchar Bośni i Hercegowiny.

Od 2023 roku grał w pierwszej drużynie Dinama, gdzie znów prowadził go Sergej Jakirović. W maju 2024 roku strzelił pierwszego gola w wygranym 3:1 rewanżu finału Pucharu Chorwacji z Rijeką. Zagrał też w Lidze Mistrzów. Na początku 2025 roku Inter kupił go z pozostawieniem w Zagrzebiu do końca sezonu, a Sučić rozmawiał wcześniej o klubie z Mateo Kovačiciem, Ivanem Perišiciem i Marcelo Brozoviciem. W Interze zadebiutował latem 2025 roku na Klubowych Mistrzostwach Świata, gdzie w meczu z River Plate podał do Francesca Pia Esposita przy pierwszym golu. Cristian Chivu szybko uczynił z niego jednego z podstawowych pomocników. W październiku 2025 roku strzelił pierwszego gola dla Interu: w meczu z Fiorentiną na skraju pola karnego przepchnął się obok Nicolò Mandragory, podeszwą minął Pietra Comuzza i trafił w róg bramki. W maju 2026 roku świętował z Interem mistrzostwo Włoch.

Sukcesy

• 2026 Mistrzostwo Włoch z Interem
• 2024 Puchar Chorwacji z Dinamem Zagrzeb
• 2023 Mistrzostwo Bośni i Hercegowiny ze Zrinjskim
• 2023 Puchar Bośni i Hercegowiny ze Zrinjskim

Styl gry

Może grać jako „szóstka” lub „ósemka”, dużo biega i jest pracowity. Sam wskazuje też rolę mezzali, czyli bocznego środkowego pomocnika. Jego atutami są wejścia w pole karne i rozegranie. Wzorował się na Luce Modriciu, Brozoviciu, Kovačiciu i Ivanie Rakiticiu, a z obcych piłkarzy studiował grę Andrésa Iniesty, Xaviego i Sergio Busquetsa.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Bośni i Hercegowiny, ale w 2024 roku wybrał Chorwację, którą nazwał swoją ojczyzną. We wrześniu 2024 roku zadebiutował w meczu Ligi Narodów z Portugalią w Lizbonie, wchodząc w 77. minucie za Lukę Modricia. Mówił potem, że zastąpienie kapitana i idola wszystkich Chorwatów było dla niego największym zaszczytem. W kadrze gra też jego kuzyn Luka.